چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| مینه و اهداف: شکستگی کندیل خارجی استخوان بازو از شایع ترین شکستگی ها در کودکان است. تأخیر در عمل جراحی و تثبیت داخلی در اغلب موارد با نتایج درمانی نا امید کننده ای همراه می باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه عوارض و نتیجه درمانی در بیمارانی که به موقع عمل می شوند با بیمارانی که به صورت دیررس تحت عمل جراحی قرار می گیرند، می باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت آینده نگر و case series بر روی 60 بیمار از اول اردیبهشت ماه 1377 تا اول اردیبهشت ماه 1383 انجام گرفت . بیماران به دو گروه تقسیم شدند. بیماران گروه اول 30 نفر بودند که دچار شکستگی کندیل خارجی استخوان بازو بودند و در هفته اول بعد از شکستگی تحت عمل جراحی قرار گرفتند. بیماران گروه دوم نیز 30 نفر و دچار شکستگی مشابه بودند ولی از هفته دوم تا چهارم بعد از شکستگی تحت عمل جراحی قرار گرفتند. روش جراحی برای هر دو گروه یکسان بود. بیماران حداقل به مدت 12 ماه و حداکثر 30 ماه تحت بررسی قرار گرفتند. یافته ها: در گروه اول 66/16% شکستگی ها Milch I و 34/83% Milch II بود. از نظر جابجایی، 10% در Stage I ، 40% در Stage II و 50% در Stage III بودند. در گروه دوم 20% شکستگی ها Milch I و 80% Milch II بود. از نظر جابجایی، 3/13% Stage I و 3/33% Stage II و 4/53% در Stage III قرار داشتند. اکثر بیماران گروه اول از نظر دامنه حرکتی مفصل آرنج در حد عالی ولی در گروه دوم در حد متوسط و ضعیف بودند. شایع ترین علت تأخیر در درمان، دستکاری شکستگی توسط شکسته بند محلی بود. نتیجه گیری: تأخیر بیش از یک هفته در درمان شکستگی کندیل خارجی استخوان بازو با عوارض زیادی همراه خواهد بود. برای پیشگیری از تأخیر درمان جراحی شکستگی کندیل خارجی باید فرهنگ عمومی را برای درمان صحیح و به موقع اصلاح نمود. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| جعفر سلیمانپور مختار مانند | اول |
| جعفر گنج پور ثالث | دوم |
| علی صدیقی | سوم |
| علیرضا صادقپور تیمور لوئی | چهارم |
| معروف انصاری | پنجم |
| ناصر قربانیان | ششم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| A comparison.pdf | 1398/06/02 | 148065 | دانلود |
