چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  نویسندگان |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| فاطمه ملائی توانی | دوم |
| پروین رحمانی | اول |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه مقاله | اخلاق بخش جدایی ناپذیر زندگی انسان¬ها و شاخه ای از فلسفه علمی است که به مطالعه رفتارها و روش های ایده آل زندگی پرداخته و در جستجوی درستی و نادرستی و یا تعیین خوب و بد مجموعه ای از رفتارها در شرایط معین هست. هرچند اخلاق در همه مشاغل ضروری است اما در حرفه پرستاری این عامل ضرورت بیشتری دارد. لذا حرفه پرستاری برپایه اخلاق استوار است بنابراین رعایت اخلاق حرفه¬ای در عملکردهای حرفه مندان سلامت از سایر موارد مراقبت حساس تر و مهم تر می¬باشد(1). شاغلین در حوزه¬ علوم پزشکی، اغلب در عملکردهای درمانی خود با شرایطی جدی مواجه می¬شوند که نتایج قانونی و اخلاقی را به همراه دارد و بنابراین باید برای فرآیند تصمیم گیری کاملا آماده باشند. آنها باید به مسائل اخلاقی در حرفه خود حساس باشند، زیرا این امر می¬تواند به آنها در احترام به حقوق بیمار و همچنین به مدیریت وضعیت های مشکل زا و افتراق بین ارزش های حرفه¬ای و شخصی آنها کمک کند(2). هرچند اعمال تیم سلامت در نگاه اول صرفاّ فعالیت بالینی و مجزا از اخلاق پنداشته می¬شود اما عملاّ شاهد پیوستگی بین اخلاق و عملکرد بالینی هستیم. تیم سلامت پیوسته با مشکلات اخلاقی مواجه می شوند لذا هنگام تصمیم گیری و عمل نیازمند اصول اخلاقی و دستورالعمل های بنیادینی هستند که بتوانند براساس آن بهترین گزینه را انتخاب کنند.(3) بنابر مطالعات موجود، حدود 11% از پرستاران هر روز و 36% هر چند روز یک بار با چالش ها و مشکلات اخلاقی مواجه می شوند(4). امروزه به دلیل استفاده از تکنولوژی های پیشرفته در درمان های پزشکی و تحولات پیچیده اجتماعی، مسأله اخلاق جایگاه ویژه ای در علوم پزشکی دارد در نتیجه آموزش آن الزامی است(5). سبک های یادگیری و منابع سازمانی متفاوت هستند، بنابراین روش های تدریس باید انعطاف پذیر باشند و متنوع باشند تا این تنوع را منعکس کنند(6). آموزش سنتی، بیشتر آموزش تئوری بوده و بر پایه آموزش در کلاس استوار است(7). در واقع آموزش سنتی نمی¬تواند فرد را در مسیر رشد روحی و رفتاری قرار دهد(8). شکاف های ایجاد شده در انتقال دانش از کلاس درس به عملکرد بالینی، نیازهای حیاتی را برای ارزیابی محتویات برنامه درسی فعلی و توسعه آموزش های اخلاقی با ارزش و با کیفیت بالا مشخص می¬کند(9). آموزش اخلاق پزشکی بر پایه تدریس نظری (روش سنتی) به تنهایی نمی¬تواند نیازهای سیستم بهداشتی- درمانی کشور را برآورده سازد، در نتیجه ایجاد تحول و استفاده از روش¬های جدید آموزش که مبتنی بر جامعه است می¬تواند هم به سود حرفه پزشکی و هم به سود بیماران باشد(5). آموزش موجب افزایش آگاهی تیم سلامت به موضوعات اخلاقی و افزایش حساسیت اخلاقی به نیازهای بیماران و حمایت از حقوق آنان می¬شود و اعضای تیم سلامت که ابعاد اخلاقی را درک می¬کنند می¬توانند حساسیت عملکرد اخلاقی را که برای تصمیم گیری مورد نیاز است را در نظر بگیرند(10). یکی از روش های نوین آموزشی برای تدریس فراگیران، بهره مندی از مدل آموزشی شبیه سازی شده می باشد که یک رویکرد پداگوژی می¬باشد که مورد توجه روز افزون است. شبیه سازی به عنوان یک روش تدریس عبارت از فعالیت هایی است که یک محیط واقعی بالینی را تقلید می¬کند و برای نشان دادن فرایندها، تصمیم گیری و تفکرانتقادی به وسیله روش هایی مانند ایفای نقش و استفاده از وسایلی مانند فیلم¬های آموزشی و مانکن¬ها، تنظیم سناریو، مطالعه موردی، طراحی شده است. در این روش، مسئله ای فرضی، مشابه واقعیت¬های زندگی، برای دانشجو مطرح شده و سپس از آن¬ها خواسته می¬شود که بارعایت اصول و قواعد آموزشی، آن موقعیت را تجربه کنند و با تفکر انتقادی مسئله را حل نمایند(11). فعالیت¬های مبتنی بر شبیه سازی، فرصتی برای تجربیات یادگیری فراهم می¬کنند که در آن یادگیرنده، در کسب مهارت فردی خود، فعالانه مشارکت می¬کند و با اعتماد به نفسی که در فراگیر ایجاد می¬کند، به او انگیزه کافی جهت تمرین و بازخورد و در نهایت یادگیری در محیط امن و بدون تهدید سلامت بیمار می¬دهد(12). درآموزش به شیوه شبیه سازی، تلاش براین است که شرایط یادگیری آن قدر به شرایط واقعی نزدیک شود که مفاهیم آموخته شده قابل انتقال به جهان واقعی گردد(13). بنابه گزارش انستیتوی پزشکی، به منظور کاهش خطر و آسیب های وارده به بیماران، سازمان¬های بهداشتی و موسسات آموزشی، موظف به استفاده از روش¬های شبیه سازی برای آموزش دانشجویان می¬باشند. (14) باتوجه به این که دانشجویان علوم پزشکی، تمرینات بالینی خود را در محیط واقعی تجربه می¬کنند، عدم مهارت کافی می¬تواند باعث ایجاد آسیب های جسمی و روحی زیادی به بیماران شود و این مسئله خود باعث ترس دانشجو و کاهش اعتمادبه نفس آنها می¬شود(15). تحقیقات انجام شده نشان می¬دهد دانش یادگرفته شده به روش شبیه سازی ماندگارتر است و دانشجو سریع تر به مهارت مورد نظر می¬رسد و باعث ارتقا اعتماد به نفس فراگیران و بهبود قضاوت بالینی و توانایی حل مسئله می¬گردد(16) لذا با توجه به این که حرفه¬های مراقبت سلامت، ارتباط بیشتری با بیماران و همراهان آنها دارند و در عملکرد مراقبتی روزانه خود با موقعیت¬های اخلاقی پیچیده ای مواجه اند، لازم است تدریس واحد اخلاق از همان ابتدا برای دانشجویان دانشجویان علوم پزشکی در دانشگاه ها با استفاده از روش¬های نوین آموزشی مانند بهره مندی از آموزش از طریق شبیه سازی انجام گیرد . |
| کلمات کلیدی | Simulation- ethic- education |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Tagdirnameh.jpg | 1400/10/29 | 682420 | دانلود |
| Matne Ide.docx | 1400/10/29 | 674160 | دانلود |
