مروری بر نقش نانومواد در قطبش ماکروفاژها: کاربردها در تعدیل ایمنی و پزشکی بازساختی
A review of the role of nanomaterials in macrophage polarization: applications in immunomodulation and regenerative medicine.
مجریان: نیما بهشتی زاده
خلاصه روش اجرا: در این مقاله نریتیو مروری، مقالات منتشر شده قبلی با کلیدواژه های Macrophage reprogramming, Nanomaterial-based immunotherapy, Cancer immunotherapy, Immune modulation, nanoparticle-drug delivery, tumor-associated macrophages در پایگاه های Google scholar، Scopus، Web of Science، PubMed سرچ می شوند و مقالات 20 سال اخیر مورد استفاده قرار می گیرند. به منظور رعایت کیفیت مقاله ریویو، مقالات منتشر شده در انتشارات Hindawi و MDPI از این مطالعه exclude خواهند شد. اوت لاین مقاله به صورت ذیل در نظر گرفته شده است: 1. Introduction 2. Targeting of macrophage polarization by metal-based NPs 3. Targeting of macrophage polarization by exosomes 4. Targeting of macrophage polarization by lipid-based NPs 5. Targeting of macrophage polarization by carbon nanomaterials 6. Targeting of macrophage polarization by biodegradable polymers 7. Targeting of macrophage polarization by biological molecule-based NPs 8. Targeting of macrophage polarization by hydrogels 9. Targeting of macrophage polarization by peptides 10. Targeting of macrophage polarization by ceramics like hydroxyapatite 11. Targeting of macrophage polarization by multi-combinational systems 12. Conclusions and future trends
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 76715 |
| عنوان فارسی طرح | مروری بر نقش نانومواد در قطبش ماکروفاژها: کاربردها در تعدیل ایمنی و پزشکی بازساختی |
| عنوان لاتین طرح | A review of the role of nanomaterials in macrophage polarization: applications in immunomodulation and regenerative medicine. |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | سلولهای بنیادی، مهندسی بافت و پزشکی بازساختی و زیست مواد |
| نوع مطالعه | مطالعات مروری |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 6 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | ماکروفاژها تنظیمکنندههای محوری ایمنی هستند و از طریق انعطافپذیری قابل توجه خود، نقش دوگانهای در انتشار و رفع التهاب ایفا میکنند. توانایی آنها در قطبی شدن به فنوتیپهای پیشالتهابی (M1) یا ضدالتهابی (M2) آنها را به اهداف جذابی برای درمان بیماریهایی از سرطان گرفته تا اختلالات التهابی مزمن تبدیل میکند. با این حال، کنترل دقیق بر قطبی شدن ماکروفاژ همچنان یک چالش درمانی است. پیشرفتهای اخیر در مهندسی نانومواد، فرصتهای بیسابقهای را برای هدایت قطبی شدن ماکروفاژ با اختصاصیت بالا فراهم کرده است و استراتژیهای جدیدی را برای تعدیل سیستم ایمنی و ترمیم بافت ارائه میدهد. این بررسی آخرین پیشرفتها در برنامهریزی مجدد ماکروفاژ مبتنی بر نانومواد را بررسی میکند و بر چگونگی تأثیر خواص فیزیکوشیمیایی متناسب (مانند اندازه، بار سطحی و ترکیب) نانوذرات آلی، معدنی و هیبریدی بر نتایج فنوتیپی تمرکز دارد. ما مسیرهای سیگنالینگ کلیدی (مانند NF-κB، STAT، TLR) و نشانگرهای زیستی (مانند سیتوکینها، تغییرات متابولیکی) تعدیلشده توسط نانومواد را در این مطالعه بررسی کرده و این مکانیسمها را به کاربردهای درمانی در ایمونوتراپی سرطان، بیماریهای عفونی و پزشکی بازساختی تعمیم خواهیم داد. |
| اهداف اختصاصی | بررسی چگونگی تاثیر نانومواد استفاده شده در کاربردهای زیست پزشکی بر قطبش ماکروفاژها و روند تعدیل سیستم ایمنی و کاربرد آن در پزشکی بازساختی -بررسی چالشهای ایمنی نانومواد |
| چکیده انگلیسی طرح | Macrophages are pivotal regulators of immunity, playing dual roles in both propagating and resolving inflammation through their remarkable plasticity. Their ability to polarize into pro-inflammatory (M1) or anti-inflammatory (M2) phenotypes makes them attractive targets for treating diseases ranging from cancer to chronic inflammatory disorders. However, precise control over macrophage polarization remains a therapeutic challenge. Recent advances in nanomaterial engineering have unlocked unprecedented opportunities to direct macrophage polarization with high specificity, offering novel strategies for immunomodulation and tissue repair. This review systematically examines the latest breakthroughs in nanomaterial-driven macrophage reprogramming, focusing on how tailored physicochemical properties (e.g., size, surface charge, and composition) of organic, inorganic, and hybrid nanoparticles influence phenotypic outcomes. We highlight key signaling pathways (e.g., NF-κB, STAT, TLR) and biomarkers (e.g., cytokines, metabolic shifts) modulated by nanomaterials, linking these mechanisms to therapeutic applications in cancer immunotherapy, infectious diseases, and regenerative medicine. Furthermore, we discuss emerging trends such as stimuli-responsive nanomaterials and combination therapies that enhance spatiotemporal control over polarization. By bridging gaps between nanotechnology and immunology, this work not only catalogs current achievements but also outlines future directions for precision nanomedicine, advocating for clinically translatable solutions to harness macrophage plasticity for disease therapy. |
| کلمات کلیدی | قطبی شدن ماکروفاژ ها به فنوتیپهای پیشالتهابی (M1) یا ضدالتهابی (M2): ماکروفاژهایی که التهاب را تشدید میکنند، به نام M1 شناخته شده، در حالی که ماکروفاژهای کاهنده التهاب و تشویق کننده ترمیم بافتی را M2 مینامند. |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران، جامعه و شرکت های دانش بنیان از جمله ذینفعان طرح حاضر هستند. |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| نیما بهشتی زاده | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| محمد دهری | همکار اصلی |
| هادی صادقزاده | همکار اصلی |
| خسرو ادیب کیا | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر قطبی شدن ماکروفاژها توسط نانومواد، یکی از استراتژیهای نوظهور برای تعدیل سیستم ایمنی و پزشکی بازساختی است.متن خبر در سالهای اخیر، درمانهای بر پایه تعدیلکنندگی ماکروفاژها به دلیل پتانسیل بالای آنها در درمان بیماریهای متنوع و اصلاح فرآیندهای فیزیولوژیک، مورد توجه ویژهای قرار گرفتهاند. درک ما از سیستم ایمنی ذاتی، بهویژه ماکروفاژها، پیشرفت چشمگیری داشته است. اگرچه قبلاً ماکروفاژها عمدتاً به عنوان سلولهای فاگوسیتوزکننده و ارائهدهنده آنتیژن شناخته میشدند، تحقیقات جدید نقشهای چندوجهی آنها را در شرایط فیزیولوژیک و پاتولوژیک آشکار ساخته است. این سلولها نهتنها در بیماریهای عفونی، بلکه در شرایط غیرواگیر مانند سرطان، بیماریهای خودایمنی، التهاب، آترواسکلروز، نقص بافتی و فیبروز نیز نقش محوری ایفا میکنند.
امروزه، این دانش منجر به توسعه داربستهای احیاکننده حاوی نانومواد تعدیلکننده قطبیشدگی ماکروفاژها شده است. اگرچه سیتوکینهای مشتق از سلولهای T کمککننده بهطور طبیعی موجب تمایز ماکروفاژها میشوند، اما کاربرد بالینی این مولکولها با چالشهایی مانند عوارض ایمونولوژیک و مشکلات تولید همراه است. در این راستا، بیومتریالها به عنوان جایگزینهای امیدوارکننده مطرح شدهاند که با پیشرفتهای اخیر در سنتز، مهندسی سطح و ظرفیت بارگذاری دارو، پتانسیل درمانی آنها افزایش یافته است. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
