چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| سابقه و هدف: نورالژی تریژمینال شناخته شدهترین نورالژی صورت است و درد شدید ناشی از آن تأثیر بهسزایی در و نیز Microvascular decompression ، کیفیت زندگی افراد درگیر دارد. مداخلات مطرح شامل درمان دارویی مداخلاتی که به شاخههای انتهایی عصب آسیب وارد میکنند؛ هیچیک عاری از عوارض جانبی نیستند؛ از این رو دستیابی به درمانی با حداقل عوارض و تهاجم کم تر هم چنان مورد بررسی است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تزریق محلول حاوی استرپتومایسین و لیدوکائین بر نورالژی تری ژمینال مقاوم به کاربامازپین بوده است. و با ارزیابی آماری پرونده 04 بیمار با سابقه Retrospective case series مواد و روشها: این مطالعه با طراحی درمان دارویی ناموفق نورالژی تریژمینال با کاربامازپین که تحت تزریق لیدوکائین/استرپتومایسین و متعاقباً بررسی وضعیت درد قرار گرفتهبودند، انجام گرفت. تعداد 5 تزریق محلول لیدوکائین/استرپتومایسین، با فواصل یک هفته و در محل شروع درد انجام شد و میزان درد در فواصل 1 هفته، 1 ماه و 6 ماه بعد از تزریق مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان درد در چهار زمان اندازهگیریشده با هم مقایسه گردید. یافتهها: میزان درد پس از یک هفته، یک ماه و شش ماه پس از آخرین تزریق، نسبت به قبل از مداخله، کاهش درمان در گروهی که سابقه ابتلای آنها به نورالژی، کم تر از 5 سال بود نسبت به بیماران .)P <4/ معنیداری نشان داد ) 441 با سابقه ابتلای بیش از 5 سال موفقتر بود. استنتاج: به نظر میرسد تزریق استرپتومایسین و لیدوکائین همراه باهم، ضمن داشتن موفقیت در کاهش درد ناشی از نورالژی تریژمینال، عوارض ناچیزی دارد. مطالعات کنترلشده جهت تأیید و تجویز این روش در درمان نورالژی تریژمینال ضروری است. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| امیر هومن صدرحقیقی | اول |
| طناز عبدالله زاده بقایی | چهارم |
| محمد حسین آهنگر آتشی | سوم |
| سید احمد آرتا | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| J Mazand U-v28n167p21-en.pdf | 1399/01/29 | 480816 | دانلود |
