بررسی اثر همزمان دوستاکسول و مهار کننده حامل نوع 1 گلوکز بر بیان ژن های مسیر آپوپتوز در رده سلولی سرطان ریه A549
Investigation of the simultaneous effect of docetaxel and glucose transporter type 1 inhibitor on the expression of apoptotic genes in A549 lung cancer cell line
مجریان: امیر قربانی حق جو , جمال محمدیان
خلاصه روش اجرا: ابتدا سلولها در محیط کشت RPMI-1640حاوی 10% FBS کشت داده خواهد شد. سپس به منظور بررسی اثر BAY-876برروی میزان IC50 داروی Docetaxel از آزمایش MTT استفاده می گردد. سلول ها در پلیت های 96 چاهکی کشت داده شده و ابتدا با غلظتهای مختلفی از Docetaxel تیمار می شوند و سپس غلظت های مختلفی از BAY-876 به آنهاافزوده می گردد. 48-24 ساعت بعدازآنکوباسیون، محیط کشت جدید حاوی MTT به سلول ها افزوده شده و پس از افزودن بافرها و محلولهای مناسب جذب نوری در 570 نانومتر خوانده می شود. برای تعیین درصد سلول های زنده از روش رنگ آمیزی حیاتی استفاده می شود. بدین منظور، پس از سانتریفیوژ محیط کشت، جداسازی و شستشوی سلولها توسط PBS، حجم مشخصی از آن با مقدار مساوی از رنگ تریپان بلو4% مخلوط شده و با استفاده از لام نئوبار شمارش سلولی صورت می گیرد. برای بررسی میزان سرکوب بیان ژنهای Bcl-2، KI-67 و Bax از روش Q RT-PCRاستفاده می شود. بدین منظور پس از مدت زمان کافی، سلولهای تیمار شده با Docetaxel همزمان با BAY-876 تیمار می گردند و RNA کل سلولی(Total RNA) توسط معرف TRIZOL استخراج شده و پس از سنتز cDNA با روش SYBR Green quantitative PCR میزان بیان ژنها بررسی می گردد. برای بررسی آپوپتوز سلولی، سلول های تیمار شده سانتریفیوژ شده وپس از شستشو با PBS و بافر اتصال(Binding buffer) در بافر اتصال حاوی Annexin V-FITC حل میگردند. پس از 10 دقیقه انکوباسیون بافر حاوی 1 میکروگرم پروپیدیوم یدید(PI) افزوده شده و پس از انکوباسیون بروی یخ بررسی میکروسکوپی و فلوسیتومتری انجام می گردد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 66530 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثر همزمان دوستاکسول و مهار کننده حامل نوع 1 گلوکز بر بیان ژن های مسیر آپوپتوز در رده سلولی سرطان ریه A549 |
| عنوان لاتین طرح | Investigation of the simultaneous effect of docetaxel and glucose transporter type 1 inhibitor on the expression of apoptotic genes in A549 lung cancer cell line |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه, گرنت پژوهشی |
| اولویت طرح | اپیدمیولوژی، پیشگیری، تشخیص زودهنگام، درمان و بازتوانی در سرطانهای شایع |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | کارشناسی ارشد |
| مدت اجرا - ماه | 16 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | در این مطالعه برای اولین بار با استفاده مهارکننده اختصاصی GLUT1 یعنی BAY-876 به تنهایی و در ترکیب با داروی شیمی درمانی Docetaxel بیان ژنهای Bcl-2 ،Ki-67 وBax را در رده سلولی سرطان ریه(A549) سرکوب کرده و اثر سینرژیسمی آنها در مهار رشد و القای آپوپتوز سلولی بررسی شود. با توجه به مطالعات انجام گرفته انتظار داریم نتایج حاصل از این تحقیق اطلاعات ارزشمندی را در خصوص شناسایی اهداف سلولی در جهت درمان سرطان فراهم آورد. |
| اهداف اختصاصی | تعیین اثر همزمان دوستاکسول و مهار کننده حامل نوع 1 گلوکز (BAY-876) بر القای آپوپتوز در رده سلولی سرطان ریه A549 -تعیین اثر همزمان دوستاکسول و مهار کننده حامل نوع 1 گلوکز (BAY-876) بر بیان ژن های مرتبط با آپوپتوز Ki-67 و Bcl-2 در رده سلولی سرطان ریه A549 |
| چکیده انگلیسی طرح | In this in vitro study, for the first time, using the specific inhibitor GLUT1 (BAY-876) alone and in combination with the chemotherapeutic drug Docetaxel, the expression of Bcl-2, Ki-67 and Bax genes in lung cancer cell line (A549). Also, their synergistic effect on growth inhibition and induction of cellular apoptosis should be investigated. According to the studies, we expect the results of this study to provide valuable information on identifying cellular targets for cancer treatment. |
| کلمات کلیدی | BAY-876: مهارکننده اختصاصی و قوی ترانسپورتر GLUT1 می باشد. Docetaxel: یکی از داروهای شیمی درمانی از خانواده taxane ها می باشد که علاوه بر دپلیمریزاسیون میکروتوبولها باعث القای آپوپتوز در سلولهای سرطانی میشود. Bcl-2: یک از اعضای خانواده پروتئین Bcl-2 می باشد که مرگ سلولی را از طریق خصوصیت ضدآپوپتوزی مهار می کند. متاستاز: به گسترش و مهاجرت سلولهای سرطانی از یک بافت به بافتهای دیگر، گفته میشود. |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران با سرطان ریه و پزشکان ومحققین درگیر در درمان بیماران با سرطان ریه |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| امیر قربانی حق جو | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| جمال محمدیان | استاد راهنما دوم (آموزشی ) |
| امیرمنصور وطن خواه | همکار اصلی |
| سیاوش دستمالچی | مشاور |
| منا بهرمانی | دانشجوی مالک پایان نامه |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر استفاده از داروی BAY-876 در کنار داروی دوستاکسل کارایی دارو را در درمان سرطان ریه افزایش داد.متن خبر سرطان ریه توموری بدخیم با رشد کنترل نشده سلولهای بافت ریه می باشد که اگر بدون درمان رها شود، این رشد می تواند تحت فرآیند متاستاز فراتر از ریه به بافتهای اطراف و یا سایر نقاط بدن گسترش یابد. جراحی و پرتودرمانی, اغلب به عنوان روشهای موضعی و شیمی درمانی نیز معمولا به عنوان درمان سیستمیک در نظر گرفته می شوند.یکی از نقاط ضعف مهم شیمی درمانی مقاومت دارویی در بیش از 50% بیماران می باشد. دوستاکسل یکی از مهمترین داروهای ضد سرطان از داروهای خانواده تاکسان ها است که در حوزه کلینیکی به طور گسترده بر علیه سرطان هایی مانند سرطان ریه، استفاده می شود.عوارض جانبی مضر وابسته به دوز عوامل ضد سرطان نظیر دوستاکسل باعث ابداع روش های جدید برای افزایش اثربخشی شیمی درمانی شده است. هدف از پژوهش حاضر برآورد پتانسیل BAY-876 در افزایش کارایی دوستاکسل از جنبه سمیت سلولی، آپوپتوز و اثر هم افزایی بین دو عامل در سرطان ریه بود که بر روی رده سلول های سرطان ریه با بررسی همزمان داروی Docetaxel و مهارکنندهBAY-876 انجام گرفت و نتایج نشان داد که ترکیب مهار کننده BAY-876و دوستاکسل می تواند به عنوان یک روش نوید بخش برای درمان بیماران مبتلا به سرطان ریه محسوب شود. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر استفاده از داروی BAY-876 در کنار داروی دوستاکسل کارایی دارو را در درمان سرطان ریه افزایش داد.متن خبر با وجود پیشرفتهای قابل توجه در تکنولوژی پزشکی برای تشخیص و درمان، سرطان ها هنوز به طور گسترده تهدید جدی برای مرگ و میر به حساب میآید. در حال حاضر، متاستاز سلولی و مقاومت دارویی، معضل بزرگی در درمان موفقیت آمیز سرطان ریه است . هدف از این مطالعه حاضر بررسی اثر همزمان دوستاکسل و BAY-876 در افزایش حساسیت سلولهای سرطانی به داروی شیمی درمانی دوستاکسل و درک نقش GLUT1 و مهار آن در این فرایند بود. نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که BAY-876، به عنوان مولکول مهارکننده GLUT1، در رده سلولی A549 5 که GLUT1 بطور مداوم بیان می شود باعث افزایش سمیت سلولی دوستاکسل می گردد. اثرات سینرژیسمی ضد سرطانی BAY-876 و دوستاکسل در ارتباط با کاهش بیان Bcl-2 و Ki-67 می باشد.در همین راستا نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که BAY-876 سمیت سلولی دوستاکسل را افزایش می دهد. این نتایج حاکی از ان است که استفاده از مهار کننده STAT3 همراه با دوستاکسل می تواند به عنوان یک روش امیدبخش برای رسیدن به نتیجه کارآمد تر در بیماران مبتلا به سرطان ریه باشد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
