چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| تسمیه به معنای ذکر نام خدا هنگام ذبح حیوان یکی از شرایط حلیت ذبیحه است. تسمیه از جمله شرایطی است که در آیات قرآن به آن تصریح شده و به اجماع و روایات نیز مستند است. در پژوهش حاضر ضمن بررسی اقوال فقها، روایات مربوطه در چهار طایفه دسته¬بندی و حرمت ذبیحه¬ای که عمدا تسمیه ترک شده اثبات شده است. غیر از ترک عمدی، موارد دیگری چون ترک از روی نسیان و جهل نیز در مقاله بررسی شده و صورت نسیان، به خاطر وجود اجماع فقها و روایات باب از موارد غیرعمد شمرده شده، ولی ترک از روی جهل، مورد اختلاف بوده و به بررسی بیشتری نیازمند است. برخی از فقها با استناد به ادله¬ای جهل را به نسیان محلق کرده¬اند که به نظر می¬رسد ادله مزبور تام نیستند. از نوآوری¬های مقاله بررسی مسئله تسمیه هنگام ذبح با دستگاه است. در تسمیه با دستگاه دو مشکل اساسی وجود دارد که برخی از فقهای معاصر برای آن¬ها راه حل¬های مناسبی پیشنهاد کرده¬اند. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| جواد نعمتی | اول |
| اکبر ساجدی | دوم |
| میر جعفر طباطبایی چهاربرج | سوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| IMG-20210808-WA0000.jpg | 1400/05/17 | 136096 | دانلود |
| 277.pdf | 1400/05/25 | 1814018 | دانلود |
