چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| زمینه و اهداف: تمپانوپلاستی و ماستوئیدکتومی از جمله اعمالی هستند که در مواقع عفونت مزمن گوش میانی انجام می گیرند. استفاده از عمل ماستوئیدکتومی برای حذف پاتولوژی در موارد وجود کلستئاتوم، بافت گرانولاسیون و عفونت فعال مزمن مقاوم به درمان ثابت شده اما در مواقعی که فقط یک سوراخ ساده در زمینه عفونت مزمن گوش میانی در پرده تمپان وجود دارد، این که انجام ماستوئیدکتومی میزان موفقیت را افزایش دهد، جای بحث و تردید دارد. هدف این تحقیق بررسی و مقایسه میزان موفقیت عمل تمپانوپلاستی ساده با عمل تمپانوپلاستی و ماستوئید کتومی می باشد تا شاید به یکی از روشهای افزایش میزان موفقیت عمل تمپانوپلاستی افزوده شود.روش بررسی: این مطالعه از نوع کار آزمایی بالینی بوده و جمعیت مورد مطالعه افراد بالای 15 سال مبتلا به عفونت مزمن گوش میانی بدون شواهدی از وجود عفونت فعالی، کستئاتوم یا مشکلات استخوانچه ای بودند. این بیماران به طور تصادفی و یک درمیان به 2 گروه 30 نفره تقسیم شدند. یک گروه تحت تمپانوپلاستی تنها و گروه دیگر تحت تمپانوپلاستی با ماستوئیدکتومی قرار گرفتند. پس از حدود 2 ماه تمامی بیماران از نظر گرفتن گرافت و وضعیت شنوایی بررسی شدند.یافته ها: میزان گرفتن پرده صماخ در گروه تمپانوپلاستی %90 و در گروه تمپانوپلاستی با ماستوئیدکتومی %93.3 بود. هم چنین تستهای شنوایی سنجی قبل و بعد از عمل در دو گروه با هم مقایسه شدند. با استفاده از تستهای آماری تفاوت معنی داری بین نتایج 2 عمل فوق مشاهده نگردید.نتیجه گیری: با توجه به عدم وجود تفاوت معنی دار در نتایج بین دو گروه، انجام عمل جراحی ماستوئیدکتومی به همراه عمل تمپانوپلاستی در موارد سوراخ ساده پرده صماخ برای گرفتن بهتر گرافت و یا اخذ نتایج بهتر شنوایی ضروری نمی باشد. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| مسعود نادرپور گرمی | اول |
| علیرضا لطفی | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 20105292534.pdf | 1398/09/25 | 120605 | دانلود |
