چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  نویسندگان |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| حسین جلائی نوبری | اول |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه مقاله | روابط اجتماعی در فرهنگ دینی از جایگاه عظیمی برخوردار است و این بیانگر ارزش و اصالتی است که اسلام به انسانهای شایسته در زندگی میدهد. یکی از انواع روابط اجتماعی، روابط با همسایگان است که مقتضی اموریست که در قالب اخلاق و حقوق ساماندهی شده و دین اسلام اصول و قوانینی برای آن مطرح کرده است. این مقاله تلاش دارد به خاطر ضرورت مسألهی همسایهداری در اسلام، جایگاه همسایه را از دیدگاه قرآن و اهل بیت (علیهالسلام) مورد بررسی قرار داده و به یکی از سؤالهای مهم در اسلام که همسایه به چه کسانی اطلاق میشود و حقوق آنها چیست؟ پاسخ دهد. در قرآن مجید به کلمهی «جار» اشاره شده و در روایات اهل بیت (علیهالسلام) نیز حقوقی برای همسایه در نظر گرفته شده است. در مقاله حاضر که به روش کتابخانهای وتوصیفی صورت گرفته به خاطر اهمیت این مسأله سعی در این است که به آموزههای تربیتی در این زمینه از جمله محدودۀ همسایگی، ضرورت نیکی به همسایه و رعایت حقوق آنها از نظر ائمه معصومین پرداخته شود. ائمه معصومین (علیهالسلام) با گفتار و سیرۀ عملی خود، پا را فراتر از رعایت حقوق همسایگان گذاشته و توصیه به خوشهمسایگی میکند که آثار و برکاتی در پی دارد. بنابراین این یافتهها بیانگر جایگاه والای همسایه در اسلام و نقش آن در سعادت دنیوی و اُخروی انسان میباشد. |
| کلمات کلیدی | اهل بیت، اسلام، رعایت حقوق همسایه، خوشهمسایگی، روابط اجتماعی، آموزههای تربیتی |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 4.pdf | 1400/04/15 | 205282 | دانلود |
| 1.jpg | 1400/04/15 | 82375 | دانلود |
| 2.jpg | 1400/04/15 | 445738 | دانلود |
| 3.jpeg | 1400/04/15 | 411634 | دانلود |
