ساخت و ارزیابی داربست های نانوفایبری سه بعدی بر پایه پلی کاپرولاکتون/کلاژن تیپ I به وسیله الکتروریسی به کمک قالب جهت استفاده در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی
Fabrication and evaluation of PCL/Collagen I-based 3D nanofibrous scaffolds by mold-assisted electrospinning for tissue engineering and regenerative medicine.
مجریان: هادی صادقزاده
خلاصه روش اجرا: 1. طراحی و ساخت قالب های مورد نیاز جهت تهیه داربست های سه بعدی 2. تهیه محلول های مورد نیاز جهت تهیه داربست ها 2. ساخت داربست های سه بعدی نانوفایبری به وسیله الکتروریسی به کمک قالب 3. بررسی ویژگی های فیزیکو شیمیایی داربست های تهیه شده به وسیله FTIR- SEM- AFM- CONTACT Angle 4. بررسی استحکام مکانیکی داربست های سه بعدی 5. بررسی زیست سازگاری و عدم سمیت داربست های تهیه شده به وسیله MTT assay- DAPI staining- SEM 6. بررسی تمایز استئوبلاستی سلولهای بنیادی مزانشیمی بافت چربی به وسیله رنگ آمیزی آلیزارین رد و آلکالین فسفاتاز
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 76690 |
| عنوان فارسی طرح | ساخت و ارزیابی داربست های نانوفایبری سه بعدی بر پایه پلی کاپرولاکتون/کلاژن تیپ I به وسیله الکتروریسی به کمک قالب جهت استفاده در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی |
| عنوان لاتین طرح | Fabrication and evaluation of PCL/Collagen I-based 3D nanofibrous scaffolds by mold-assisted electrospinning for tissue engineering and regenerative medicine. |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی, گرنت پژوهشی |
| اولویت طرح | سلولهای بنیادی، مهندسی بافت و پزشکی بازساختی و زیست مواد |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 9 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | در حال حاضر محدودیت اصلی روش های الکتروریسی موجود ساخت داربست های نانوالیافی به صورت سه بعدی است. روش الکتروریسی به تنهایی قادر به تهیه داربست های سه بعدی نمی باشد و برای این منظور به مراحل پردازش قبل یا بعد از ساخت همچون Layer-by-layer assembly و یا به استفاده از روش ساخت دیگری همچون پرینتر سه بعدی در کنار الکتروریسی ساده نیاز دارند و همچنین زمانبر می باشند داربستهای نانوفیبری دو بعدی تهیه شده به وسیله این روش نمی توانند ریزمحیط سلولی سه بعدی را برای ارائه تعاملات مکانیکی و بیولوژیکی که باعث بازسازی بافت میشوند را شبیه سازی کنند. در این طرح پژوهشی الکتروریسی به کمک قالب به عنوان روشی جدید جهت ساخت داربستهای نانوالیاف سه بعدی را طراحی و ارئه کردیم. داربستهای سه بعدی تهیه شده به وسیله این روش از لحاظ شکل و اندازه قابل کنترل و به شکل قالب طراحی شده می باشند. همچنین اندازه الیاف تهیه شده بین 50 الی 400 نانومتر می باشد. در نتیجه از این روش می توان جهت ساخت داربست های سه بعدی مختلف در اندازه و شکل های متفاوت برای ترمیم و بازسازی بافت های مختلف استفاده کرد.. در روش جدید الکتروریسی به کمک قالب تهیه داربست سه بعدی به صورت مستقیم و تک مرحله ای بوده و بدون نیاز به مراحل پردازش قبل یا بعد ساخت و همچنین استفاده از روش دیگری در کنار این روش می باشد. |
| اهداف اختصاصی | تعیین ویژگی های فیزیکوشیمیایی داربست های نانوفایبری سه بعدی تهیه شده-تعیین میزان اتصال و تکثیر سلول های بارگذاری شده بر روی داربست سه بعدی نانوفایبری-تعیین میزان تمایز استئوبلاستی سلولهای بنیادی مزانشیمی بافت چربی بارگذاری شده بر روی داربست سه بعدی |
| چکیده انگلیسی طرح | Three-dimensional (3D) nanofibrous scaffolds can recapitulate the natural extracellular matrix (ECM), which is vital for repairing and regenerating damaged tissues. Two-dimensional (2D)-fabricated nanofibrous scaffolds failed to simulate the 3D cellular microenvironment. The main limitation of currently available electrospinning methods is the preparation of 3D nanofibrous scaffolds. We aimed to fabricate 3D nanofibrous scaffolds of PCL and Col I in natural structure using mold-assisted electrospinning with controllable and desirable shapes. For this purpose, we prepared a 3D mold of an aluminum sheet to build up the 3D nanofibrous scaffolds by electrospinning without using any pre/post-processing steps or instruments alongside this method. Next, we evaluated the physicochemical property, biocompatibility, and other requisites for employing fabricated 3D scaffolds in tissue engineering. In addition, these 3D nanofibrous scaffolds can mimic the natural 3D cellular microenvironment and provide the mechanical and biochemical signaling for the osteogenic differentiation of ADSCs. |
| کلمات کلیدی | کلاژن تیپ I: رشته های پروتیینی که یکی از اجزای اصلی ماتریکس خارج سلولی بافت هاست. الکتروریسی: روش ساخت فایبرها در اندازه نانومتری پلی کاپرولاکتون: پلیمری سنتزی که در ساخت داربست ها جهت استفاده در مهندسی بافت |
| ذینفعان نتایج طرح | با گسترش و توسعه ساخت داربست های نانوفیبری سه بعدی به وسیله روش الکتروریسی به کمک قالب در مقیاس صنعتی می توان قدم های مفیدی را در جهت توسعه و پیشرفت در زمینه ترمیم و بازسازی بافت های آسیب دیده بیماران که نیاز به پیوند بافت دارند برداشت و افق جدیدی را برای درمان این بیماران گشود. |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| احمد مهدی پور | همکار اصلی |
| رضا رهبرقاضی | همکار اصلی |
| هادی صادقزاده | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| رویا صالحی قره ورن | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر داربست های نانوفایبری سه بعدی جهت استفاده در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی با استفاد از روش الکتروریسی به کمک قالب تهیه گردید.متن خبر یکی از محدودیت های اصلی دستگاه الکتروریسی تهیه داربست های نانوفایبری به شکل دو بعدی می باشد. در این مطالعه روش جدیدی جهت تهیه داربست های نانوفایبری به شکل سه بعدی به وسیله الکتروریسی طراحی شد. که در ابتدا قالب های سه بعدی از جنس آلومینیوم تهیه و بر روی قسمت جمع کننده دستگاه متصل گردید و در ادامه محلول الکتروریسی حاوی پلی کاپرولاکتون و کلاژن تیپ یک جهت تهیه دارست های سه بعدی تهیه گردید. در نهایت داربست های نانوفایبری سه بعدی با استفاده از روش الکتروریسی به کمک قالب تهیه گردید. در ادامه ویژگی های فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی داربست های تهیه شده مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج نشان داد داربست های سه بعدی تهیه شده نسبت سطح به حجم مناسب، پوروزیتی خوب و استحکام مکانیکی مطلوب دارند و نسبت به داربست های دو بعدی اتصال، رشد و تمایز استخوانی سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی را به صورت معنی دار افزایش می دهند. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
