تهیه اسکفولد هیبریدی بر پایه پروتئین سویا برای کاربرد در مهندسی بافت : سنتز، شناسایی و بررسی ویژگیهای مکانیکی

Preparation of hybrid scaffold based on soy protein for tissue engineering application: Synthesis, characterization and evaluation of mechanical properties


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود
دانلود
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

مجریان: مرجان قربانی

خلاصه روش اجرا: مرحله اول: تهیه اسفنجهای کامپوزیتی از پروتئین سویا/آلژینات مرحله دوم:تهیه اسفنجهای کامپوزیتی از پروتئین سویا/آلژینات حاوی هیدروکسی اپاتیت با ترکیب درصدهای متفاوت مرحله سوم: : بررسی ویژگی های مکانیکی و زیست سازگاری هیدروژلهای تهیه شده

اطلاعات کلی طرح
hide/show

مرحله جاری طرح خاتمه قرارداد و اجرا
کد طرح 69134
عنوان فارسی طرح تهیه اسکفولد هیبریدی بر پایه پروتئین سویا برای کاربرد در مهندسی بافت : سنتز، شناسایی و بررسی ویژگیهای مکانیکی
عنوان لاتین طرح Preparation of hybrid scaffold based on soy protein for tissue engineering application: Synthesis, characterization and evaluation of mechanical properties
نوع طرح گرنت پژوهشی
اولویت طرح نانوفیبرها، نانوذرات و اسکافولدها (در طب بازساختی، مهندسی بافت و دارورسانی)
نوع مطالعه مطالعات علوم پایه (Experimental)
تحقیق در نظام سلامت بلی
آیا طرح پایان‌نامه دانشجویی است؟ خير
مقطع پایان نامه
مدت اجرا - ماه 10
نوآوری و ضرورت انجام تحقیق مهندسی بافت، روشی امیدبخش و نوین برای ترمیم وبازسازی بافت های آسیب دیده می باشد همانطور که می دانیم، مهندسی بافت سه اصل اساسی دارد: سلول، داربست و فاکتور رشد. استراتژی عمومی مهندسی بافت، قراردادن سلول برروی داربستی است که به منظور افزایش عملکرد سلول و تشکیل بافت جدید طراحی می گردد.در میان داربست های گوناگون برای کاربردهای مهندسی بافت، هیدروژل های تزریقی به دلیل دارابودن مقادیر زیادی آب، شباهت به ماتریس خارج سلولی طبیعی، ساختار متخلخل برای تمایز و کاشت سلولی، خواص تهاجمی حداقل، سادگی تهیه وتوانایی سازگاری مطلوب با عیوب غیر طبیعی، پتانسیل زیادی برای کاربرد در مهندسی بافت و پزشکی ترمیمی را دارا می باشند. اگرچه تاکنون مواد طبیعی و سنتزی مختلفی برای ساخت داربست های گوناگون استفاده شده است، با این حال هنوز محدودیت هایی در زمینه مختلف از جمله زیست سازگاری، چسبندگی سلولی و سرعت تخریب زیستی وجود دارد. برای کاربردهای ترمیم بافت، ضروری است که چنین داربست هایی خواص مکانیکی، تخلخل و قطرمنفذ دار، برای تشکیل بافت جدید دارا باشند. بنابراین هدف از این مقاله ساخت داربست موثر از پلی ساکاریدهای طبیعی و زیست تخریب پذیر همراه با هیدروکسی آپاتیت جهت برنامه های مهندسی بافت میباشد.
اهداف اختصاصی

تعیین برهمکنشهای احتمالی بین اجزای فرمولاسیون

-

تعیین مورفولوژی هیدروژلهای تهیه شده با درصدهای مختلف.

-

تعیین خصوصیات مکانیکی هیدروژل ها.

-

 تعیین میزان شدت تورم هیدروژل ها.

-

تعیین میزان تخریب هیدروژل ها.

-

تعیین زنده مانی سلول ها در داربست هیدروژلی.

چکیده انگلیسی طرح Step 1: Preparation of composite sponges from soy protein / alginate Step 2: Preparation of composite sponges from soy protein / alginate containing hydroxyapatite by combining different percentages Step 3:: Investigation of mechanical properties and biocompatibility of prepared hydrogels
کلمات کلیدی اصطلاح مهندسی بافت به تولید بافت عملکردی به جای بافتهای آسیب دیده در اثر آنومالیهای مادرزادی، سرطان و ضربه اطلاق میگردد که می تواند بطور کامل در in vitroانجام شود و یا قسمتی از آن در آزمایشگاه و مابقی در invivo کامل میگردد. داربست :Scaffold فراورده هاي دارويي و گياهي
ذینفعان نتایج طرح

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح
مرجان قربانیمجری اول (اصلی-هیات علمی)
حامد حاجی پورهمکار اصلی

اطلاعات تفضیلی
hide/show

حوزه خبر خبر
رسانه ها و مردم
عنوان خبر
متن خبر
متخصصان و پژوهشگران
عنوان خبر
داربست هیدروژلی حاوی هیدروکسی آپاتیت می‌تواند برای ترمیم غضروف آسیب دیده مفید باشد.
متن خبر
استئوآرتریت شایعترین نوع آرتریت، به خصوص در میان افراد مسن است. این بیماری نوعی بیماری مزمن است که در آن غضروف مفصلی دچار آسیب می شود. در نتیجه استخوانها به راحتی بر روی یکدیگر لغزیده و با هم تماس می یابند و منجر به سفتی ، درد و کاهش حرکت مفصل می شوند. بیماران مبتلا به استئوآرتریت معمولا درد و محدودیت حرکت در مفصل دارند. این عارضه معمولاً بزرگسالان بالای 45 سال را مبتلا می سازد. ضایعات غضروف مفصلی یکی از عوامل ناتوان کننده افراد جامعه با شیوع بالا است. درمان ضایعات غضروف مفصلی با درمانهای تسکینی ، فیزیوتراپی و تزریقهای داخل مفصلی، فقط باعث کاهش درد و تسهیل حرکات هستند و در واقع غضروف به سبب ماهیت ساختاری و فقدان رگ خونی قادر به ترمیم ضایعات نمی باشد. در مطالعه حاضر وجود هیدروکسی آپاتیت در تهیه این هیدروژلها نقش دارد. داربست هیدروژلی هیدروکسی آپاتیت می تواند دارای زیست سازگاری و زیست تخریب پذیری مناسب برای اتصال سلول‌­های استخوانی باشد و نتایج این پژوهش قابل توجه مدیران وسیاست گذاران است که می توان با استفاده از روشهای توام با فناوری، محصولاتی تولید و روانه بازار کرد که بسیار اثر گذار و مطلوب برای نقص های استخوانی میباشد.
سیاستگذاران درمانی
عنوان خبر
متن خبر
سیاستگذاران پژوهشی
عنوان خبر
متن خبر
لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1