| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 67199 |
| عنوان فارسی طرح | تأثیر داروی AdipoRon بر اختلالات حرکتی، عملکرد میتوکندریایی و سیستم دوپامینرژیک در موشهای صحرایی نر بالغ مدل بیماری پارکینسون |
| عنوان لاتین طرح | Effect of AdipoRon on motor impairment, mitochondrial function and dopaminergic system in adult male rats model of Parkinson’s disease |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | اختلالات شناختی شایع با تاکید بر پارکینسون، آلزایمر، دمانس |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری تخصصی PhD |
| مدت اجرا - ماه | 18 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | با توجه به شیوع بالای بیماریهای نورودژنراتیو همچون پارکینسون و تأثیر محدود داروهای در دسترس یا عدم تأثیر در اکثر بیماران، بررسی و ارزیابی روشهای درمانی و داروهای مناسب برای کنترل این بیماری نورولوژیک اهمیت زیادی دارد. از آنجایی که اثرات افزاینده نوروژنز و بهبود دهنده داروی AdipoRon در سایر بیماریهای نورودژنراتیو نظیر آلزایمر پیش از این ثابتشده است، در این مطالعه برای اولین بار تأثیر داروی AdipoRon بر اختلالات حرکتی، عملکرد میتوکندریایی و سیستم دوپامینرژیک در موشهای صحرایی نر بالغ مدل بیماری پارکینسون را مورد ارزیابی قرار میدهیم. |
| اهداف اختصاصی | تعیین تأثیر AdipoRon بر اختلالات حرکتی در موش‌های صحرایی نر بالغ مدل بیماری پارکینسون القاء شده توسط 6-هیدروکسی دوپامین -تعیین تأثیر AdipoRon بر عملکرد و دینامیک میتوکندریایی در موش‌های صحرایی نر بالغ مدل بیماری پارکینسون القاء شده توسط 6-هیدروکسی دوپامین -تعیین تأثیر AdipoRon بر سیستم دوپامینرژیک در موش‌های صحرایی نر بالغ مدل بیماری پارکینسون القاء شده توسط 6-هیدروکسی دوپامین |
| چکیده انگلیسی طرح | In this study, 72 adult male Wistar rats weighing approximately 250±20 g will be used. Rats were randomly divided into 6 equal groups: 1.Sham Group 2.Parkinson Group (PD) 3.Parkinson+Levodopa (Positive Control; PD + Levodopa) 4.Parkinson + AdipoRon 0.1 (PD+AD 0.1) 5.Parkinson + AdipoRon 1 (PD+AD 1) 6.Parkinson + AdipoRon 10 (PD+AD 10) To induce the PD model, a single dose of 6-hydroxy dopamine injection with a total dose of 10 µg per 4 µl will be injected into the Medial Forebrain Bundle (MFB) at two points unilaterally. In order to cause specific damage in dopaminergic neurons by 6-hydroxydopamine and damage to noradrenergic neurons, desipramine at a dose of 25 mg/kg will be given half an hour before surgery. The same amount of normal saline with ascorbic acid will be injected in the Sham group. On day 7, Murprogo’s and Apomorphine rotation tests will be performed to confirm the induction of the PD. After confirmation of the disease, daily Intranasal (IN) injection of AdipoRon at doses of 0.1, 1 and 10 µg/rat for 21 days will be done (from the day after confirmation of the disease, which is day zero of treatment to day 29 after induction of the disease, according to previous studies). Levodopa will also be given by gavage from day zero at a dose of 10 mg/kg by gavage for 21 days. The Sham and PD groups will also receive DMSO intranasally. On days (27-29), Apomorphine -induced rotation, Murprogo’s, Bar, and Rotarod tests will be performed to assess the movement status of the animals. On day 30, the animals will be anesthetized with ketamine and xylazine injections, then the animal's head will be removed by guillotine and the animal's brain will be extracted, then the SN and striatum area will be removed. AMPK, DRP1, and Mfn2 levels in the striatum tissue will be measured using the Western blotting method. Mitochondrial membrane potential (MMP), and ATP levels will be measured by fluorometry, and colorimetry, respectively. The amount of SN tyrosine hydroxylase positive neurons will also be evaluated using immunohistochemistry. GraphPad Prism software will be used for the statistical analysis followed by the appropriate post hoc test. |
| کلمات کلیدی | •Substantia Nigra: یکی از مراکز عقدههای قاعدهای که مسئول ترشح دوپامین هست (9). •AdipoRon : داروی آگونیست گیرنده آدیپونکتین است (40). •6-هیدروکسی دوپامین: یا ۲،۴ و ۵ - تریهیدروکسیفنتیلآمین یک نوروتوکسین دوپامینرژیک و نورآدرنرژیک است. این ماده برای ایجاد مدل بیماری پارکینسون در موشها و میمونها و استفاده از آنها در مطالعات برای درمان در انسان کاربرد دارد (43). •AMPK: پروتئین کیناز فعالشده با AMP به عنوان یک حسگر انرژی سلولی عمل میکند (28). •Mitochondrial Membrane Potential (MMP؛ ΔΨm): یک جزء ضروری برای حفظ پتانسیل الکتروشیمیایی یونهای هیدروژن موردنیاز برای سنتز ATP از طریق زنجیره انتقال الکترون است و نشان دادهشده است که یک عامل مهم در سلامت میتوکندری است (44). •Mfn-2: یک GTPase غشای خارجی میتوکندری هست که برای همجوشی میتوکندری حیاتی است و به نوبه خود بر پویایی، توزیع، کنترل کیفیت و عملکرد میتوکندری تأثیر میگذارد (45). •DRP-1: یک GTPase شبیه دینامین است که واسطه تقسیم میتوکندری و پراکسی زومی در فرآیندی وابسته به خودآرایی و همراه با هیدرولیز GTP است (46). |
| ذینفعان نتایج طرح | بیمار، صنعت و جامعه |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| گیسو محدث | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| رعنا کیهان منش | استاد راهنما دوم (آموزشی ) |
| محمد کریمی پور | مشاور |
| فرشته فرج دخت | مشاور |
| سید زانیار اطهری | دانشجوی مالک پایان نامه |
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر AdipoRon اختلالات حرکتی را در مدل بیماری پارکینسون در حیوانات بهبود می دهد.متن خبر بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرفته است که با تخریب تدریجی سلولهای عصبی دوپامینرژیک در مغز، به ویژه در ناحیه جسم سیاه، همراه است. این بیماری باعث مشکلات حرکتی از قبیل سفتی عضلات، کندی حرکات و لرزش می شود. یکی از دلایل اصلی تخریب سلولهای عصبی در پارکینسون، اختلال در عملکرد میتوکندریها و عدم تعادل انرژی در سلولها است که منجر به آسیب های سلولی و افزایش استرس اکسیداتیو و درنتیجه اختلال در عملکرد حرکتی می شود.
نتایج مطالعه نشان داد که تجویز داخل بینی AdipoRon می تواند با بهبود عملکرد میتوکندریها از سلولهای عصبی دوپامینرژیک در برابر آسیب های ناشی از پارکینسون محافظت کند. همچنین این درمان بهبود قابل توجهی در رفتارهای حرکتی موشهای صحرایی ایجاد کرد که نشان دهنده پتانسیل AdipoRon به عنوان یک درمان جدید برای بیماری پارکینسون است. این یافته ها می توانند به توسعه روشهای درمانی نوین برای بیماری پارکینسون کمک کنند که بر بهبود عملکرد میتوکندری و حفظ تعادل انرژی سلولی تمرکز دارند. فعالسازی مسیرهای مولکولی دخیل در تعادل عملکرد میتوکندری، به ویژه در مراحل اولیه بیماری، میتواند به عنوان رویکرد درمانی جدیدی برای مقابله با تخریب سلولهای عصبی دوپامینرژیک در نظر گرفته شود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |