تأثیر گرلین بر میزان پروتئین HIF-1α و VEGF در مدل هیپوکسیک در بافت کلیه موش‌های صحرایی نر

The effect of ghrelin on HIF-1α and VEGF protein levels in the hypoxic model in the kidney tissue of male rats


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
نویسندگان
نویسندگان
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود مقاله
دانلود مقاله
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

نویسندگان: فریبا میرزائی باویل

عنوان کنگره / همایش: بیست و یکمین کنگره دامپزشکی ایران , , تهران , 2024

اطلاعات کلی مقاله
hide/show

نویسنده ثبت کننده مقاله فریبا میرزائی باویل
مرحله جاری مقاله تایید نهایی
دانشکده/مرکز مربوطه دانشکده پزشکی
کد مقاله 84626
عنوان فارسی مقاله تأثیر گرلین بر میزان پروتئین HIF-1α و VEGF در مدل هیپوکسیک در بافت کلیه موش‌های صحرایی نر
عنوان لاتین مقاله The effect of ghrelin on HIF-1α and VEGF protein levels in the hypoxic model in the kidney tissue of male rats
نوع ارائه پوستر
عنوان کنگره / همایش بیست و یکمین کنگره دامپزشکی ایران
نوع کنگره / همایش ملی
کشور محل برگزاری کنگره/ همایش
شهر محل برگزاری کنگره/ همایش تهران
سال انتشار/ ارائه شمسی 1403
سال انتشار/ارائه میلادی 2024
تاریخ شمسی شروع و خاتمه کنگره/همایش 1403/02/11 الی 1403/02/13
آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت http://21stvc.ir/fa/
آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی گروه فیزیولوژی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز – ایران

نویسندگان
hide/show

نویسنده نفر چندم مقاله
فریبا میرزائی باویلاول

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه مقالهزمانی که سلول در شرایط کم اکسیژن قرار گیرد، جهت سازگاری با محیط جدید، مسیرهای سیگنالینگ مختلفی را در داخل سلول به راه می اندازد. Hypoxia-Inducible-Factor-1α (HIF-1α) یکی از مهم ترین این مسیرهاست. که در پاسخ به هیپوکسی فعال می شود. HIF-1 بیان بسیاری از ژن های درگیر در هیپوکسی مانند VEGF را تنظیم می کند. VEGF دسترسی به اکسیژن را از طریق تحریک فرآیند رگ‌زایی یا آنژیوژنز افزایش می دهد. در این مطالعه به بررسی اثر گرلین بر میزان HIF-1 و VEGF در شرایط هیپوکسی نرموباریک پرداخته شد. روش بررسی در این مطالعه از 24 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار (200-250 گرم) که از حیوان خانه دانشکده پزشکی تهیه شده بودند، استفاده شد. حیوانات به طور تصادفی به 4 گروه ( (n=6) تقسیم شدند: کنترل (C)، گرلین (Gh) ، هیپوکسی (H) و هیپوکسی به همراه گرلین (H+Gh). هیپوکسی (11٪اکسیژن) توسط محفظه محیطی مدل GO2 به مدت 14 روز القا شد. حیوانات در گروه های دوم و چهارم، به مدت 14 روز گرلین (150mg/kg/day) را بصورت تزریق زیر جلدی دریافت کردند. در روز 15 ام کلیه حیوانات بعد از بیهوشی عمیق برداشته شد و پس از انجماد سریع با نیتروژن، نمونه بافت ها در دمای 70- درجه سانتی گراد تا اندازه گیری HIF-1α و VEGF نگهداری شدند. سطوح VEGF و HIF-1α با استفاده از کیت های ELISA مربوطه، مطابق دستورالعمل کارخانه سازنده، اندازه گیری شد. یافته‌ها نتایج ما نشان داد که هیپوکسی موجب افزایش معنی‌داری در میزان HIF-1α و VEGF شد (p<0.05). گرلین به‌طور قابل توجهی بیان HIF-1α و VEGF را در شرایط هیپوکسی کاهش داد(p<0.05). در حالی که گرلین در شرایط نرمال اکسیژن تاتیر قابل توجهی بر این فاکتور ها نداشت. نتیجه‌گیری گرلین میزان HIF-1α و VEGF و رگ‌زایی را در شرایط عادی تعدیل نمی‌کند در حالی که فرآیند رگ‌زایی را در بافت کلیه احتمالاً با کاهش سطح HIF-1α و VEGF در شرایط هیپوکسیک کاهش می‌دهد. مطالعات آتی در این زمینه ممکن است گرلین را به عنوان راه حلی برای درمان یا کنترل برخی بیماری ها که رگ زایی برای آنها یک روند منفی محسوب میشود، پیشنهاد کند.
کلمات کلیدیهیپوکسی، HIF-1α، VEGF، گرلین، کلیه

لینک دانلود مقاله
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
jeld.JPG1403/02/1741596دانلود
21st-iranian-veterinary-congress.jpg1403/02/17103051دانلود
poster cong.JPG1403/02/1792039دانلود
poster govahi dampezeshki.jpg1403/02/29343425دانلود