چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| چکیده: بیان مساله: تالاسمی ماژور یکی از بیماری های موروثی خونی با تظاهرات دهانی بسیار زیاد و شدیدی است. هدف هدف از این پژوهش بررسی ابعاد فک ها و اکلوژن در بیماران مبتلا به تالاسمی بتای ماژور در بیمارستان کودکان شهر تبریز در سال ۱۳۸۴ بود. مواد و روش نمونه ی مورد بررسی دربردارنده ی ۲۴ بیمار مبتلا به تالاسمی بتای ماژور با میانگین سنی ۲/۳ ±۹/۱۴ سال و ۲۴ فرد سالم با میانگین سنی ۹/۳±۵/۱۳ سال بود. با فراهم آوردن قالب های فک بالا و پایین، همه ی اندازه گیری های مورد نظر بر روی کست ها با استفاده از کولیس انجام گرفت. اندازه ی اوربایت و اورجت و گونه ی رابطه مولری به صورت بالینی ثبت شد. از t-test two-tailed برای تعیین تفاوت آماری مفاهیم با به کار بردن ۰۵/۰>p، به عنوان تراز مفاهیم، استفاده گشت. یافته ها در فک پایین بیماران مبتلا به تالاسمی، پهنای زیاد در ناحیه ی اینسایزور، عمق قوس بزرگ تر و طول بزرگ تر قوس قدامی در سمت راست و چپ مشاهده گردید. در فک بالا تفاوت آماری معنادار در میانگین پهنای اینتر اینسایزور، عمق قوسی، پهنای اینترمولر و طول قوس قدامی راست و چپ دیده شد. درباره ی پهنای کانین ها و پرمولرها، طول قوس خلفی راست و چپ و خمیدگی اسپی هر دو قوس فکی اختلاف آماری معنادار در دو گروه مشاهده نگردید. نتیجه گیری گروه مبتلا به تالاسمی در مقایسه با گروه سالم دارای ماگزیلای باریک، ماگزیلا و مندیبل کوچک و پهنای کم اینتر اینسایزور در قوس ماگزیلا و مندیبل است. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| ناصر اصل امین آبادی | اول |
| عدیله شیرمحمدی | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| article_41472_8c10e90a5a293d0cd83f1fbdbc391067.pdf | 1399/01/29 | 145876 | دانلود |
