| زمینه و هدف: فرسودگیشغلی یکی از مشکلات اجتماعی عصر حاضر است که عوامل مختلفی میتوانند بر روی آن تاثیر بگذارند .از جمله این عوامل که باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند هوشهیجانی و تابآوری است. هدف اصلی این مطالعه بررسی رابطه بین هوشهیجانی و تابآوری با فرسودگیشغلی در کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تهران بود. مواد و روش: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع همبستگی بود که در واحدهای ستادی معاونتهای دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1397 انجام شد. نمونه آماری 287 نفر از کارکنان واحدهای ستادی بودند که به روش نمونهگیریتصادفیطبقهاینسبتی انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای هوشهیجانی schutte (S_EIS)، تابآوری کانر و دیویدسون (CD_RISC )و فرسودگیشغلی مزلاچ (M_JB) استفاده شد. از نرم افزارهای آماریSPSS وAMOS نسخه 22 و جهت تحلیل دادهها از روش تحلیل مسیر استفاده گردید. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد بین هوشهیجانی و تابآوری رابطه معنیدار و مستقیم وجود دارد (ضریب همبستگی381/0، 001/0 p<). بین هوشهیجانی و فرسودگیشغلی رابطه معکوس وجود دارد که ازنظر آماری معنیدار میباشد(ضریب همبستگی143/0-، 05/0 p<). بین تابآوری و فرسودگیشغلی رابطه معکوس وجود دارد که ازنظر آماری معنیدار میباشد (ضریب همبستگی436/0-، 05/0 p<). نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که قدرت پیشبینی هوشهیجانی به عنوان یکی از متغیرهای پیشبینی کننده فرسودگیشغلی به گونه ای است که با افزایش هوشهیجانی میتوان کاهش فرسودگیشغلی را در کارکنان پیشبینی کرد. هوشهیجانی جز ویژگیهایی است که میتواند از طریق برنامههای آموزشی مناسب و پرورش کارکنان تقویت شود. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| رقیه خبیری نعمتی | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| doh-10-259.pdf | 1399/04/15 | 1277262 | دانلود |