بررسی تأثیر تیمار با داروی افینیتور (Everolimus) بر روی بیان فاکتورهای التهابی و ضدالتهابی در سلولهای دندریتیک مشتق از مونوسیت.
The effect of everolimus treatment on the expression of inflammatory and anti-inflammatory factors in monocyte-derived dendritic cells
مجریان: بهزاد برادران
خلاصه روش اجرا: نمونه خون محیطی هپارینه شده از اهداکنندگان سالم انسانی بصورت داوطلبانه پس از رضایت آگاهانه جمع آوری خواهد شد. سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBMCs) با استفاده از تکنیک فایکول جداسازی شده و در فلاسکهای کشت سلول کشت داده می شوند. پس از جدا سازی سلول های شناور، سلولهای چسبیده به ته فلاسک بعنوان سلولهای مونوسیتی نگه داشته خواهند شد. پس از اضافه کردن سایتوکاین های IL-4 و GM-CSF پلیت ها در انکوباتور 37 Ċ با CO2 5% قرار داده خواهد شد و روزانه از نظر آلودگی بررسی می شود. در روز 3 نصف محیط رویی چاهک ها به آرامی خارج گردیده و با محیط تازه حاوی سایتوکاین ها جایگزین خواهد گردید. سپس سلول ها برای بررسی فنوتیپ سطحی و بیان ژن فاکتورهای التهابی و ضدالتهابی به ترتیب از فلوسایتومتری و RT-PCR استفاده می شود.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 70822 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی تأثیر تیمار با داروی افینیتور (Everolimus) بر روی بیان فاکتورهای التهابی و ضدالتهابی در سلولهای دندریتیک مشتق از مونوسیت. |
| عنوان لاتین طرح | The effect of everolimus treatment on the expression of inflammatory and anti-inflammatory factors in monocyte-derived dendritic cells |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | مطالعات سلولی- مولکولی و ایمونولوژیک در زمینــه تولید واکسن |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری عمومی |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | با توجه به شیوع نسبتا بالای بیماریهای خودایمنی و نیز لزوم انجام مطالعات و تحقیقات بیشتر بنا بر تازگی ایمونوتراپی و DC تراپی و در صورت موفقیت معرفی درمانهای تازه و تاثیرات شگرف روشهای جدید درمانی انجام این تحقیق ضرورت مییابد. |
| اهداف اختصاصی | تولید DC ها از مونوسیت های حاصل از سلول های تک هسته ای خون محیطی -بررسی میزان بیان ژن فاکتورهای التهابی و غیرالتهابی در mDC های تیمار شده با داروی اورولیموس |
| چکیده انگلیسی طرح | Heparinized peripheral blood samples will be collected from healthy human donors voluntarily after informed consent. Peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) are isolated using the Ficoll technique and cultured in cell culture flasks. After separating the floating cells, the cells attached to the bottom of the flask will be kept as monocytic cells. After adding IL-4 and GM-CSF cytokines, the plates will be placed in a 37°C incubator with 5% CO2 and checked daily for contamination. On day 3, half of the medium on the wells will be slowly removed and replaced with fresh medium containing cytokines. Then, flow cytometry and RT-PCR are used to examine the surface phenotype and gene expression of inflammatory and anti-inflammatory factors, respectively. |
| کلمات کلیدی | DC: سلولهای دندریتیک (DCs) سلولهای تخصصیافتهای هستند که نه تنها پاتوژنها را با گیرندههای شناساگر الگوی (PRRs) متنوعی شناسایی کرده و پاسخ ایمنی ذاتی را آغاز مینمایند، بلکه میتوانند آنتیژنها را برداشت کرده، پردازش نموده و آنها را به سلولهای T naive عرضه کنند و بدین ترتیب فعالسازی پاسخ ایمنی اکتسابی را تقویت کنند. Autoimmune Disease: بیماریهای خودایمنی با از دست دادن تحمل به آنتیژنهای خودی مشخص میشوند که در نتیجه سیستم ایمنی طیف وسیعی از بافتها را هدف قرار میدهد که منجر به اختلال در عملکرد، آسیب بافت و عوارض بالینی و مرگ و میر میشود. mTOR: یک سرین-ترئونین کیناز حفظ شدهی تکاملی است که حداقل در دو کمپلکس پروتئینی بزرگتر شامل mTOR complex 2 (mTORC2) و mTOR complex 1 (mTORC1) بیان میشود. mTOR مسیرهای گوناگونی، شامل فاکتورهای رشد، انرژی و بقا، را با هم ادغام میکند تا سنتز و تجزیهی پروتئین را در پاسخ به محرکهای مختلف تنظیم کند. Everolimus: اورولیموس مشتقی از سیرولیموس (راپامایسین) است که در جایگاه 40 خود یک زنجیرۀ 2-هیدروکسی اتیل دارد. سیرولیموس آنتیبیوتیکی از دستۀ ماکرولید است که توسط استرپتومایسز هیگروسکوپیکوس، که یک اکتیومایست بوده که در سال 1975 از یک نمونهی خاک در Rapa-Nui (در ایسلند شرقی) جدا شده است. اورولیموس، همانند سیرولیموس اثرات آنتیپرولیفراتیو و سرکوبگر ایمنی دارد. |
| ذینفعان نتایج طرح | افراد مبتلا به بیماری های خودایمنی |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| بهزاد برادران | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| جواد معصومی | همکار اصلی |
| ادریس ویسی احمدآباد سفلی | دانشجوی مالک پایان نامه |
| نیما همت | همکار اصلی |
| نازیلا علیزاده قراملکی | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر داروی اورولیموس میتواند سبب افزایش بیان فاکتورهای التهابی و کاهش بیان فاکتورهای ضدالتهابی و القای خاصیت ایمونوژن در سلولهای دندریتیک شود.متن خبر سلولهای دندریتیک به عنوان سلولهای ارائه دهنده آنتیژن شناخته میشوند که بسته به ریزمحیط اطراف و مسیر فعال سازی، توان ایجاد و شروع پاسخهای ایمونوژن یا تولرژن را دارند. امروزه برای درمان سرطان در کنار سایر روشهای رایج شامل جراحی و شیمیدرمانی و پرتودرمانی، توجه به استفاده از رویکردهای ایمنی درمانی با استفاده از قابلیتهای افزایش پاسخ ایمنی جلب شده است. سلولهای دندریتیک نیز با القای پاسخهای ایمنی سلولی نقش ویژهای در ایمنی علیه سرطان ایفا میکنند. در این مطالعه اثر داروی اورولیموس که یک مهارکنندهی mTOR است بر بیان فاکتورهای التهابی و ضدالتهابی سلولهای دندریتیک مشتق از مونوسیت بررسی شد. اورولیموس مشتقی از داروی سیرولیموس (راپامایسین) است که اثرات سرکوبگر ایمنی و آنتیپرولیفراتیو دارد. نتایج مطالعه نشان داد که اورولیموس میتواند باعث افزایش فاکتورهای التهابی شده و DC ها را به سمت حالت ایمونوژن ببرد که میتوان از آن در روشهای ایمنوتراپی سرطان بهره گرفت. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
