چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| چکیده: زمینه: رضایت شغلی کارکنان یکی از مسائل مهم هر سازمانی تلقی می شود. بالا بودن روحیه باعث افزایش کارایی و اثر بخشی در سازمان شده و موفقیت هر سازمان در گرو تلاش و رضایت شغلی کارکنان می باشد. رضایت شغلی عبارت است از نوع نگرش عمومی و کلی فرد نسبت به شغل خویش که متاثر از عوامل متعددی می باشد. رضایت شغلی دستیاران پزشکی بیمارستان ها باعث افزایش و ارتقاء خدمات درمانی می گردد و در نهایت رضایت بیماران را از خدمات درمانی بهبود می بخشد. این مطالعه با هدف تعیین میزان رضایت شغلی و ناامیدی دستیاران پزشکی مراکز آموزشی- کلانشهر تبریز انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی (مقطعی)، 251 دستیار پزشکی (179 مرد، 72 زن) به صورت در دسترس از مراکز آموزشی درمانی تبریز انتخاب و با استفاده از پرسشنامه های رضایت شغلی JDI و ناامیدی بک مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها در نرم افزار SPSS 23 و با روش های تحلیل واریانس، رگرسیون و تحلیل عاملی در سطح p<0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: 72 نفر از نمونه ها را خانمها و 179 نفر از آنان را آقایان تشکیل می دادند. بین رضایت شغلی و ناامیدی رابطه خطی وجود دارد که با افزایش رضایت شغلی میزان ناامیدی کاهش می یابد (p<0.001). بین جنس و میزان رضایت شغلی، جنس و میزان ناامیدی، سال تحصیلی دستیار با میزان ناامیدی و رضایت شغلی و نیز بین رضایت شغلی و وضعیت بومی ارتباط معنی داری وجود نداشت. بین میزان ناامیدی و وضعیت بومی ارتباط معنی دار وجود داشت (p=0.017). به این معنی که دانشجویان بومی ناامیدی بیشتری را در آزمون بک گزارش کرده اند. بین رضایت شغلی و میزان ناامیدی با وضعیت تاهل دستیاران ارتباط معنی دار وجود داشت به صورتیکه رضایت شغلی بین افراد مجرد بیشتر (p<0.001) و میزان ناامیدی در افراد متاهل بیشتر(p=0.043) بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر برخی از عوامل با نارضایتی شغلی و ناامیدی دستیاران در ارتباط هستند که توجه به آن جهت پیشگیری از تبعات منفی ضروری می نماید. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| آرش محققی | اول |
| سید جلال حاتم نژاد | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Job Satisfaction.pdf | 1400/11/14 | 1637746 | دانلود |
