چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| مقدمه و هدف: ماریتیغال دارای ویژگیهای آنتیاکسیدانی، پایدارکننده غشاء سلولی و تنظیم کنندهی نفوذپذیری سلول است. این مطالعه بهمنظور تعیین اثر مکملدهی کوتاهمدت عصارهی دانه گیاه ماریتیغال بر پاسخ برخی از مارکرهای آنتیاکسیدانی (GPx وSOD) و شاخص استرس اکسیداتیو (MDA) در سرم مردان فعال پس از یک جلسه فعالیت واماندهساز هوازی انجام شد. مواد و روشها: 20 مرد فعال (با میانگین سنی 11/209/25 سال، درصد چربی 94/156/13 و اکسیژن مصرفی بیشینه 88/4±51/50 میلیلیتر/کیلوگرم/دقیقه) در قالب طرح نیمهتجربی و دو سویه کور در دو گروه 10 نفری سیلیمارین و دارونما (6 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در روز) قرار گرفتند. پس از مکملدهی 14 روزه، آزمودنیها در یک پروتکل فعالیت واماندهساز هوازی (دویدن روی نوارگردان در شیب صفر درجه با شدت 70-65 درصد ضربان قلب ذخیره تاحد واماندهگی) شرکت نمودند. تغییرات شاخصهای مورد مطالعه طی چهار مرحله (حالت پایه، پس از دورهی مکملدهی، بلافاصله و یک ساعت پس از فعالیت ورزشی) اندازهگیری شد. نتایج: نتایج حاکی است که مکملدهی 14 روزهی سیلیمارین در حالت پایه موجب افزایش معنیدار در ظرفیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی ( GPxو SOD) میگردد (01/0P≤). از طرفی، انجام فعالیت واماندهساز هوازی بهترتیب باعث کاهش معنیدار توان آنتیاکسیدانی و افزایش معنیدار شاخص استرس اکسیداتیو (MDA) میشود (05/0P≤). در حالیکه، سطوح افزایش یافتهی مارکرهای استرس اکسیداتیو گروه دارونما بهطور معنیداری بیشتر از گروه سیلیمارین بود (01/0P≤). نتیجهگیری: براساس یافتههای حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که احتمالاً مکملدهی سیلیمارین میتواند با افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانی پایه، از تغییرات نامطلوب شاخص آسیب استرس اکسیداتیو ناشی از انجام یک جلسه فعالیت واماندهساز هوازی در مردان فعال بکاهد. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| علیرضا استاد رحیمی | اول |
| بهرام جمالی قراخانلو | دوم |
| علی ضرغامی خامنه | سوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| ali zarghami 2016.pdf | 1398/05/18 | 693173 | دانلود |
