| سخنگویی از قدرتهای خدادادی انسان است که نیازمند پرورش و کنترل است. اگر انسان از این نعمت الهی مواظبت نکند به افراط و تفریط در این باره مبتلا خواهد شد. حفظ و مراقبت از اندازه سخن از امور ضروری زندگی اجتماعی انسان است. آموزه های اسلامی به این موضوع به خوبی اشاره کرده و توصیه های فراوانی درباره اصول مراقبت و محافظت از زبان بیان کرده اند. توجه به آثار و پیامدهای مخرب پرحرفی و زیاده گویی در همین راستاست. نویسندگان در مقاله حاضر با محور قرار دادن روایات و آموزه های حدیثی مضرات نه گانه ای را برای زیاده گویی اثبات کرده اند. یکی از راهکارهای تربیتی برای ترک رذایل اخلاقی بیان آثار مخرب آنهاست. انسان اگر از پیامد منفی کاری مطلع شود، بهتر میتواند آن امر ناپسند را ترک کند. در همین راستا امامان معصوم )ع( آثار مخرب زیاده گویی را به عنوان یکی از رذایل اخلاقی، برشمرده اند. آثار مخربی چون: »خطا گویی«، »کم فایده بودن و بی کیفیتی کالم«، »آشکار شدن عیوب«، »بیهوده و لغو گویی قساوت قلب ارتکاب معصیت از بین برنده عقل عملی ایجاد ناراحتی و کدورت بین مؤمنین« و »گرفتاری به سخنان مشغول کننده و افراط در شوخی و مزاح |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| اکبر ساجدی | دوم |
| جواد نعمتی | سوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 111.pdf | 1398/03/22 | 507309 | دانلود |