چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| زمینه و اهداف: هیپرپلازی خوش خیم پروستات و فتق مغبنی در مردان دو پدیده وابسته به سن بوده و با بالا رفتن آن به طور پیوسته و یکنواخت شیوع آنها با هم بالا رفته و تعداد قابل توجه مردان مسن بطور همزمان علایم هر دو بیماری فوق را دارند. ما در این مطالعه، معالجه همزمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات و فتق مغبنی را با یک برش مشترک پره پریتونئال معرفی می کنیم. روش بررسی: در یک مطالعه مورد- شاهدی از شهریور ماه 1377 لغایت شهریور ماه 1384 تعداد 83 بیمار با علایم هیپرپلازی خوش خیم پروستات و فتق مغبنی در بیمارستانهای امیرالمومنین و امام خمینی تبریز پذیرش شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. و پس از انجام آزمایشات روتین و سونوگرافی دستگاه ادراری، سن بیماران، یک طرفه و دو طرفه بودن فتق، مستقیم یا غیر مستقیم بودن آن و سابقه ترمیم فتق ثبت گردید. در تمام بیماران برش طولی بین ناف و عانه انتخاب و ابتدا در جلوی مثانه در فضای پره پریتونئال محل فتق شناسایی و ترمیم و بعد از ثبت زمان لازم برای ترمیم فتق اقدام به پروستاتکتومی گردید (گروه 1). در این مدت 54 بیمار که فقط فتق مغبنی داشتند بعنوان گروه شاهد انتخاب (گروه 2) و با برش اینگوئینال تحت عمل ترمیم فتق مغبنی قرار گرفتند و نتایج بدست آمده با استفاده از T-Test و آزمون مجذور کای در برنامه SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از 83 بیمار مورد مطالعه در گروه 1 در زمان کنترل 3 بیمار حذف شدند و در 80 بیمار باقیمانده میانگین سنی بیماران 73.7 سال بود. در گروه 2 تعداد 54 بیمار تحت مطالعه قرار گرفتند و سن متوسط بیماران در این گروه 46.8 سال بود. تعداد کل ترمیم فتق در گروه یک 95 مورد و در گروه دو 66 مورد بود که از این 95 مورد در 75 مورد فتق اولیه و 20 مورد سابقه عود فتق داشتند. و از 66 مورد گروه دو در 60 مورد فتق اولیه و 6 مورد سابقه عود فتق وجود داشت. در گروه یک 65 مورد فتق یک طرفه و 15 مورد دو طرفه، 55 مورد در سمت راست و 40 مورد در سمت چپ بود. 80 مورد فتق غیر مستقیم و 15 مورد مستقیم بود. در گروه دو 42 مورد یک طرفه و 12 مورد دو طرفه، 34 مورد در سمت راست و 32 مورد در سمت چپ، 14 مورد فتق غیر مستقیم و 18 مورد مستقیم بود. متوسط زمان لازم برای ترمیم فتق در گروه یک 11.2 دقیقه و در گروه دو 35 دقیقه بود. عوارض زودرس از جمله هماتوم محل عمل و عفونت زخم در گروه یک دیده نشد. حال آنکه در گروه دو یک مورد (%1.5) هماتوم محل عمل مشاهده شد ولی هیچگونه عفونت محل عمل در گروه دو نیز روی نداد. بیماران گروه یک و دو به مدت 1-2 سال متوسط 16.2 ماه تحت کنترل قرار گرفتند. در این مدت در گروه یک درد مزمن محل عمل دیده نشد. ولی 4 مورد (%4.2) علایم عود فتق نشان دادند. و در این مدت در گروه دو درد مزمن محل عمل در یک مورد (%1.5) و عود فتق در دو مورد (%3) مشاهده شد. نتیجه گیری: پروستاتکتومی باز و ترمیم فتق مغبنی به روش پره پریتونئال را می توان به طور همزمان با یک برش مشترک انجام داد بدون اینکه میزان عفونت محل عمل و میزان عود فتق بالا برود. انجام این عمل جراحی ساده بوده و بخصوص در مردان پیر با سابقه عود فتق و یا فتق های مغبنی دو طرفه به مراتب راحت تر از انجام عمل جراحی بصورت مستقل و با برش جداگانه می باشد. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| محسن امجدی زین الحاجلو | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 20105293647.pdf | 1399/05/16 | 234367 | دانلود |
