افزایش تولرانس مرکزی نسبت به آنتی ژنهای عامل رد پیوند پوست در مدل موشی
Enhance the centeral Tolorence against Skin graft rejection antigens in mice model
مجریان: سیامک صندوقچیان , جواد محمودی
خلاصه روش اجرا: ابتدا تعداد 84سر موش نر و ماده آزمایشگاهی بالغ سه هفته ای نژاد Balb/c و 4 سر موش نر و ماده سه هفته ای نژاد DBA با وزن 300 -280 گرم از مرکز تکثیر و نگهداری از حیوانات دانشگاه علوم پزشکی تبریز تهیه و استفاده خواهد شد. این مطالعه 5 فاز دارد که در فاز اول با هدف ظهور آنتی ژن عامل رد پیوند برAPC های موش های دریافت کننده پیوند انجام شد که طی آن از موش های دهنده پیوند (4موش نژاد Balb/cو 4 موش نژاد DBA) ، سلول هایی از پوستی که پیوند زده خواهد شد ، استخراج میشود .در مرحله بعدی ،20 سری 2×10^6 تایی ازAPCها به صورت جداگانه با سلول های دریافت شده از موش های Balb/c دهنده پیوند و 20 سری 2×10^6 جداگانه با سلول های دریافت شده از موش های DBA دهنده پیوند ،کشت داده می شود. در فاز دوم که با هدف ظهور Tcell هایی با تولرنس بالا نسبت به آنتی ژن های عامل رد پیوند در گردش خون انجام می شود، داروی immunosuppressor یعنی سیکلوسپورین A ،به صورت خوراکی با دوز10mg/kg شروع می شود وغلظت آن تا 64mg/dl افزایش میابد.پس از 1روز ،40 موش ،APC های cocultured مربوط به خود را به روش تزریق مستقیم به لایه ی cortex تیموس دریافت میکنند. و پس از20 روز با روش فلوسایتومتری میزان Tcell های بالغ جدید در گردش خون ،به منظور ارزیابی موفقیت آمیز بودن پیوند ،مورد ارزیابی قرار میگیرد. در فاز سوم موش های دهنده و گیرنده از نظر میزان تطابق HLAبررسی خواهد شد. در فاز چهارم در صورت موفقیت آمیز بودن پیوند اولیه ،از یک موش نژاد Balb/c به 40 موش از نژاد Balb/c (که20 موش از گروه فقط داروی immunosuppressor دریافت کرده اند و20 موش هم داروی immunosuppressor و هم سلول های APCرا دریافت کرده اند) واز یک موش نژاد DBA به 40 موش دیگر از نژاد Balb/c (که20 موش از گروه فقط داروی immunosuppressor دریافت کرده اند و20 موش هم داروی immunosuppressor و هم سلول های APCرا دریافت کرده اند )، پیوند پوست زده می شود. و در نهایت در فاز پنجم پس از آنکه در 40 موش دریافت کننده پیوند اول و دوم و APC، تعدادTcell ها در گردش خون به مقدار طبیعی رسید و موفقیت آمیز بودن پیوند اول را تایید کرد ،داروی immunosuppressor برای 20 موش دریافت کننده APC(10 موش دریافت کننده پیوند از Balb/cو10 موش دریافت کننده پیوند ازDBA) و 20 موش بدون APC(10 موش دریافت کننده پیوند از Balb/cو10 موش دریافت کننده پیوند ازDBA) به تدریج قطع میشود.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 69777 |
| عنوان فارسی طرح | افزایش تولرانس مرکزی نسبت به آنتی ژنهای عامل رد پیوند پوست در مدل موشی |
| عنوان لاتین طرح | Enhance the centeral Tolorence against Skin graft rejection antigens in mice model |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | ایمونوتراپی بیماریهای شایع با استفاده از ژن درمانی |
| نوع مطالعه | مطالعه مورد/شاهد ( Case - Control ) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری عمومی |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | در سال 1944، Medawar نشان داد که رد پیوند پوستی آلوگرافت نتیجه ی پاسخ سیستم اینی میزبان در مقابل بافت پیوندی است (host versus graft response). میچیسون بعداً ویژگیهای سلولی این پاسخ را نشان داد. اولین پیوند موفقیت آمیز دوقلوی یکسان کلیه انسان توسط جوزف ای. موری در سال 1954 در بوستون انجام شد. پس از آن اولین پیوند موفقیت آمیز کبد توسط دکتر توماس ای استارزل در سال 1967، اولین پیوند قلب توسط کریستین بارنارد در سال 1967 و اولین پیوند موفقیت آمیز مغز استخوان توسط E. Donnall Thomas در سال 1968 انجام شد. شوارتز و دامشک، در سال 1959، نشان دادند که 6- مرکاپتوپورین در موشها سرکوبکننده سیستم ایمنی است و دوره درمان دارویی سرکوبکننده سیستم ایمنی را آغاز کرد اما همچنان رد پیوند ها و عمر کوتاه ارگان های پیوندی و عوارض متعدد درمان های سرکوب گر سیستم ایمنی مشکل عمده ی این روش درمانی بود و یکسوم بیماران پیوند شده دچار این مشکل میشوند. متأسفانه رد مزمن پیوند نیز هنوز درمانی بهجز پیوند مجدد ندارد. باید توجه داشت که این بیماران باید تا آخر عمر این داروها را مصرف کنند تا کارکرد عضو حفظ شود.خطر رد پیوند در سال اول پس از پیوند نسبتاً زیاد است، اما پسازآن میتوان میزان این داروها را کم کرد. البته قطع کامل این داروها ممکن نیست. یکی دیگر از عوارض دیررس، عود بیماری اولیه در عضو پیوندی است. این حالت در پیوند کبد نسبتاً شایع است، ولی در پیوندهای دیگر نیز مشاهده میشود. از این رو، از آن زمان، بسیاری از عوامل سرکوب کننده سیستم ایمنی جدید و به تدریج انتخابی تر ساخته شده اند. در طرح حاضر نیز کاهش هزینه ها و افزایش ماندگاری پیوند جز ضرورت ها و اهمیت طرح میباشد. |
| اهداف اختصاصی | ظهور آنتی ژن رد پیوند در APC موش های پیوندی -ظهور سلول های T با تحمل بالا به آنتی ژن های عامل رد پیوند بافت پیوند شده در جریان خون -بررسی شدت انطباق HLA بین موش های گیرنده و دهنده ی پیوند -تغییر تولرانس B cell ها علیه آنتی ژن های غیر خودی در پیوند پوست -بررسی میزان اثر بخشی پیوند اول و مقایسه ی آن با اثر دارو های immunosuppres بعد از پیوند |
| چکیده انگلیسی طرح | This study will be performed to investigate ways to inhibit graft rejection using immune cells to reduce costs and increase graft survival. The study will be in 5 phases. The first phase will be performed on the APCs of transplant recipient mice to detect antigens responsible for transplant rejection. Skin cells will be extracted from the skin of donors (4 Balb / c mice and 4 DBA mice). APCs of transplant recipient mice will be cultured separately with cells received from donor mice. In the second phase, which aims to produce high toleranced T cells against circulating transplant rejection antigens, the immunosuppressant, cyclosporine A, will be started orally. Then, after 1 day, 40 mice will receive their cocultured APCs by direct injection into the thymus cortex. After 20 days, flow cytometry will assess the number of new adult T-cells in the bloodstream to evaluate the success of the transplant. In the third phase, donor and recipient mice will be tested for HLA compliance. In the fourth phase, if the initial transplant was successful, the skin will be grafted from one Balb / c mouse to 40 Balb / c mice (of which 20 mice received immunosuppressant alone and 20 mice received both immunosuppressant and APC cells) and from one DBA mouse to 40 other Balb / c mice (20 mice receiving immunosuppressant alone and 20 mice receiving both immunosuppressant and APC cells). Finally, in the fifth phase, after the number of circulating T-cells in the 40 mice that received the first and second transplants and APC, reached normal and confirmed the success of the second transplant, the immunosuppressor will be phased out for 20 mice receiving the APC (10 Mice receiving Balb / c grafts (10 mice receiving DBA grafts) and 20 mice without APC (10 mice receiving Balb / c grafts and 10 mice receiving grafts from DBA). |
| کلمات کلیدی | 1. پیوند: پیوند عضو یک عملی است که در آن یک عضو از یک بدن خارج می شود و در بدن گیرنده قرار می گیرد تا جایگزین عضو آسیب دیده یا از دست رفته شود. این انتقال بافت ممکن است بین افراد مختلف باشد یا از خود فرد باشد مثل پیوند پوست. 2. پیوند پوست: پیوند پوست نوعی جراحی است که در آن ارائه دهندگان پوست سالم را از یک قسمت از بدن می گیرند و آن را پیوند می زنند (حرکت می دهند) تا پوست آسیب دیده یا از بین رفته را بپوشاند. در عرض چند روز، پوست پیوند شده شروع به رشد رگ های خونی و اتصال به پوست اطراف خود می کند. مدلی از جراحی پیوند بوده که بر روی منطقهای از پوست که بر اثر عواملی فاقد بافت طبیعی شده، انجام میگیرد 3. رد پیوند: واکنش ایمنیشناختی بدن و ناسازگاری به عضو پیوندشدهاست 4. رد پیوند فوق حاد: رد پیوند بسیار سریع اتفاق میافتد مانند عدم تطابق گروه خونی. در این نوع وازنش ایمنی هومورال مسئول است. 5. رد پیوند حاد: رد پیوند سریع اتفاق میافتد. در این نوع وازنش ایمنی سلولی مسئول است. 6. رد پیوند مزمن: رد پیوند کند اتفاق میافتد. در این نوع وازنش فیبروز عروق خونی عضو پیوندشده روی میدهد. 7. MHC: مجموعه سازگاری بافتی اصلی (MHC)، گروهی از ژن هایی هستند که پروتئین های موجود در سطح سلول ها را کد می کنند و به سیستم ایمنی بدن کمک می کنند مواد خارجی را تشخیص دهد. دو نوع اصلی از مولکول های پروتئین MHC وجود دارد – کلاس I و کلاس II. مولکول های کلاس I MHC تقریباً در غشای اکثر سلول های موجود در ارگانیسم قرار دارد، اما مولکول های کلاس II محدود به سلول های سیستم ایمنی بدن نظیر ماکروفاژها و لنفوسیت ها هستند. در انسان این مولکول ها توسط چندین ژن رمزگذاری می شوند که همگی بر روی کروموزوم 6 قرار دارند. 8. Affinity 9. حذف کلونال: حذف آپوپتوتیک سلولهای B و سلولهای T که رسپتور های علیه آنتی ژن های خودی دارند قبل از تبدیل شدن به لنفوسیتهایی که کاملاً دارای قابلیت ایمنی. این امر از شناسایی و تخریب سلول های خود میزبان جلوگیری می کند و آن را به نوعی انتخاب منفی یا تحمل مرکزی تبدیل می کند. 10. تولرانس مرکزی: در سیستم ایمنی انسان، تحمل مرکزی (همچنین به عنوان انتخاب منفی شناخته می شود) فرآیند از بین بردن هر گونه لنفوسیت T یا B در حال توسعه است که به سلول های خودی واکنش نشان می دهد. این مکانیسم از طریق حذف لنفوسیت های خود واکنشی تضمین می کند که سیستم ایمنی به پپتیدهای خودی حمله نمی کند. 11. تولرانس محیطی: تحمل محیطی دومین شاخه از تحمل ایمونولوژیک پس از تحمل مرکزی است. این در محیط ایمنی (پس از خروج سلول های T و B از اندام های لنفاوی اولیه) اتفاق می افتد. هدف اصلی آن این است که اطمینان حاصل شود که سلول های T و B خود واکنشی که از تحمل مرکزی فرار کرده اند باعث بیماری خود ایمنی نمی شوند. 12. تضعیف دستگاه ایمنی: سرکوب جزئی یا کامل پاسخ ایمنی یک فرد. برای کمک به بقای یک عضو پس از عمل پیوند ایجاد می شود |
| ذینفعان نتایج طرح |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| مبینا بلال زاده | دانشجوی مالک پایان نامه |
| سیامک صندوقچیان | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| جواد محمودی | استاد راهنما دوم (آموزشی ) |
| توحید کاظمی | مشاور |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
