چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  نویسندگان |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده ثبت کننده مقاله | علی احسانی |
| مرحله جاری مقاله | تایید نهایی |
| دانشکده/مرکز مربوطه | دانشکده تغذیه |
| کد مقاله | 69782 |
| عنوان فارسی مقاله | مطالعات اخیر در زمینه تقویت فیلم های بیونانوکامپوزیتی با انواع نانوسلولز |
| عنوان لاتین مقاله | Recent studies on the enhancement of bi-nanocomposite films with a variety of nanocellulose |
| نوع ارائه | پوستر |
| عنوان کنگره / همایش | سومین کنگره علوم و صنایع غذایی ایران |
| نوع کنگره / همایش | بین المللی |
| کشور محل برگزاری کنگره/ همایش | Iran (Islamic Republic) |
| شهر محل برگزاری کنگره/ همایش | تهران |
| سال انتشار/ ارائه شمسی | 1398 |
| سال انتشار/ارائه میلادی | 2019 |
| تاریخ شمسی شروع و خاتمه کنگره/همایش | 1398/06/26 الی 1398/06/28 |
| آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت | http://ifstacongress26.ir/fa/ |
| آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی | گروه علوم صنایع غذایی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| علی احسانی | سوم |
| اعظم احمدی | اول |
| پریسا احمدی | دوم |
| عنوان | متن |
|---|---|
| کلمات کلیدی | نانوفیبرسلولز، نانوکریستال سلولز، سلولز باکتریایی، فیلم های زیست تخریب پذیر، بیوپلیمر |
| خلاصه مقاله | بسته بندی مواد غذایی از پلاستیک های متداول از جمله پلی اتیلن، پلی پروپیلن، پلی استایرن، پلی وینیل کلراید و پلی اتیلن ترفتالات که از سوخت های فسیلی (منابع غیر قابل تجدید و غیر قابل تجزیه زیستی) تولید می شوند، نشان دهنده یک مشکل جدی مربوط به تولید و دفع زباله در سراسر جهان می باشد. در چند دهه گذشته آلودگی های زیست محیطی ناشی از مواد بسته بندی پلاستیکی و محدودیت منابع نفتی و قیمت بالای نفت باعث جلب توجه محققین برای تولید بسته بندی های زیست تخریب پذیر شده است. فیلم های زیست تخریب پذیر می توانند از انواع بیوپلیمرها، از جمله پروتئین ها (ژلاتین، گلوتن، ایزوله پروتئین آب پنیر، ایزوله پروتئین سویا، زئین، کازئینات و ...)، پلی ساکاریدها (نشاسته، سلولز، کیتوزان، آگار، کاراگینان، کیتین، پکتین و ...)، لیپیدها (موم زنبور عسل، موم کارنوبا ، اسیدهای چرب آزاد) یا ترکیبی از این منابع طبیعی تهیه شوند که ویژگی های منحصر به فردی از جمله عدم سمیت، هزینه کم، سازگاری زیستی و زیست تخریب پذیری را نشان می دهند. با این حال، دو عیب اصلی پلیمرهای زیست تخریب پذیر یعنی خواص مکانیکی ضعیف و نفوذپذیری بالا به بخار آب، باعث محدودیت کاربرد آنها شده است. نانو فناوری یکی از روش های اصلاحی در این زمینه است. در سال های اخیر تولید فیلم های زیست تخریب پذیر و دوستدار محیط زیست به ویژه فیلم های بیونانوکامپوزیتی تقویت شده با نانوذرات سلولزی توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. ترکیب نانوسلولز به ماتریکس بیوپلیمری باعث بهبود خواص مکانیکی، حرارتی و ممانعتی این فیلم ها می شود. سه نوع اصلی نانوسلولز شامل الف) نانوفیبر سلولز (دارای هر دو بخش کریستالی و آمورف حاصل از تیمارهای مکانیکی- شیمیایی) ب) نانوکریستال سلولز (حاصل از هیدرولیز اسیدی) ج) سلولز باکتریایی (حاصل از تخمیر اکسیداتیو باکتری استوباکتر گزیلینوم) می باشد. این مقاله، مروری از انواع نانوسلولز و فیلم های بیونانوکامپوزیت تهیه شده از پلیمرهای مختلف زیست تخریب پذیر تقویت شده با نانوسلولز را فراهم می کند. از آنجایی که این فیلم های بیونانوکامپوزیتی پتانسیل بالقوه ای برای بسته بندی مواد غذایی دارند، بررسی بیشتر این مواد بسیار مهم است. |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Ehsani- Ahmadi.docx | 1398/08/22 | 200768 | دانلود |
| scan.pdf | 1398/08/25 | 161660 | دانلود |
