بررسی بتا دو میکروگلوبولین ادراری بعنوان شاخص آسیب کلیوی پس از انجام سنگ شکنی ورا جلدی کلیه

بررسی بتا دو میکروگلوبولین ادراری بعنوان شاخص آسیب کلیوی پس از انجام سنگ شکنی ورا جلدی کلیه


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
چکیده مقاله
چکیده مقاله
نویسندگان
نویسندگان
دانلود مقاله
دانلود مقاله
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

نویسندگان: فهیمه کاظمی راشد , محسن امجدی زین الحاجلو , رسول استخری

کلمات کلیدی: پروتئینوری ، پرکوتانئوس لیتوتریپسی ، بتادومیکروگلوبولین

نشریه: 0 , 2 , 30 , 2008

اطلاعات کلی مقاله
hide/show

نویسنده ثبت کننده مقاله محسن امجدی زین الحاجلو
مرحله جاری مقاله تایید نهایی
دانشکده/مرکز مربوطه دانشکده پزشکی
کد مقاله 73144
عنوان فارسی مقاله بررسی بتا دو میکروگلوبولین ادراری بعنوان شاخص آسیب کلیوی پس از انجام سنگ شکنی ورا جلدی کلیه
عنوان لاتین مقاله بررسی بتا دو میکروگلوبولین ادراری بعنوان شاخص آسیب کلیوی پس از انجام سنگ شکنی ورا جلدی کلیه
ناشر 4
آیا مقاله از طرح تحقیقاتی و یا منتورشیپ استخراج شده است؟ خیر
عنوان نشریه (خارج از لیست فوق) مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز
نوع مقاله Original Article
نحوه ایندکس شدن مقاله ایندکس شده سطح چهار – SID/Iranmedex/Magiran
آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت

خلاصه مقاله
hide/show

زمینه و اهداف سنگ شکنی وراجلدی(Percutaneous nephrolithotripsy، PCNL) یکی از درمانهای کمتر تهاجمی سنگهای ادراری است که در آن مستقیما از طریق جلد وارد کلیه و لگنچه شده سنگ شکسته و خارج می شود.علی رغم اینکه نتایج مربوط به تخلیه سنگ در این روش بسیار عالی و بیش از ۹۰% می باشد، عوارض نامحسوس آن روی کلیه بسیار کم مطالعه شده است. اندازه گیری آنزیم های ادراری و پروتئینهای اختصاصی از جمله تستهای غیر تهاجمی و در دسترس برای ارزیابی میزان آسیبهای کلیوی می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی اثرات کوتاه مدت سنگ شکنی وراجلدی روی کارکرد کلیه با استفاده از اندازه گیری بتادومیکروگلوبولین (MG Beta ۲ microglobulin،) ادراری می باشد این ماده پروتئینی است که افزایش آن مارکر ی برای آسیب توبولهای کلیوی می باشد. روش بررسی تعداد ۲۰ بیمار تحت سنگ شکنی وراجلدی و ۱۸ بیماربعد واریکوسلکتومی بعنوان گروه شاهد در این مطالعه وارد شدند. نمونه های ادراری در روزهای قبل و ۲۴ ساعت بعد و روز سوم و هفتم و چهاردهم در هر دو گروه برای اندازه گیری بتادومیکروگلوبولین جمع آوری شد. در بیماران تحت سنگ شکنی وراجلدی مدت زمان سنگ شکنی و اندازه سنگ براساس عکس ساده از پرونده بیماران استخراج شده و روند افزایش و کاهش بتادومیکروگلوبولین و ارتباط آن با اندازه سنگ و طول زمان سنگ شکنی وراجلدی بررسی گردید. یافته ها سنگ شکنی وراجلدی و واریکوسلکتومی بدون عارضه خاصی انجام شده بود. افزایش چشمگیر بتادومیکروگلوبولین ادراری در دوره اول بعد از سنگ شکنی وراجلدی تا روز سوم وجود داشت اما بعد از روز هفتم کاهش یافت. ارتباطی بین افزایش بتادومیکروگلوبولین با طول زمان سنگ شکنی وراجلدی و سایز سنگ وجود نداشت (به ترتیب: ۹۸۳/۰ = P، ۱۶۵/۰ = P). در تمام آزمایشات بیماران واریکوسلکتومی شده بتادومیکروگلوبولین ادراری در حدود صفر بود. نتیجه گیری نتایج این مطالعه نشان داد که اگرچه آسیب توبولار گذرا بود از سنگ شکنی وراجلدی وجود دارد اما این پروسه به نظر سالم می رسد و آسیب ایجاد شده درکارکرد کلیه در طول مدت بررسی به صورت گذرا بود.

نویسندگان
hide/show

نویسنده نفر چندم مقاله
فهیمه کاظمی راشداول
محسن امجدی زین الحاجلودوم
رسول استخریسوم

لینک دانلود مقاله
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
58613870218.pdf1399/05/1791820دانلود