| پیشزمینه و هدف: باوجود پیشرفتهای زیاد در حوزه سلامت، نظامهای سلامت پاسخگوی همه نیازهای جوامع نمیباشند فلذا کشورهای جهان در اجلاس آستانه 2018 توافق کردند تا در جهت رسیدن به پوشش جهانی سلامت UHC مراقبتهای بهداشتی اولیهی PHC را تقویت کنند. این مطالعه در راستای شناسایی چالشهای نظام PHC ایران و ارائه راهکارهای عملی جهت رفع آنها انجام گرفته است. مواد و روشها: این مطالعه کیفی با استفاده از مصاحبه و بررسی اسناد انجام شد. مصاحبه با تصمیم گیران، خبرگان اجرایی و آکادمیک، مدیران و کارشناسان حوزه PHC صورت گرفت و اسناد ملی و بینالمللی در حوزه سلامت موردبررسی قرار گرفتند. چارچوب Building Blocks سازمان بهداشت جهانی برای کدگذاری دادهها استفاده شد تحلیل دادهها به روش تحلیل محتوای قیاسی با استفاده از نرمافزار 12MAXQDA انجام گردید. یافتهها: با توجه به تغییر نیازهای سلامتی مردم، امروزه نظام PHC در ایران با چالشهایی مواجه شده است چراکه ساختار متمرکز موجود در مواجهه با تغییرات انعطاف لازم را ندارد بخش خصوصی در ارائه خدمات نقش کمرنگی داشته بین سطوح ارائه خدمات هماهنگی وجود ندارد و سیستمهای موازی به وجود آورده است علیرغم کمبود منابع، در برنامهریزی و توزیع عادلانه منابع مشکلاتی وجود دارد سیستمهای اطلاعاتی هنوز کامل نشدهاند برنامههای درسی دانشگاهی با PHC هماهنگی ندارد درنتیجه نیروی انسانی توانایی پاسخگویی به نیازهای شغلی را ندارند. بحث و نتیجهگیری: در راستای بهبود وضعیت سلامت کشور و با توجه به تعهدات بینالمللی همچنین لزوم دستیابی به UHC، بایستی با اولویتبندی چالشها و راهکارهای موجود، اصلاحات عملی و متناسب با شرایط جامعه را ضمن استفاده از تجارب سایر کشورهای جهان در جهت تقویت PHC به اجرا گذاشت. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| لیلا دشمنگیر | چهارم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 8 Shirjangh A-10-3082-1.pdf | 1399/05/25 | 4264299 | دانلود |