| نویسنده ثبت کننده مقاله | فریبا میرزائی باویل |
| مرحله جاری مقاله | تایید نهایی |
| دانشکده/مرکز مربوطه | دانشکده پزشکی |
| کد مقاله | 84626 |
| عنوان فارسی مقاله | تأثیر گرلین بر میزان پروتئین HIF-1α و VEGF در مدل هیپوکسیک در بافت کلیه موشهای صحرایی نر |
| عنوان لاتین مقاله | The effect of ghrelin on HIF-1α and VEGF protein levels in the hypoxic model in the kidney tissue of male rats |
| نوع ارائه | پوستر |
| عنوان کنگره / همایش | بیست و یکمین کنگره دامپزشکی ایران |
| نوع کنگره / همایش | ملی |
| کشور محل برگزاری کنگره/ همایش | |
| شهر محل برگزاری کنگره/ همایش | تهران |
| سال انتشار/ ارائه شمسی | 1403 |
| سال انتشار/ارائه میلادی | 2024 |
| تاریخ شمسی شروع و خاتمه کنگره/همایش | 1403/02/11 الی 1403/02/13 |
| آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت | http://21stvc.ir/fa/ |
| آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی | گروه فیزیولوژی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز – ایران |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| فریبا میرزائی باویل | اول |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه مقاله | زمانی که سلول در شرایط کم اکسیژن قرار گیرد، جهت سازگاری با محیط جدید، مسیرهای سیگنالینگ مختلفی را در داخل سلول به راه می اندازد. Hypoxia-Inducible-Factor-1α (HIF-1α) یکی از مهم ترین این مسیرهاست. که در پاسخ به هیپوکسی فعال می شود. HIF-1 بیان بسیاری از ژن های درگیر در هیپوکسی مانند VEGF را تنظیم می کند. VEGF دسترسی به اکسیژن را از طریق تحریک فرآیند رگزایی یا آنژیوژنز افزایش می دهد. در این مطالعه به بررسی اثر گرلین بر میزان HIF-1 و VEGF در شرایط هیپوکسی نرموباریک پرداخته شد. روش بررسی در این مطالعه از 24 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار (200-250 گرم) که از حیوان خانه دانشکده پزشکی تهیه شده بودند، استفاده شد. حیوانات به طور تصادفی به 4 گروه ( (n=6) تقسیم شدند: کنترل (C)، گرلین (Gh) ، هیپوکسی (H) و هیپوکسی به همراه گرلین (H+Gh). هیپوکسی (11٪اکسیژن) توسط محفظه محیطی مدل GO2 به مدت 14 روز القا شد. حیوانات در گروه های دوم و چهارم، به مدت 14 روز گرلین (150mg/kg/day) را بصورت تزریق زیر جلدی دریافت کردند. در روز 15 ام کلیه حیوانات بعد از بیهوشی عمیق برداشته شد و پس از انجماد سریع با نیتروژن، نمونه بافت ها در دمای 70- درجه سانتی گراد تا اندازه گیری HIF-1α و VEGF نگهداری شدند. سطوح VEGF و HIF-1α با استفاده از کیت های ELISA مربوطه، مطابق دستورالعمل کارخانه سازنده، اندازه گیری شد. یافتهها نتایج ما نشان داد که هیپوکسی موجب افزایش معنیداری در میزان HIF-1α و VEGF شد (p<0.05). گرلین بهطور قابل توجهی بیان HIF-1α و VEGF را در شرایط هیپوکسی کاهش داد(p<0.05). در حالی که گرلین در شرایط نرمال اکسیژن تاتیر قابل توجهی بر این فاکتور ها نداشت. نتیجهگیری گرلین میزان HIF-1α و VEGF و رگزایی را در شرایط عادی تعدیل نمیکند در حالی که فرآیند رگزایی را در بافت کلیه احتمالاً با کاهش سطح HIF-1α و VEGF در شرایط هیپوکسیک کاهش میدهد. مطالعات آتی در این زمینه ممکن است گرلین را به عنوان راه حلی برای درمان یا کنترل برخی بیماری ها که رگ زایی برای آنها یک روند منفی محسوب میشود، پیشنهاد کند. |
| کلمات کلیدی | هیپوکسی، HIF-1α، VEGF، گرلین، کلیه |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| jeld.JPG | 1403/02/17 | 41596 | دانلود |
| 21st-iranian-veterinary-congress.jpg | 1403/02/17 | 103051 | دانلود |
| poster cong.JPG | 1403/02/17 | 92039 | دانلود |
| poster govahi dampezeshki.jpg | 1403/02/29 | 343425 | دانلود |