بررسی رزکسیون عضله بالا برنده پلک فوقانی در بیماران مبتلا به پتوز با ضعف عملکردی عضله بالابرنده پلک فوقانی

مجریان: رضا نبیی

خلاصه روش اجرا: این مطالعه یک مطالعه مقطعی گذشته نگر می باشد که پرونده بیماران با پتوز مراجعه کننده به بیمارستان آموزشی درمانی نیکوکاری تبریز طی سال 1390-1399،بررسی شده اند.معیارهای ورود به مطالعه بیماران با پتوز یک یا دو طرفه، عدم داشتن سابقه قبلی جراحی روی چشم،عدم داشتن بیماری زمینه ای از جمله دیابت،فشار خون یا هر بیماری سیستمیک دیگر که چشم بیماررا تحت تاثیر قرار داده باشد،عدم مصرف داروهای توکسیک برای چشم،عدم وجود استرابیسم می باشد. از معیارهای خروج از مطالعه عدم رضایت بیماران برای ورود به مطالعه میباشد. قبل و بعد از عمل ، معاینه معمول چشمی کلیه بیماران از جمله ارزیابی موقعیت های پوستی پلک فوقانی، اندازه گیری عملکرد عضلات لواتور (LF) ، LC و PFH ، و فاصله حاشیه-رفلکس (MRD) ثبت گردیده است که مورد استفاده قرار خواهد گرفت . بیماران به مقدار 20-25 میلیمتر( supramaximal) تحت رزکسیون عضله لواتور قرار گرفته اند. اختلاف شکاف پلکی بین دو طرف برابر 1 میلیمتر یا کمتر , بعنوان موفقیت تعریف خواهد شد. اختلاف بین 1 تا 2 میلیمتر موفقیت نسبی و بیش از 2 میلیمتر بعنوان عدم موفقیت در نظر گرفته خواهد شد.شایعترین عارضه هم عدم اصلاح در نظر گرفته می شود. کلیه بیماران به مدت حداقل 6 ماه فالوآپ شده و فرم جمع آوی داده ها که بر اساس متغیرها واهداف مورد مطالعه آماده شده ،تکمیل خواهد گردید. فرم تهیه شده برای جمع اوری داده فاقد مشخصات شناسنامه ای بیماران خواهد بود. در تمام مراحل جمع آوری داده ها از فرم های تکمیل شده به طور مطمئن نگهداری و داده ها پس از کنترل کیفیت وارد نرم افزار آماری گردیده و بر اساس اهداف اختصاصی مطالعه مورد تحلیل قرار خواهند گرفت.