| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 66400 |
| عنوان فارسی طرح | تاثیر تجویز مکمل پروبیوتیک به مادر و تجویز آن به نوزاد بر سطح بیلی روبین و وزن گیری نوزادان خیلی کم وزن: یک کارآزمایی بالینی کنترل شده با سه بازوی موازی |
| عنوان لاتین طرح | Effect of probiotic supplementation for mother and for infant on bilirubin level and weigh gain in very low birth weight infants: a three parallel arm randomized controlled trial |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | اختلالات رشد، تکامل و تغذیه در کودکان و نوزادان |
| نوع مطالعه | کارآزمایی بالینی (Clinical Trial) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | کارشناسی ارشد |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | بر اساس تعریف سازمان جهانی بهداشت نوزادان خیلی کم وزن شامل نوزادانی دارای وزن کمتر از 1500 گرم می باشند. در مورد شیوع آن در کل جهان و ایران مطلبی یافت نشد ولی در امریکا 1.4% و برزیل 1.3% گزارش شده است. عوارضی همچون سپسیس، انتروکولیت نکروزان، دیسپلازی برونکوپولمونار، خونریزی های داخل مغزی و رتینوپاتی ناشی از نارسی در نوزادان با وزن خیلی کم وزن دیده می شود و همچنین مسئول حدود 60% مرگ های نوزادی است. هایپربیلی روبینمی یا زردی به افزایش سطح بیلی روبین کونژوگه یا غیرکونژوگه اطلاق می شود که در نوزادان اغلب در ارتباط با نابالغ بودن گلبول های قرمز، کبد و دستگاه گوارش است. تقریبا 80% نوزادان پره ترم در اولین هفته زندگی ممکن است دچار زردی شوند. شایع ترین علامت افزایش بیلی روبین سرم، زردی رنگ پوست، ملتحمه چشم و غشا مخاطی است. تاخیر در تغذیه خوراکی که گاهی در نوزادان پره ترم اتفاق می افتد، سبب کاهش فعالیت روده ای و کلونیزاسیون باکتریایی می شود و همچنین در اولین روزهای زندگی میکروفلور طبیعی روده ای نوزادان به طور کامل شکل نگرفته است، در نتیجه سبب افزایش بیلی روبین در گردش خون روده ای-کبدی می شود. با بازگشت بیلی روبین به گردش خون توسط گردش خون روده ای کبدی، سطح بیلی روبین سرم تقریبا 30% افزایش پیدا می کند. علاوه بر پره ترم بودن، وزن کم هنگام تولد، شیردهی انحصاری، سفالوهماتوم، آنمی همولیتیک و سپسیس عوامل خطر شایع برای افزایش هایپربیلی روبینمی شمرده شده اند. درمان رایج و اثبات شده هایپربیلی روبینمی فوتوتراپی و تعویض خون بوده و متداول ترین آن استفاده از فوتوتراپی است. فوتوتراپی علاوه بر جدایی طولانی مدت نوزاد از مادر، ایجاد استرس در والدین و ایجاد مانع برای شیردهی، ممکن است با مشکلات دیگری نظیر عدم ثبات درجه حرارت بدن و دهیدراتاسیون نیز همراه باشد. نوزادان خیلی کم وزن در معرض خطر بالای آسیب مغزی به واسطه هایپربیلی روبینمی قرار دارند. پروبیوتیک ها میکروارگانیسم های زنده مشابه میکروارگانیسم های روده انسان بوده و هنگامی که به مقدار مناسبی تجویز شوند، بر روی سلامتی انسان اثر مثبتی خواهند گذاشت. نقش پروبیوتیک ها در بدن انسان با مکانیسم های متفاوتی توضیح داده شده است، برای مثال بیان شده است که پروبیوتیک ها سبب افزایش کلونی های باکتریایی غیرهوازی، بهبود تعادل میکروفلور روده و افزایش مقاومت نسبت به برخی عفونت ها می شوند. همچنین گزارش شده است که پروبیوتیک ها بر روی بیلی روبین گردش خون کبدی روده ای با کاهش تخریب بیلی روبین کونژوگه اثر می گذارند. همچنین با افزایش پریستالتیسم روده و دفع مدفوع، دفع بیلی روبین را افزایش می دهند. بنابراین، احتمال می رود که پروبیوتیک ها قادر باشند هایپربیلی روبینمی نوزاد را به طور ایمن، سریع و به مقدار قابل توجهی بدون عوارض جانبی کاهش دهند. مطالعاتی نشان دهنده اثر پیشگیری کنندگی تجویز پروبیوتیک در مقابل شیوع انتروکولیت نکروزان و مورتالیتی و نیز نشان دهنده کاهش مدت زمان فوتوتراپی در نوزادان خیلی کم وزن و پره ترم بوده اند. همچنین در مطالعه ای در سال 2017، نشان داده شد که مکمل پروبیوتیک lactobacillus. reuteri سبب تسریع بازگشت وزن نوزاد پره ترم به وزن بدو تولد شده است. در ارتباط با تاثیر مصرف مکمل پروبیوتیک توسط مادر شیرده در کارآزمایی های حیوانی و انسانی مطالعاتی انجام شده است که فوایدی برای مادران شیرده و نوزادان آن ها داشته است به طوری که در مطالعات انسانی مصرف مکمل پروبیوتیک در مادران با درماتیت آتوپیک، شواهد نشان دهنده کاهش درماتیت آتوپیک در نوزادان شان بوده است. همچنین کاهش معناداری در خطر پیشرفت اگزما در 24 ماه بعد از تولد نوزاد، کاهش شیوع کلی موارد NEC در نوزادان گزارش شده است اما در ارتباط با شیوع سپسیس و مورتالیتی در نوزادان کاهش معناداری گزارش نشده است. احتمال می رود که مصرف مکمل Lactobacillus rhamnosus و B. Lactis توسط مادر شیرده باعث افزایش ترشح TGF-β1 و IgA و مصرف مکمل L. rhamnosus GC سبب افزایش ترشح TGF-β2 داخل شیر مادر شود. از جمله اثرات مفید احتمالی مطرح شده مصرف پروبیوتیک در مادران شیرده اثر پیشگیری کنندگی احتمالی استفاده مکمل پروبیوتیک شامل Lactobacillus salivarius PS2 در مقابل ماستیت می باشد. اگر چه در طی مصرف پروبیوتیک عوارض مرتبط با دستگاه گوارش می تواند شامل کرامپ شکم، حالت تهوع، شلی مدفوع، نفخ شکم و اختلال در مزه باشد، با این حال مطالعات نشان می دهند که مصرف آن نوزادان با وزن خیلی کم مشکل مهمی ایجاد نخواهد کرد. بر اساس چند مقاله مروری، پروبیوتیک ها به طور کلی ایمن دانسته شده اند و احتمال وقوع عوارض جانبی در طی مطالعه بسیار کم گزارش شده است. یک مورد مرگ در طی مطالعه به علت gastrointestinal mucormycosis بعد از مصرف پروبیوتیک وجود داشته است اما علت مرگ را استفاده از پروبیوتیک ها نمی دانند بلکه به علت عفونت با Rhizopus orzae می دانند. بنابراین در طی تولید و مصرف پروبیوتیک ها نکات بهداشتی باید به دقت رعایت شود. با توجه به شیوع بالای هایپربیلی روبینمی و اهمیت آن در نوزادان نارس و با در نظر گرفتن نتایج برخی مطالعات در زمینه اثرات مفید پروبیوتیک بر روی دستگاه گوارش و سطح بیلی روبین نوزادان و اینکه تا کنون به علت تعداد کم مطالعات و نمونه ها به شواهد قابل اطمینانی در ارتباط با اثرات مفید آن در این زمینه دست نیافته اند و مطالعات محدودی بر روی نوزادان خیلی کم وزن انجام شده است. همچنین با توجه به اینکه تاکنون مطالعه ای در زمینه تاثیر تجویز مکمل پروبیوتیکی به نوزاد در مقایسه با تجویز آن به مادر بر پیامدهای نوزادی صورت نگرفته است و همچنین به علت کمبود مطالعات انجام شده در ارتباط با میکروارگانیسم لاکتوباسیلوس پاراکازئی زیرگونه پاراکازئی در بین نوزادان و پیامدهای نوزادی و نیز نبود مطالعه ای در این ارتباط در ایران، ما در این تحقیق در نظر داریم تاثیر تجویز مکمل پروبیوتیک حاوی لاکتوباسیلوس پاراکازئی زیرگونه پاراکازئی به نوزاد و نیز توسط مادر بر پیامدهای نوزادی و مادری مادران نوزادان خیلی کم وزن تغذیه شده با شیر مادر را بسنجیم. |
| اهداف اختصاصی | تعیین تاثیر مکمل پروبیوتیک بر سطح تام بیلی­روبین سرمی در نوزادان خیلی کم وزن در روز سوم و هفتم پس از مداخله نوزادان خیلی کم وزن با کنترل مقادیر پایه -تعیین تاثیر مکمل پرو­بیوتیک بر میزان وزن ­گیری نوزادان خیلی کم وزن طی 7 روز اول پس از مداخله و طی دوره نوزادی با کنترل وزن هنگام تولد نوزاد - اهداف مربوط به پیامدهای ثانویه کیفی مقایسه فراوانی مشکلات مهم نوزادی (متغیر ترکیبی (composite) دیسپلازی برونکوپلموناری، سپسیس نوزادی، انتروکولیت نکروزان، رتینوپاتی نارسی) سه گروه مورد مطالعه مقایسه فراوانی بروز ماستیت در مادر در سه گروه مورد مطالعه -اهداف مربوط به پیامدهای ثانویه کمی مقایسه میانگین مدت زمان فوتوتراپی سه گروه مورد مطالعه مقایسه میانگین مدت زمان بستری در بیمارستان سه گروه مورد مطالعه مقایسه میانگین مدت زمان تغذیه وریدی طی دوره نوزادی سه گروه مورد مطالعه |
| چکیده انگلیسی طرح | This is a double-blind clinical trial with three parallel arms (probiotic administration to the infant, probiotic administration to the mother and control group without receiving probiotics) aimed to determine the effect of probiotic supplementation to mother and probiotic supplementation to infant on total serum bilirubin level and infant weight gain (primary outcomes), and some other neonatal outcomes like maternal mastitis (secondary outcomes) in women with very low birth weight infant. 75 eligible women with their infants weighing between 1000 and 1500 gr, given birth within the last 48 hours and with the mother's desire to breastfeed her baby (in Al-Zahra and Taleghani hospital) will be recruited into the study after obtaining written informed consent. Probiotics / placebo will be prepared in sequentially numbered packages in order of allocation sequence. The allocation sequence will be generated using the quota randomization method (based on singletons or twins and the hospital) block randomization with random block size of three using a computer program. The allocation sequence generation and the prescribed package preparation will be done by a person not involved in participant recruitment and data collection. Probiotic supplements include Lactobacillus Paracasei microorganism Paracasei subspecies (Lactobacterium CASEI 431) with a dose of 1.5 × 10^9 CFU / gr will be filled in capsules (500 mg). The contents of the packages will be distributed to the participants on a daily basis for up to 28 days to ensure their daily consumption. In cases where daily access to the mother is not possible, the packages will be provided to mothers on a weekly basis and they will be given a checklist to indicate the uses and will also be asked to deliver the unused capsules to the investigator. Probiotic/placebo prescription to infants will be by the principal investigator (the MSc student). If the infant is discharged before the end of the study, all relevant instructions will be given and taught to the parents and daily follow-up regarding probiotic/placebo use by the mother and infant will be done by telephone or social media. The infant's weight will be measured every day in the morning and total serum bilirubin level will be assessed at three and seven days of probiotic/placebo usage also other questionnaires will be completed daily by the investigator. Data will be analyzed using SPSS-21 software. First, the normality of quantitative outcomes will be examined using the Kolmogorov-Smirnov test. In case of normal distribution, repeated measures ANOVA will be used to compare the three groups in terms of total serum bilirubin level on the third and seventh day after intervention of and ANCOVA will be used to compare the duration of phototherapy, length of hospital stay, duration of complete intravenous feeding, and weight gain. In case of abnormal distribution, Kruskal-Wallis will be used to compare the three groups, and in case of significant difference among the groups, Mann-Whitney will be used to compare each two groups. |
| کلمات کلیدی | •مکمل پروبیوتیک oتعریف نظری: میکروارگانیسم زنده غیر پاتوژن می باشد و زمانی که به مقدار کافی تجویز شود، سبب تحریک رشد سایر میکروارگانسیم ها در فلور روده می شود. بنابراین می تواند اثر مثبتی بر روی سلامتی و فیزیولوژی میزبان بگذارد (67). oتعریف عملی: مکملی است شامل میکروارگانیسم اسیدوفیلوس پاراکازئی زیرگونه پاراکازئی با دوز 9^10×1.5 می باشد که به سفارش محقق از شرکت هانسن در بسته های 25 گرمی خریداری شده است و پس ریختن در کپسول های دارویی کاملا مشابه در اختیار شرکت کنندگان قرار خواهد گرفت. کپسول های مورد استفاده برای مادر و نوزاد کاملا همسان خواهند بود. محتوای کپسول ها در داخل شیر دوشیده شده مادر به نوزاد داده خواهد شد. •پلاسبو (دارونما) oتعریف نظری: دارونما ماده یا روش خاصی که جهت تحریک روانی پیرامون درمان خاص بکار می رود. دارونما دارویی بدون فعالیت خاص دارویی در برابر یک بیماری هدف بوده که به منظور اندازه گیری پایه در کارآزمایی بالینی در گروه کنترل بکار می رود (68). oتعریف عملی: در این مطالعه کپسول های دارویی پلاسبو، از نظر ظاهری کاملا مشابه مکمل پروبیوتیک با ماده بدون اثر نشاسته تهیه خواهد شد و به صورت روزانه توسط مادر شیرده و یا نوزاد به مدت 28 روز مصرف خواهد شد. محتوای کپسولها در داخل شیر دوشیده شده مادر به نوزاد داده خواهد شد. •تعریف سطح تام بیلی روبین سرمی نوزاد oتعریف نظری: بیلی روبین غیر کونژوگه زمانی که هِم از هموگلوبین آزاد می شود، تشکیل می گردد. سپس بیلی روبین غیر کونژوگه توسط آلبومین به کبد منتقل می شود. در کبد، توسط آنزیم یوریدین دی فسفوگلوکورونیک اسید به بیلی روبین کونژوگه تبدیل می گردد. سطح تام بیلی روبین سرمی مجموع بیلی روبین کونژوگه و غیر کونژوگه می باشد (11). oتعریف عملی: منظور سطح تام بیلی روبین سرمی نوزاد اندازه گیری شده توسط آزمایشگاه مرکز آموزشی درمانی محل بستری نوزاد می باشد. در صورت تعیین این سطح جهت هدف درمانی یا مراقبتی نوزاد، از نتایج موجود در پرونده نوزاد استفاده خواهد شد. در غیر این صورت، اقدامات لازم جهت اندازه گیری آن توسط تیم تحقیق انجام خواهد شد. •هایپربیلی روبینمی (زردی نوزاد) oتعریف نظری: هنگامی که بیلی روبین تام سرم به بیش از 95 درصد برای سن (در منطقه خطر بالا) در طی هفته اول زندگی می رسد، به عنوان هایپربیلی روبینمی یا زردی در نظر گرفته می شود (69). oتعریف عملی: با توجه به علایم بالینی نوزاد همچون پوست زرد و سطح بیلی روبین اندازه گرفته شده و منحنی مخصوص نوزادان پره ترم که بر اساس سن نوزاد به روز و ساعت و سطح بیلی روبین نوزاد است، هایپربیلی روبینمی یا زردی نوزادی تشخیص داده می شود و معمولا بین 14-10 mg/dl، فوتوتراپی شروع می شود. تشخیص هایپربیلیروبینمی توسط فوق تخصص نوزادان ملاک قضاوت در این مطالعه خواهد بود. •نوزاد خیلی کم وزن oتعریف نظری: نوزادانی که وزن بدو تولد کمتر از 1500 گرم دارند (1, 11). oتعریف عملی: وزن نوزادانی که در اولین لحظه بعد از تولد کمتر از 1500 گرم بوده است و برای اولین بار در پرونده ثبت شده است. •دوره نوزادی oتعریف نظری: دوران نوزادی به 28 روز اول پس از تولد اطلاق می شود (11). oتعریف عملی: دوران نوزادی به 28 روز اول بعد از تولد با توجه به تاریخ تولد ثبت شده در پرونده را می گویند. •نیاز به فوتوتراپی oتعریف نظری: زمانی که سطح بیلی روبین تام سرم به آستانه شروع فوتوتراپی تعیین شده بر اساس منحنی بوتانی برای فاکتور خطر و سن نوزاد نزدیک می¬شود (2 تا 3 میلی گرم در دسی لیتر کمتر) و نیز بر اساس منحنی مربوط به فوتوتراپی نوزادان پره ترم که بر اساس سن نوزاد به ساعت و روز و سطح بیلی روبین تام سرمی تعریف می شود، نوزاد برای فوتوتراپی آماده خواهد شد. فوتوتراپی توسط دستگاه هایی با لامپ فلورسنت هستند که نور در طیف نور مرئی (490-430 نانومتر) در طیف آبی-سبز تولید می کنند که در فاصله 20-15 سانتی متری نوزاد قرار داده می شوند. پتوی فوتوتراپی در پشت نوزاد جهت افزایش سطح درمان قرار می گیرد (11, 70). oتعریف عملی: بر حسب سن حاملگی نوزاد، سن نوزاد به روز و ساعت، سطح بیلی روبین و استفاده از منحنی مربوط به فوتوتراپی نوزادان پره ترم فوتوتراپی را شروع می شود. فوتوتراپی لامپ های مخصوص با طول موج 490-430 نانومتری به رنگ آبی در فاصله 20-15 سانتی متری نوزاد می باشند که بر حسب سطح بیلی روبین از تعداد 4 لامپ، 8 لامپ و یا 12 لامپ استفاده خواهد شد که در ابتدا برای همه نوزادان فوتوتراپی ساده با 4 لامپ خواهد بود و در صورت افزایش شدت زردی، سطح بیلی روبین، وجود علایم کرنیکتروس و ریسک فاکتورها فوتوتراپی شدید با 8 لامپ و یا 12 لامپ شروع خواهد شد. فوتوتراپی به صورت مداوم انجام خواهد یافت تا زمانی که سطح بیلی روبین، سن نوزاد به روز و ساعت و سن حاملگی در منحنی مربوط به فوتوتراپی نوزادان پره ترم وبه منطقه کم خطر برسد. در این مطالعه علاوه بر زمان شروع فوتوتوتراپی و مدت فوتوتراپی، جرئیات آن از جمله تعداد لامپ مورد استفاده مورد بررسی قرار خواهد گرفت. •وزن گیری نوزادان oتعریف عملی: از روی میزان وزن نوزادان که توسط پرسنل بیمارستان هر روز صبح پس از تحویل شیفت با ترازو دیجیتالی seca که توسط شرکت کالیبره شده است و توسط پرسنل صفر شده است، اندازگیری می شود، تعیین خواهد شد. در ابتدا پایایی اندازگیری وزن برای 10 نفر از نوزادان توسط پژوهشگر نیز بررسی خواهد شد و سپس تا انتهای مطالعه به صورت تصادفی چنین بررسی انجام خواهد شد. •عدم تحمل غذا oتعریف نظری: رگورژیتاسیون، استفراغ، اتساع شکم یا باقی ماندن غذای قبلی در معده علایم عدم تحمل غذایی هستند و در صورت اتفاق چنین مشکلاتی باید تغذیه نوزاد حداقل برای مدت کوتاهی متوقف کرد و مجددا به آرامی تنها در حد تحمل نوزاد آن را شروع کرد و یا اینکه تغذیه سیاهرگی را جایگزین نمود و سپس نوزاد را از لحاظ مشکلات جدی بیشتری بررسی کرد (11). oتعریف عملی: نداشتن دیستانسیون شکمی و باقی مانده غذایی از وعده قبلی و نیز نداشتن آسپیراسیون در حین یا پس از خوردن شیر را تحمل غذایی می گویند که توسط پرسنل تشخیص داده می شود و آن وعده به نوزاد داده نخواهد شد و سپس درصورتی که در وعده شیر بعدی نیز علایم وجود داشته باشد نوزاد NPO خواهد شد و بررسی های بیشتری برای پیدا کردن علت آن صورت خواهد گرفت اما اگر مشکلی وجود نداشته باشد ادامه وعده ها داده خواهد شد. در این مطالعه موارد قطع تغذیه دهانی نوزاد حداقل به مدت یک روز را بعنوان عدم تحمل غذا در نظر گرفته خواهد شد. •تغذیه دهانی کامل oتعریف نظری: قبل از شروع تغذیه کامل روده ای یا هنگامی که تغذیه خوراکی به مدت طولانی مدت امکان پذیر نباشد، می توان با تغذیه وریدی نیازهای بدن نوزاد را تامین کرد. تا زمانی که تغذیه خوراکی نوزاد به cc/kg/day 120 برسد، مایعات داخل وریدی را باید ادامه داد (11, 71). oتعریف عملی: زمانی که مقدار شیر مصرف شده توسط نوزاد به cc/kg/day 120-100 برسد. •مدت زمان تغذیه کامل وریدی oتعریف نظری: تغذیه کامل وریدی (TPN) که شامل دریافت کالری، امینواسید، الکترولیت و ویتامین است تا زمانی که حجم شیر دریافتی نوزاد به cc/kg/day 50 برسد ادامه خواهد داشت (11, 71). oتعریف عملی: مدت زمانی که مقدار شیر مصرف شده توسط نوزاد به cc/kg/day 50 برسد. •تعداد دفعات دفع مدفوع oتعریف عملی: تعداد دفعاتی که نوزاد مدفوع در طی روز دفع می کند که توسط پرسنل بخش در داخل پرونده روزانه ثبت خواهد شد. •انتروکولیت نکروزان oتعریف نظری: شایع ترین بیماری دستگاه گوارشی در نوزادان پره ترم می باشد که بر اساس طول و عمق نکروز دیواره روده تقسیم بندی می شود (38). oتعریف عملی: بر اساس دیستانسیون شکم، عدم تحمل شیر و وجود سپتیسمی در نوزادان تشخیص داده می شود که تایید نهایی آن با رادیوگرافی خواهد بود. در این مطالعه منظور موارد تشخیص داده شده توسط متخصص نوزادان بوده که با رادیوگرافی هم به تایید شده باشد. •سپسیس نوزادی oتعریف نظری: وضعیتی سیستماتیک با منشا باکتریایی، ویروسی یا قارچی است که با تغییرات همودینامیکی و سایر تظاهرات بالینی همراه است و به عوارضی همچون مورتالیتی و موربیدیتی منجر می شود (72). oتعریف عملی: به صورت روتین با ورود نوزاد به بخش نوزادان برای آن ها کشت خون فرستاده می شود و بر اساس گزارشات سپسیس تشخیص داده خواهد شد و همچنین بر اساس علایم بالینی و کلینیکال نوزاد همچون بد حالی، بد رنگی نوزاد، عدم تحمل غذا، وجود دیسترس در نوزاد، لکوپنی و CRP مثبت شک به سپسیس خواهیم کرد و درخواست کشت خون فرستاده خواهد شد. در این مطالعه منظور موارد تایید شده توسط کشت خون می باشد. •رتینوپاتی نارسی oتعریف نظری: یک اختلال وازوپرولیفراتیو شبکیه می باشد که بخشی از آن به صورت عدم وجود عروق کامل شبکیه در نوزادان نارس آغاز می شود (73). oتعریف عملی: همه نوزادان کمتر از 34 هفته پس از هفته 4 ام مشاوره ی چشم پزشکی خواهد داشت و بر اساس معاینه چشم و محل درگیر، رتینوپاتی توسط چشم پزشک تشخیص و طبقه بندی خواهد شد. در صورت ترخیص زودتر نوزاد، نتیجه مشاوره چشم پزشکی از طرق مختلف مثل واتساپ مورد پیگیری قرار خواهد گرفت. •دیسپلازی برونکوپولموناری oتعریف نظری: دیسپلازی برونکوپولموناری که بیماری ریوی مزمن نارسی نیز نامیده می شود، در طی آن چندین عامل قبل و بعد از تولد بر روی تکامل دستگاه تنفسی تحتانی دخالت می کنند و منجر به سندرم ریوی بالینی می شود و به صورت نیاز طولانی مدت به حمایت تنفسی و اکسیژن مکمل (پس از 28 روزگی) تعریف می شود (11, 74). oتعریف عملی: پزشک در 28 روزگی، نوزاد پره ترم از نظر وابستگی به اکسیژن بررسی خواهد شد. در صورت نیاز به اکسیژن تشخیص دیسپلازی برونکوپولموناری داده خواهد شد و شدت آن را بسته به سن حاملگی مشخص خواهند کرد. •ماستیت oتعریف نظری: ماستیت یک موقعیت التهابی پستان می باشد که ممکن است همراه با عفونت باشد و شامل علایمی مربوط به پستان و علایم مشابه آنفولانزا است. در صورت وجود حداقل دو نشانه مربوط به پستان (قرمزی، درد، حساس شدن پستان و لمس توده) و حداقل یکی از علایم مشابه آنفولانزا (تب، لرز، بیحالی و سردرد) تشخیص ماستیت برای فرد داده خواهد شد (51, 75). oتعریف عملی: پژوهشگر با ویزیت مادر نوزاد جهت تشخیص ماستیت موارد چک لیست مربوطه پرسیده خواهد شد و در صورت نیاز معاینه فیزیکی به عمل خواهد آمد. در صورت وجود حداقل دو نشانه مربوط به پستان و حداقل یکی از علایم مشابه آنفولانزا تشخیص ماستیت برای فرد داده خواهد شد. |
| ذینفعان نتایج طرح | شیوع بالای زردی در بین نوزادان پره ترم، اثرات بلند مدت هایپربیلی روبینمی و وجود تنها دو روش اثبات شده (فوتوتراپی و تعویض خون) برای کاهش سطح بیلی روبین با وجود عوارض جانبی در طی درمان همگی ممکن است عامل خطری برای بروز عوارض بعدی در نوزادان پره ترم باشند و با توجه به اینکه نوزادان پره ترم در معرض سایر مشکلات مهم سلامتی همچون رتینوپاتی نارسی، دیسپلازی برونکوپولموناری و غیره به علت نارسی هستند، در صورت موثر بودن و بهره گیری از نتایج این طرح، پروبیوتیک ها ممکن است بتوانند سبب پیشگیری و یا بهبود سریع تر درمان در طی فوتوتراپی شوند که این امر سبب حفظ سلامت نوزادان، کاهش نگرانی خانواده ها، کمک به کادر درمان و جامعه خواهد شد. همچنین مصرف پروبیوتیک ها توسط مادران ممکن است اثرات مثبتی همچون کاهش ماستیت را بر جای بگذارند که سبب ارتقا سلامت مادران پس از زایمان خواهند شد. |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| سکینه محمد علیزاده چرندابی | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| عزیز همایونی راد | مشاور |
| منیژه مصطفی قره باغی | مشاور |
| مژگان میرغفوروند | همکار اصلی |
| مهتاب متین | دانشجوی مالک پایان نامه |
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر تجویز پروبیوتیک به مادر یا نوزاد خیلی کم وزن تاثیرات مثبتی بر روی این نوزادان دارد.متن خبر میزان مرگ و میر و مشکلات سلامتی در بین نوزادان خیلی کم وزن (1000 تا 1500 گرمی) بسیار بالا می باشد. 80% نوزادان این نوزادان در طی اولین هفته زندگی دچار زردی می شوند.
نتایج مطالعه حاضر نشان داد که تجویز مکمل پروبیوتیک به نوزادان خیلی کم وزن یا مادران شیرده آنها می تواند سبب کاهش زردی در نوزادان، و کاهش احتمالی مدت زمان فوتوتراپی، مشکلات مهم نوزادی، عدم تحمل غذایی در طی هفته اول و دوران نوزادی آنها، مدت زمان رسیدن به تغذیه دهانی کامل نوزادان شود. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر تجویز پروبیوتیک به مادر یا نوزاد خیلی کم وزن تاثیرات مثبتی بر روی این نوزادان دارد.متن خبر در این کارآزمایی دوسوکور انجام گرفته روی 75 مادر و 78 نوزاد آنها (با تخصیص تصادفی در سه گروه مساوی موازی)، در یک گروه پروبیوتیک (لاکتوباسیلوس کازئی زیرگونه پاراکازئی با دوز 1.5 ضربدر 10 به توان 9 CFU/g در روز، از روز سوم تا 30 پس از تولد) به نوزاد و دارونما به مادر، در گروه دیگر پروبیوتیک به مادر و دارونما به نوزاد و برای گروه کنترل به مادر و نوزاد دارونما داده شد.
تجویز مکمل پروبیوتیک به نوزادان خیلی کم وزن یا مادران شیرده آنها سبب کاهش سطح بیلیروبین در نوزادان، و کاهش احتمالی مدت زمان فوتوتراپی، کاهش احتمالی نیاز به فوتوتراپی دوبل یا تریپل، مشکلات مهم نوزادی (مرگ/ انتروکولیت نوزادی، کشت خون مثبت، دیسپلازی برونکوپولمونری یا ریتینوپاتی نارسی)، عدم تحمل غذایی در طی هفته اول و دوران نوزادی آنها، مدت زمان رسیدن به تغذیه دهانی کامل نوزادان شد.
تغییرات احتمالی ناشی از مصرف پروبیوتیک توسط مادر در ترکیبات شیر مادران و میکروبیوم روده مادر و نوزاد و ارتباط آن با پیامدهای بالینی، همچنین انجام کارآزمایی بالینی با حجم نمونه بیشتر جهت افزایش قدرت مطالعه برای تشخیص تاثیر پروبیوتیک تجویز شده به نوزاد و مادر روی پیامدهای با شیوع پایین و نیز پیگیری طولانی مدت در مطالعات بعدی توصیه می شود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |