چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| با توجه به آثار نامطلوب بستهبندیهای بر پایه پلیمرهای نفتی، امروزه مواد بستهبندی زیستتخریبپذیر (بیوپلیمرها) بیشتر مورد توجه مطالعات و صنایع مرتبط قرار گرفته است. البته در مقایسه با بستهبندیهای رایج، این نوع از بستهبندیهای جدید دارای نقاط ضعفی هستند که البته تا حدی با استفاده از روش تهیه کامپوزیت و بویژه استفاده از فناوری نانو تاحدی مرتفع شده است. از جمله رویکردهای جدید در این زمینه، گنجاندن نانوذرات فلزات و اکسید آنها جهت بهبود خصوصیات فیلمهای بستهبندی مورد استفاده میباشد. از اینرو، در مطالعه حاضر، تاثیر افزودن نانو ذرات اکسیدروی (0، 5/2 و 5%) و بتاگلوکان (0، 10 و 20%) بر ویژگیهای شیمیایی و میکروبی فیلم زیستتخریبپذیر ژلاتین در طی نگهداری فیله مرغ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تمامی فیلمها نسبت به نمونه شاهد، افزایش بازدارندگی هم نسبت به جذب رطوبت و هم نسبت به نفوذپذیری به بخار آب داشته است که این امر نویدبخش قابلیت بهبود فیلمهای زیستتخریبپذیر با استفاده از بتاگلوکان و نانوذرات اکسید روی میباشد. همچنین، با توجه به نتایج آزمونهای انجام شده میتوان گفت که فیلمهای حاوی نانوذرات اکسیدروی خاصیت ضدمیکروبی داشته بطوریکه فیلم حاوی بالاترین سطح نانوذرات (5%)، بیشترین خاصیت ضدمیکروبی را نسبت به سایر نمونهها در برابر هر چهار گونه میکروارگانیسم شاخص مورد مطالعه نشان داد از اینرو با توجه به نتایج بهدست آمده از آزمایشهای انجام شده، فیلم نانوبیوکامپوزیت با 5 % درصد نانو اکسیدروی و 20 % بتاگلوکان، به عنوان مناسبترین فیلم، جهت بستهبندی فیله مرغ معرفی میگردد. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| حامد همیشه کار | پنجم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| mdrsjrns-v18n114p169-en.pdf | 1400/02/14 | 542608 | دانلود |
