بررسی محلولیت و خواص ترمودینامیکی آملودیپین بزیلات در سیستم حلال سه تایی در دماهای مختلف
Study of solubility and thermodynamic properties of amlodipine besylate in ternary solvent system at different temperatures.
مجریان: ابوالقاسم جویبان
خلاصه روش اجرا: آملودیپین بزیلات، یک داروی موثر در کنترل فشار خون می باشد که کانال های کلسیمی را بلاک می کند. این دارو در ساختار خود دارای یک اتم کربن کایرال می باشد و فقط انانتیومر (S) آن کانال های کلسیمی را بلاک می کند. داده های محلولیت اطلاعاتی مهم و کاربردی برای تهیه ی فرمولاسیونهای دارویی، نوبلور کردن در فرایند خالص سازی و توسعه ی آنالیزهای دارویی فراهم میکند. به همین دلیل روشهای زیادی برای افزایش محلولیت مولکولهای کم محلول دارویی ابداع شده است که برخی از آنها عبارتند از: کوسولوانسی، تشکیل کمپلکس، تشکیل مایسل و ... . از بین این روش ها، کوسولوانسی یک روش بسیار موثر برای افزایش محلولیت میباشد که اغلب در روشهای خالص سازی و طراحی فرم های دارویی استفاده میشود. تا کنون محلولیت آملودیپین بزیلات در مخلوط حلال های آب + اتانول و آب + پروپیلن گلیکول کار شده است. در پژوهش حاضر هدف ما بررسی محلولیت آملودیپین بزیلات در مخلوط حلال های آب + دیپ اوتکتیک و همچنین پیش بینی داده های محلولیت با مدلهای کوسولوانسی است. داده های حاصل میتوانند در صنعت داروسازی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین می توانند منابع داده ی در دسترس برای محلولیت این ترکیبات در سیستم های مخلوط حلالها را گسترش دهند.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 69795 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی محلولیت و خواص ترمودینامیکی آملودیپین بزیلات در سیستم حلال سه تایی در دماهای مختلف |
| عنوان لاتین طرح | Study of solubility and thermodynamic properties of amlodipine besylate in ternary solvent system at different temperatures. |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | توسعه فناوریهای نوین برای دارورسانی |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | کارشناسی ارشد |
| مدت اجرا - ماه | 10 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | در فرآیند کشف، توسعه و طراحی داروها، فقط ۲۰% از ترکیبات مورد مطالعه با موفقیت به مرحله ارزیابی های کلینیکی وارد میشوند که از این ۲۰% ذکر شده، تنها ۱۰% داروها توسط FDA تایید شده و مجوز ورود به بازار را کسب میکنند. دلایل متعددی برای موفقیت پایین ورود ترکیبات مطالعه شده بعنوان دارو به بازار های جهانی وجود دارد که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد: ۱- محلولیت پایین، ۲- فراهمی زیستی پایین، ۳- ویژگی های فارماکوکینتیکی نا مطلوب، ۴- کارآیی پایین، ۵- دگراده شدن و پایداری کم در طی عمر قفسه ای، ۶- تداخلات دارو – دارو، و ۷- عوارض جانبی و سمیت بالا. در این بین، محلولیت پایین ترکیبات یکی از عوامل محدود کننده و بسیار مهم داروها میباشد که سهم بیشتری از میزان عدم موفقیت را به خود اختصاص داده است. از آنجایی که بیش از ۸۵% داروهای موجود در بازار بصورت خوراکی تجویز میشوند لذا برطرف کردن محلولیت پایین یکی از اقدامات اساسی و با ارزش در جهت دستیبابی به اثر درمانی ایده آل میباشد. روش های مختلفی در منابع برای بهبود محلولیت داروها معرفی گردیده است که از جمله این روش ها میتوان به استفاده از کمک حلال، هیدروتروپی، مهندسی کریستال، افزودن سورفکتانت، تشکیل کمپلکس و ... اشاره کرد. از بین روش های معرفی شده، استفاده از کمک حلال یکی از ساده ترین و قدیمی ترین روش ها در بهبود محلولیت داروها میباشد. از جمله کمک حلال های رایج در داروسازی میتوان اتانول، پروپیلن گلیکول، پلی اتیلن گلیکول ها، N- متیل۲- پیرولیدون و کربیتول را نام برد. همچنین مصرف داروها بصورت خوراکی به دلیل راحتی تجویز، پذیرش بالا از جانب بیمار، مقرون به صرفه بودن، نیاز کمتر به شرایط استریل، و انعطاف پذیری بیشتر در طراحی اشکال دارویی مختلف و تنظیم دوز، رایج ترین و آسان ترین روش مورد استفاده در دارو رسانی است. به همین دلیل بیشتر کمپانی های داروسازی تمایل به تولید داروها به فرم خوراکی دارند. مهم ترین چالش در طراحی اشکال دارویی خوراکی فراهمی زیستی پایین آنها میباشد. فراهمی زیستی پایین داروها به فاکتورهای مختلفی از جمله محلولیت، نفوذ پذیری دارو، سرعت انحلال، متابولیسم عبور اول کبدی و متابولیسم دارو قبل از ورود به جریان خون سیستمیک بستگی دارد. از میان فاکتورهای نامبرده شده، محلولیت آبی کم و نفوذپذیری پایین، اصلی ترین دلایل پایین بودن فراهمی زیستی داروها میباشند. محلولیت یکی از پارامترهای فیزیکوشیمیایی مهم در ایجاد اثرات بالینی داروها مثل اثر فارماکولوژیکی، عارضه جانبی، سمیت و... میباشد و علاوه بر اشکال دارویی خوراکی، در فرمولاسیون های تزریقی هم از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در پروژه حاضر، محلولیت آملودیپین بزیلات که در سیستم طبقه بندی بیو دارویی یا BCS که مخفف (Biopharmaceutical Classification System) میباشد، جزو گروه اول بوده و محلولیت آبی پایینی دارد در دماهای مختلف و در مخلوط حلال یوتکتیک عمیق به عنوان حلال سبز و آب مورد مطالعه قرار میگیرد و همچنین قدرت پیش بینی برخی مدلهای کوسولوانسی مدل وانت هوف، مدل جویبان - آکری، مدل جویبان - آکری- وانت هوف، مدل یالکوسکی، مدل MRS (Mixture Response Surface model) و مدل اصلاح شده ویلسون بررسی می شود. |
| اهداف اختصاصی | بررسی انحلال محلول های اشباع آملودیپین بزیلات در مخلوط حلال های یوتکتیک عمیق و آب در دماهای مختلف -مطالعه قدرت پیش بینی محلولیت با مدل های ریاضی از جمله مدل های جویبان-آکری و جویبان-آکری-وانت هوف. |
| چکیده انگلیسی طرح | Amlodipine besylate is an antihypertensive drug blocking the calcium channels. This drug has a chiral carbon and only the (S)-enantiomer blocks the calcium channels. Solubility data provides important and useful information for the preparation of drug formulations, nebulization in the purification process, and the development of drug. For this reason, many methods have been developed to increase the solubility of low-soluble drug molecules, Some of them are: cosolvency, complex formation, micellization, etc. Among these methods, cosolvency is a very precious method to increase solubility, which is often used in purification methods and design of pharmaceutical forms. Up to now, solubility of amodipine besylate in mixture of water + ethanol and water + propylen glycol has been reported. In the present study, our aim is to investigate the solubility of amlodipine besylate in the mixtures of Deep eutectic + water solvents and predict the solubility data through cosolvency models. The obtained data can be used in the pharmaceutical industry. They also develop the data sources available for the solubility of these compounds in mixed solvent systems. |
| کلمات کلیدی | محلولیت کوسولوانسی |
| ذینفعان نتایج طرح |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| میلاد مرادی | همکار اصلی |
| ابوالقاسم جویبان | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر استفاده از مخلوط حلال های دیپ یوتکتیک بطور معنی داری باعث افزایش محلولیت داروی آملودیپین میشود.متن خبر داروی آملودیپین دارای محلولیت پایین می باشد که باعث کاهش سرعت جذب آن در بدن می شود جهت افزایش محلولیت و فرمولاسیون آن در صنایع دارویی می توان از مخلوط حلال ها استفاده نمود. در پژوهش حاضر از مخلوط حلال های یوتکتیک عمیق به عنوان حلال های ایمن جهت افزایش محلولیت آملودیپین استفاده شده است. همچنین محلولیت آملودیپین در مخلوط حلال های مورد نظر در دماهای مختلف بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که محلولیت آملودیپین در مخلوط حلال های بررسی شده افزایش چندین برابری نسبت به محلولیت آن در آب نشان می دهد و اینکه محلولیت آملودیپین با افزایش دما افزایش می یابد این داده ها می تواند در کارخانه های داروسازی در مراحل مختلف فرمولاسیون و تخلیص آملودیپین مورد استفاده قرار بگیرد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
