چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| پیشزمینه و هدف: اختلالات تیک ازجمله مهمترین اختلالات دوران کودکی است که در صورت عدم درمان و بهبودی میتواند زندگی حال و آینده کودکان مبتلا را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهش حاضر بهمنظور تعیین اثربخشی آموزش فنون وارونهسازی عادت در کاهش شدت، فراوانی، پیچیدگی و تداخل سندرم تورت و تیکهای حرکتی صورت گرفته است. مواد و روش کار: در این پژوهش از طرح آزمایشی تک موردی با خط پایه استفاده شده است. شرکتکنندگان این پژوهش را 3 پسر 7 تا 12 ساله از مراجعهکنندگان به کلینیک روانپزشکی شهر تبریز تشکیل دادند که بر اساس نمونهگیری هدفمند و پس از مصاحبه تشخیصی مبتلا به سندرم تورت ( 1 نفر) و تیک حرکتی ( 2 نفر) تشخیص داده و بر اساس ملاکهای ورود و احراز شرایط پژوهش انتخاب شدند. شرکتکنندگان پس از اجرای خط پایه وارد طرح درمان شدند و آموزش فنون وارونهسازی عادت را بهصورت انفرادی در طی 8 جلسه دریافت کردند که این جلسات دو بار در هفته، هر جلسه به مدت 60 دقیقه و در طول 1 ماه تشکیل به دست آمد. (YGTSS) شدند. تغییرات درمانی، درصد بهبودی و اندازه اثر درمان توسط مقیاس شدت کلی تیک یل یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش فنون وارونهسازی عادت باعث کاهش شدت، فراوانی، پیچیدگی و تداخل سندرم تورت و تیکهای حرکتی میشود. پیگیری 1 ماهه بعد از اتمام درمان حاکی از ماندگاری این نتایج بود. بحث و نتیجهگیری: کودکان مبتلا به انواع اختلالات تیک و خانوادههای آنها میتوانند با یادگیری مجموعهای از فنون رفتاری کاهش و بهبودی قابلملاحظهای را در تیکها شاهد باشند. آموزش فنون وارونهسازی عادت یکی از درمانهای مؤثر رفتاری برای این گروه از اختلالات میباشد |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| سید غلامرضا نورآذر | چهارم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| full.pdf | 1398/09/08 | 655632 | دانلود |
