بررسی انطباق تعداد واحدهای درسی دندانپزشکی عمومی با نیازهای شغلی از دیدگاه دانش آموختگان

بررسی انطباق تعداد واحدهای درسی دندانپزشکی عمومی با نیازهای شغلی از دیدگاه دانش آموختگان


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
نویسندگان
نویسندگان
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود مقاله
دانلود مقاله
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

نویسندگان: کتایون کاتبی

عنوان کنگره / همایش: بیست و چهارمین همایش کشوری آموزش علوم پزشکی , Iran (Islamic Republic) , تهران , 2023

اطلاعات کلی مقاله
hide/show

نویسنده ثبت کننده مقاله کتایون کاتبی
مرحله جاری مقاله تایید نهایی
دانشکده/مرکز مربوطه دانشکده دندانپزشکی
کد مقاله 81554
عنوان فارسی مقاله بررسی انطباق تعداد واحدهای درسی دندانپزشکی عمومی با نیازهای شغلی از دیدگاه دانش آموختگان
عنوان لاتین مقاله بررسی انطباق تعداد واحدهای درسی دندانپزشکی عمومی با نیازهای شغلی از دیدگاه دانش آموختگان
نوع ارائه سخنرانی
عنوان کنگره / همایش بیست و چهارمین همایش کشوری آموزش علوم پزشکی
نوع کنگره / همایش ملی
کشور محل برگزاری کنگره/ همایش Iran (Islamic Republic)
شهر محل برگزاری کنگره/ همایش تهران
سال انتشار/ ارائه شمسی 1402
سال انتشار/ارائه میلادی 2023
تاریخ شمسی شروع و خاتمه کنگره/همایش 1402/02/14 الی 1402/02/14
آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت https://ichpe.org/fa/
آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

نویسندگان
hide/show

نویسنده نفر چندم مقاله
کتایون کاتبیاول

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
کلمات کلیدیدندانپزشکی، نیازهای شغلی، دندانپزشکان
خلاصه مقالهمقدمه: یکی از مهمترین وظایف دانشگاه‌های علوم پزشکی پاسخگویی اجتماعی و تربیت افرادی است که برای خدمت رسانی به مردم آموزش‌های کافی را دریافت کرده باشند. محتوای کوریکولوم آموزشی دندانپزشکی از زمان اولین تصویب آن چند بار مورد بازبینی قرار گرفته است و محتواهای روز به آن اضافه شده است (1،2). اما از نظر تعداد واحدهای درسی تغییر عمده‌ای صورت نگرفته است. هدف از این مطالعه بررسی انطباق تعداد واحدهای هر درس با نیازهای شغلی دانش آموختگان دندانپزشکی عمومی می باشد. روش اجرا: جامعه آماری این مطالعه توصیفی مقطعی دندانپزشکان عمومی شهر تبریز فارغ التحصیل شده از دانشکده‌های دندانپزشکی داخلی از سال 1386 تا 1399 بودند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود در دو قسمت بود. در قسمت اول سن، جنس و سال فارغ التحصیلی از دانشگاه پرسیده شده بود و در قسمت دوم خواسته شده بود در مقابل هر یک از حیطه‌های دندانپزشکی شامل ارتودنتیکس، اندودنتیکس، پریودنتیکس، پروتز پارسیل، کامل ، ثابت، جراحی و ترمیمی بنویسند که چند درصد از بیماران مطب یا کلینیکی که در آن کار می‌کنند به این حیطه مربوط می‌شود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با نظر سنجی از ده نفر از اساتید دندانپزشکی و آموزش پزشکی بررسی و تایید شد. حجم نمونه دانشجویان بر اساس جدول مورگان با در نظر گرفتن 5% خطا و برآورد میزان مشارکت 50% تعداد 300 نفر تعیین شد. جهت توزیع پرسشنامه‌ها لیست دندانپزشکان عمومی تبریز از نظام پزشکی گرفته شد و بر اساس جدول اعداد تصادفی دندانپزشکان انتخاب شدند. پرسشنامه‌ها با استفاده از نرم افزارهای پیام رسان به دندانپزشکان فرستاده شدند. به شرکت کنندگان توضیح داده شد که اطلاعات آنان محرمانه باقی می‌ماند و نتایج به صورت میانگین گزارش خواهد‌شد. تعداد واحدهای دروس مورد نظر در کوریکولوم‌های دندانپزشکی مصوب سالهای 1379 به بعد به تفکیک نظری و عملی استخراج شدند. رابطه بین میانگین درصد بیماران هر حیطه با تعداد واحد‌های درسی محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS17 و روشهای آمار توصیفی و همبستگی پیرسون مورد تحلیل قرار گرفتند. سطح معنی داری p<0.05 در نظر گرفته شد. نتایج: از 300 نفر 161 نفر پرسشنامه‌ها را تکمیل کردند. بدین ترتیب میزان بازگشت پرسشنامه‌ها 53.6% بود. میانگین سنی شرکت کنندگان در مطالعه 7.1 ± 31.5 سال بود. 91 نفر از شرکت کنندگان (56.5%) مونث و 70 نفر (43.5%) مذکر بودند. بیشترین درصد بیماران دندانپزشکان عمومی به ترتیب مربوط به حیطه اندودنتیکس (25%)، ترمیمی (23%) و پروتز ثابت (20%) بودند و کمترین درصد بیماران به ترتیب مربوط به پروتز پارسیل (1%)، ارتودنتیکس (2%) و پروتز کامل(8%) بودند. بیشترین همبستگی بین تعداد واحد‌های دروس و نیاز‌های شغلی به ترتیب در حیطه های پریودنتیکس ( r= 0.043, P<0.001 )و جراحی ( r= 0.039, P<0.001 ) و پروتز کامل ( r= 0.036, P<0.001 ) گزارش شد. کمترین همبستگی تعداد واحدهای درسی و نیازهای شغلی به ترتیب در پروتز پارسیل ، ارتودنتیکس ، ترمیمی و اندودنتیکس مشاهده شد. درصد بیماران پروتز پارسیل و ارتودنسی دندانپزشکان عمومی حدود 15 برابر کمتر از درصد بیماران اندودنتیکس ، پروتز ثابت و ترمیمی بود اما تعداد واحدهایشان فقط حدود 1.5 واحد کمتر است. بحث و نتیجه گیری: با توجه به تطابق کم تعداد واحدهای بعضی دروس با نیازهای شغلی دندانپزشکان عمومی در این مطالعه که هم راستا با نتایج مطالعه ای در تهران (3) می باشد، به نظر می رسد که در بازنگری بعدی کوریکولوم دندانپزشکی عمومی بهتر است تعداد واحدهای دروسی مانند پروتز پارسیل و ارتودنتیکس کاهش یابد و تعداد واحدهای پروتز ثابت، اندودنتیکس و ترمیمی افزایش یابد.

لینک دانلود مقاله
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
20230505_212500.jpg1402/02/172155980دانلود
abstract.docx1402/02/1819614دانلود