تأثیر پخت پرسلن بر تطابق لبه ای روکش های سه واحدی تمام سرامیک متکی بر ایمپلنت در ضخامت های مختلف کور زیرکونیا

مجریان: رزا متیقنی

خلاصه روش اجرا: به دلیل زیبایی و سازگاری نسجی بالای رستوریشن های تمام سرامیک، استفاده از این رستوریشن ها گسترش پیدا کرده است. سرامیک های زیرکونیا از لحاظ استحکام خمشی و استحکام شکست نسبت به سایر سرامیک ها ارجح هستند. برای ساخت کور های زیرکونیوم اکساید، از طراحی کامپیوتری و ساخت کامپیوتری (CAD/CAM) استفاده می شود. پرسلن های فلدسپاتیک ترانسلوسنت برای ونیر کردن کور های زیرکونیا استفاده می شوند که این باعث ایجاد زیبایی عالی در رستوریشن می شود. تطابق لبه ای هر رستوریشن دندانی برای موفقیت طولانی مدت آن حیاتی است. عدم تطابق کافی می تواند باعث تخریب نسوج دندانی و بافت پریودنتال اطراف دندان یا ایمپلنت شود. عوامل مؤثر بر مارجینال فیت شامل نوع فینیش لاین، فضای سمان، taper ناشی از آماده سازی، تکنیک تولید، سمان کردن، ونیرینگ پرسلن و چرخه ی پخت است. در این مطالعه برای ساخت روکش های سه واحدی، به منظور حذف خطای تراش و یکسان شدن مارجین نمونه ها، از دو آنالوگ فیکسچر موازی و دو اباتمنت ایمپلنت مستقیم استفاده خواهد شد. کست مربوطه که اباتمنت ها بر آن سوار شده اند، با دستگاه اسکنر (3shape, E3, 1060 Copenhagen, Denmark / manufactured in Poland) اسکن شده و 20 کور سه واحدی زیرکونیا در ضخامت های 0.6 میلی متر و 0.8 میلی متر با استفاده از دستگاه میلینگ (Imes-Icore, 350i, Germany) ساخته خواهند شد. ابعاد کانکتور 3×3 میلی متر در نظر گرفته شده است. کور ها به دو زیر گروه A و B تقسیم خواهند شد و در هر گروه 10 عدد قرار خواهد گرفت؛ و تطابق لبه ای (عمودی) در هر گروه قبل از پخت پرسلن و بعد از پخت پرسلن به صورت جداگانه در 8 نقطه (مید مزیال - مزیو باکال - مید باکال - دیستو باکال - مید دیستال – دیستو لینگوال - مید لینگوال – مزیو لینگوال) با دستگاه استرئو میکروسکوپ Nikon CDS با بزرگنمایی ×65 اندازه گیری خواهد شد. با توجه به کم بودن تفاوت درجه پخت (در حد 10-15 درجه سانتی گراد) در پودر پرسلن انامل و پودر پرسلن دنتین، به منظور کاهش خطا در همسان سازی نمونه ها، فقط از یک لایه پرسلن دنتین بر روی کورهای زیرکونیا استفاده خواهد شد. نتایج به صورت شاخص های آمار توصیفی گزارش خواهد شد. به منظور مقایسه ی میزان تطابق لبه ای قبل و بعد از پخت پرسلن، از آزمون تی مستقل یا معادل ناپارامتریک آن آزمون من ویتنی، و به منظور بررسی اثر ضخامت کور بر تطابق لبه ای در صورت نرمال بودن داده ها، از آزمون واریانس دو طرفه و آزمون های تعقیبی، و در صورت نرمال نبودن داده ها، از آزمون کروسکال والیس استفاده خواهد شد. مقدار احتمال کمتر از 5 صدم به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته خواهد شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ی 17 استفاده خواهد شد.