| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| مهران سیف فرشد | اول |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه مقاله | یکی از جنبه های بسیار مهم اخلاقیات زیست پزشکی که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، رعایت چارچوبهای اخلاقی در تصمیمگیریهای مدیریتی و سازمانی است. موضوع اخلاق در نظام سلامت و به ویژه اخلاق در سیاستگذاری و مدیریت نظام سلامت آنچنان که سایر ابعاد آن همانند اخلاق بالینی، اخلاق در پژوهشهای زیست پزشکی و تا حدودی اخلاق در آموزش علوم پزشکی در کشور رشد و توسعه یافتهاند متاسفانه مورد بی توجهی و بی مهری واقع شده است. اخلاق پزشکی در تعریف سنتی خود عبارت از انجام کارهای مطلوب و پسندیده و پرهیز از رفتارهای ناپسند است، اما اخلاق پزشکی نوین در کنار تعریف قبلی به فراهم آوردن چارچوبی برای بهترین انتخاب در مواقع تصمیمگیری نیز میپردازد. این نکته بسیار مهم است که آیا در تصمیمگیریهای کلان نظام سلامت و بحرانها و چالشهای مدیریتی از رویکرد اخلاق محور و چارچوب علمی بهرهمند شدهایم؟ نگاهی به عملکرد حوزههای مختلف نظام سلامت در زمینه سیاستگذاری و تصمیمسازیهای کلان نشانگر عدم تبعیت از تفکری اخلاق مدار همچون تفکر سیستمی است. مواردی همچون بیتوجهی به ساختار نظام شبکه -که یکی از موفقیتهای نظام سلامت ایران بوده- در ایجاد و توسعه مراکز درمانی تخصصی و رویکرد تخصص محوری به جای رویکرد جامعنگر همانند ساخت بیمارستانهای متعدد در شهرهای کم جمعیت که همچنان شاهد ضریب اشغال پایین تختهای بیمارستانی آنها هستیم. آیا به جای چند بیمارستان در شهرهای با جمعیت کم در اطراف یک شهر مرکزی نمیتوانستیم بیمارستان شهر مرکزی را از نظر امکانات و نیروی انسانی بهتر تجهیز نماییم؟ عدم توجه به برنامههای پیشگیرانه و سطح اول مراقبتهای سلامت مورد دیگری است که از این رفتار غیراخلاقی نشات گرفته است. بیتوجهی به جایگاه ارائه دهندگان خدمات اولیه سلامت همانند پزشکان عمومی، ماماها، پرستاران و سایر کارکنان شاغل در مراکز بهداشتی درمانی روستایی و شهری روستایی و بهورزان سبب کاهش ماندگاری اعضای تیم سلامت در مراقبتهای اولیه گردیده است. تخصصگرایی و تربیت شاغلین حرف در بیمارستانها و با هدف مراقبت از بیماران بستری به جای پزشکان و پرسنل توانمند در مراقبت سرپایی و اولیه سلامت از دیگر خطاهای چنین تفکری است. رویههای متعدد برآمده از تفکر یکسوگرایانه بدون توجه به جنبهها و منافع عمومی، سبب افزایش قابل توجه و سربه فلک کشیده نظام سلامت، اتلاف هزینه تربیت نیروهای انسانی مازاد و مهمتر از همه آشفتگی و تبعیضهای غیرقابل تصور شده است. بنابراین پرواضح است که تغییر رویکرد و بازگشت به نگاه اخلاقی در حوزه سیاستگذاری نظام سلامت و استفاده از تفکر سیستمی و جامع و به عبارت روشنتر رعایت ملاحظات اخلاقی در سیاستگذاری و مدیریت نظام سلامت از طریق ارتقای توانمندیها و ایجاد نگرش اخلاقی میتواند در ارتقای نظام سلامت نقش موثری ایفا نماید. حاصل تفکر سیستمی و اخلاقی، بازگشت سیاستها به سمت نظام سلامت مبتنی بر شبکه، تربیت نیروهای توانمند برای سطح اول خدمات بهداشتی درمانی، اصلاح و تقویت نظام ارجاع، ایجاد شرایط ماندگاری بیشتر برای نیروهای صف، کاهش تعارض منافع و سوءاستفادههای مختلف از رانتهای تجهیزات پزشکی و داروهای گران قیمت و ارتقای جایگاه ارزشمند آموزش در نظام سلامت و به ویژه در دانشگاهها خواهد بود. |
| کلمات کلیدی | واژههای کلیدی: اخلاق پزشکی، نظام سلامت، سیاستگذاری، تفکر اخلاقی |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Certification.pdf | 1399/01/30 | 169360 | دانلود |
| Presentation.pdf | 1399/01/30 | 153684 | دانلود |