چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| مقدمه: این احتمال وجود دارد که سطوح روی در بیماران سرطانی کمتر از افراد عادی باشد و همین امر موجب طولانی شدن روند درمانی این بیماران میشود، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه ای نقش روی در بهبودی زخم پس از جراحی هیسترکتومی شکمی در زنان مبتلا به سرطان و بدون سرطان و ارتباط آن با شاخصهای آنتروپومتریک زنان مراجعه کننده به بیمارستانهای سطح شهر تبریز انجام شد. روشکار: این مطالعه مورد- شاهدی در سال 1397 در بیمارستانهای تبریز با مشارکت 84 زن )پس از جراحی هیسترکتومی شکمی( انجام شد. اطلاعات جمعیت شناختی، شاخصهای آنتروپومتریک، سطح سرمی روی و وضعیت بهبودی زخم )بر اساس پرسشنامه محقق ساخته( هر بیمار پس از هیسترکتومی شکمی ثبت شد. تجزیه و تحلیل دادهها نسخه 20 ( و آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، تی مستقل و کای دو ( SPSS با استفاده از نرم افزار آماری 0 معنی دار در نظر گرفته شد. / کمتر از 05 p انجام شد. میزان 43 و در افراد بدون ابتلاء به سرطان /13±4/ یافتهها: میانگین سطح سرمی روی در بیماران گروه مبتلا به سرطان 93 71 %( در مدت زمانی / اکثر بیماران مبتلا به سرطان ) 42 .)p=0/ 118/73±11/42 میکروگرم بر دسی لیتر بود ) 009 80 %( با بهبودی نرمالی همراه / بیشتر از حد متوسط زخمشان بهبود یافته بود، حال آنکه اکثر بیماران بدون سرطان ) 95 همبستگی بین سطح روی تنها در شاخص وزن در بیماران سرطانی بهصورت مثبت و معنادار .)p=0/ بودند ) 003 بود و در سایر شاخص های بیماران سرطانی و بیماران غیرسرطانی، ارتباط مثبتی مشاهده شد، )r=+0/112 ،p=0/005( اما از نظر آماری معنادار نبود. نتیجهگیری: سطوح پایین روی منجر به اثرات نامطلوب در روند بهبود به موقع در بیماران سرطانی پس از هیسترکتومی شکمی نسبت به افراد غیرسرطانی می شود. کلمات کلیدی: بهبود زخم، روی، سرطان، هیسترکتومی |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| فرشاد مهدوی | اول |
| سید مهدی حق دوست | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| haghdoust.pdf | 1399/06/30 | 740112 | دانلود |
