چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| زمینه: تولد نوزاد نارس مسئله مهمی در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته است. کاربرد تهویه مکانیکی در درمان نوزادان نارس با سندرم دیسترس تنفسی )RDS )شدید، منجر به تغییر الگوی طبیعی بیماری و در نتیجه افزایش احتمال زنده ماندن نوزادان نارس شده است. مطالعات نشان داده است که استفاده از سورفاکتانت در درمان سندرم دیسترس تنفسی میزان مرگ و میر را کاهش میدهد ولی بروز دیس پالزی برونکوپولمونر را کاهش نمیدهد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تاثیر بودوزوناید و سورفاکتانت در درمان سندرم دیسترس تنفسی و پیشگیری از دیس پالزی برونکوپولمونری )BPD )است. روشکار: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، تعداد 821 نوزاد نارس با وزن مساوی یا کمتر از 8221 گرم یا سن حاملگی 22 تا 01 هفته که طی سال 8032 لغایت 8031 در بیمارستان الزهرا متولد و با تشخیص سندرم دیسترس تنفسی بستری شده و نیازمند درمان با سورفاکتانت بودند وارد مطالعه شدند. در یک گروه )سورفاکتانت( سورفاکتانت داخل تراشه)کروسورف( kg/cc 2/2 تزریق شده و در گروه دیگر )سورفاکتانت + بودوزوناید(عالوه بر سورفاکتانت )کروسورف(، به میزان kg/mg 22/1 بودوزناید همراه با سورفاکتانت داخل تراشه تجویز گردید. پیامد اولیه دیسپالزی برونکوپولمونری و پیامد ثانویه سایر عوارض نارسی بود. یافتهها: در مطالعه حاضر 821 نوزاد شامل 11 مورد )3/21 )%پسر و 21 مورد )8/03 )%دختر بررسی شدند که سن حاملگی 21/8 ± 02/21 هفته داشتند. در نوزادانی که بودزوناید به همراه سورفاکتانت از لوله تراشه تجویز شده بود مدت نیاز به تهویه مکانیکی، فشار مثبت مداوم راه هوایی )CPAP )و نیاز به دریافت اکسیژن محیطی یا از طریق کانول بینی بطور معنیداری کمتر از نوزادانی بود که فقط سورفاکتانت دریافت کرده بودند. در نوزادان گروه سورفاکتانت + بودوزوناید میزان غلظت اکسیژن دمی مورد نیاز در چهار ساعت بعد از دریافت سورفاکتانت به طور معنیداری پایینتر از گروه سورفاکتانت بود )18/1=p .)در گروه سورفاکتانت، 01 نوزاد )4/23 )%و در گروه سورفاکتانت+بودوزوناید، 24 نوزاد )2/01 )%دچار دیسپالزی برونکوپولمونری شدند، )14/1=p .)تعداد 82 نوزاد مطالعه فوت شدند که 2 مورد از آنها بودزوناید به همراه سورفاکتانت دریافت کرده بودند )23/1=p.) نتیجهگیری: براساس یافتههای این مطالعه، استفاده از ترکیب سورفاکتانت با بودوزوناید در مقایسه با سورفاکتانت به تنهایی در درمان نوزادان نارس به طور معنی داری منجر به کاهش نیاز به حمایت تنفسی و دیسپالزی برونکوپولمونر شده ولی در کاهش مرگ و میر یا دفعات تجویز سورفاکتانت تاثیر معنیداری ندارد. قبل از توصیه به مصرف روتین بودزوناید به همراه سورفاکتانت، انجام مطالعات دیگری با تعداد بیشتری از بیماران توصیه می شود. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| مجید محله ای | سوم |
| منیژه مصطفی قره باغی | اول |
| شلاله گنجی | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| budesonide article.pdf | 1400/11/10 | 448830 | دانلود |
