چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| قرآن کریم از بیان هیچ مطلب مربوط به هدایت انسان¬ها فروگذار نکرده و خود را به «تبیان لکل شیء»، «عربی مبین» و «بیان للناس» وصف کرده است. علامه طباطبایی از اوصاف مزبور ویژگی «استقلال بیانی قرآن» را استنباط کرده است. او بر این باور است که ایـن ویژگی، روش ویژه¬ای را در دانش تفسیر می¬طلبد، شیوه¬ای که آن را «تفسیر قرآن به قرآن» نامیده است. نگارنده در صدد است تا «استقلال بیانی قرآن» را از منظر علامه طباطبایی تبیین نماید. از این رو مراجعه به تفسیر المیزان و دیگر آثار علامه، همین طور مراجعه به گفتار موافقان و مخالفان با این نظریه، اساس این نوشتار می¬باشد. علامه در مقدمه تفسیر المیزان ضمن تبیین مبنای خود، به تفسیرهای پیشین اشکالی اساسی وارد ساخته و بر این باور است که آن¬ها، نظر خود را بر قرآن تحمیل و از «استقلال بیانی قرآن» غفلت کرده¬اند. علامه نام تفاسیر پیشین را نه «تفسیر»، بلکه «تطبیق» می¬د¬اند. در نظر علامه: توجه ویژه به توضیح صحابه و تابعین، توقف در آیاتی که روایتی در ذیلش وارد نشده، تحمیل آرای عقیدتی بر قرآن، تاویل آیات مخالف با فلسفه، مسلم انگاشتن یافته¬های علوم تجربی و تطبیق آیات بر آن، و در یک کلام غفلت از استقلال بیانی قرآن، نقص مشترک بسیاری از تفسیرها می¬باشد. در نظر علامه قرآن در آن حدی که متکفل بیان آن است، کامل و روشن است، و برای فهماندن معنای آیاتش به مُبیّنی غیر از خود نیازی ندارد. در عین حال، علامه منکر این نیست که برای تبیین جزئیات و مصادیق قرآن و همین طور برای ایجاد فضایی مناسب برای فهم درست از قرآن، به بیان معصومان نیاز اساسی وجود دارد، لکن این نیازمندی، اولا در جهت تبیین مطالبی است که قرآن متکفل بیان آن¬ها نیست. و ثانیا از آن جا که بیان معصومان نظری را بر قرآن تحمیل نمی¬کند، ضرری به استقلال بیانی قرآن نمی¬زند. علامه بر امتیاز «روایات غیر تفسیری» که در صدد بیان جزئیات فقهی، بیان بطن آیات و تطبیق کلی بر مصداق هستند، از «روایات تفسیری» که فضای فهم درست از آیات را ایجاد می¬کنند، تاکید می¬کند. از منظر علامه «تفسیر» باید بر مبنای «استقلال بیانی قرآن» صورت پذیرد، و از این روست که علامه برای فهم آیات قرآن، مراجعه به دیگر آیات را اصل قرار داده و تفسیر قرآن به قرآن را روی همین مبنا نگاشته است. علامه در راستای «استقلال بیانی قرآن» مباحثی را که صبغه روایی، کلامی و فلسفی دارند، بعد از تفسیر آیات به صورت جداگانه ذکر کرده و هرگز قرآن را با غیر قرآن تفسیر نکرده است. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| اکبر ساجدی | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 031.pdf | 1399/02/16 | 323620 | دانلود |
| 084.jpg | 1399/02/16 | 3191189 | دانلود |
| 085.jpg | 1399/02/16 | 641723 | دانلود |
