چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| سازمان جهانی بهداشت، در یک رویکرد جامع نگر و فراخ اندیشی، دسترسی انسانها را به سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی به رسمیت می شناسد. از این منظر، سلامت فقدان بیماری نیست و حق بر سلامت حق بر سالم بودن نیست و حق برخورداری از بالاترین استانداردهای قابل حصول سلامت یک هدف دوردست ولی دستیافتنی است ولی مستلزم پیش شرط های تقنینی، قضایی و اجرایی است. سازمان بهداشت جهانی به عنوان نهادی فرا ملی با مرجعیتی جهانی برای حق بر سلامت از مولفه های اساسی نام برده است که جنبه راهبردی و تعیین گرا دارد. به طوری که عوامل موثر و تعیین کننده سلامت از منظر سازمان بهداشت جهانی ازسطح عناصر صرفا جسمانی و روانی به سطوح اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی معنوی ارتقاء یافته است. که به نظر می رسد طرح نظریه ' دسترسی به بالاترین سطح قابل حصول سلامت' در کنار توجه به نظریه 'حداقل های رفاهی در تامین بهداشت برای همه' از یک گفتمان صرفا نظری به یک الگواره عملی و از یک حق ناپذیرفتنی به یک حق - ادعای پذیرفتنی و قابل مطالبه تبدیل شده است که این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و با رویکردی حقوقی به واکاوی و تبیین آن می پردازد. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| میر سجاد سید موسوی | اول |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| determination of ...pdf | 1400/05/17 | 647841 | دانلود |
