مقایسه درمان ترموتراپی و درمان با لیزر کم توان در بیماران مبتلا به (TMD) Temporo mandibular joint disorder مقاوم به درمانهای معمول
Comparison of thermotherapy and low power laser treatment in patients with (TMD)Temporo mandibular joint disorder
مجریان: رضا خورشیدی
خلاصه روش اجرا: درمان غیر جراحی اولین قدم در درمان بیماران با اختلالات مفصل گیجگاهی فکی می باشد. یکی از اهداف مهم درمان، اصلاح رفتارهای مربوط به درد می باشد. که بدین گونه توانایی بیمار بیشتر می شود. هر چند که ممکن است درد به طور مستقیم تحت درمان قرار نگیرد. از روشهای کاهش درد در درمان غیر جراحی اختلالات مفصل گیجگاهی فکی استفاده از لیزر ، دیاترمی و هات پک است. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر روش های درمان لیزر ، دیاترمی و هات پک بر میزان کاهش درد و میزان باز شدن دهان پس از دوره درمان می باشد. این مطالعه از نوع کار آزمایی بالینی می باشد، که بر روی 33 بیمار مبتلا به TMD و مقاوم به درمانهای معمول که از درمانگاههای فک و صورت و دانشکده دندانپزشکی به کلینیک درد معرفی میشدند، انجام خواهد گرفت. بعد از تشخیص نوع TMD بیماران از بین افرادی با اکلوژن های اسکلتی نرمال با منشا اختلال در مفصل گیجگاهی فکی (با تصاویر رادیوگرافی همچون CT scan ) بودند انتخاب خواهند شد. ابتدا رضایت نامه کتبی از بیماران اخذ خواهد شد. سپس بطور تصادفی به سه گروه مساوی (11بیمار) تقسیم خواهند شد. میزان درد و میزان باز شدن دهان در شروع مطالعه اندازه گیری خواهد شد. نحوه سنجش درد بر اساس VAS (مقیاس سنجش بینایی) می باشد. برای ارزیابی حداکثر بازشدن دهان از یک خط کش 10 سانتیمتری که به صورت میلیمتری مدرج شده است، استفاده خواهد شد. در این مرحله بیمار در وضعیت نشسته قرار گرفته و از او خواسته می شود تا در حد امکان و بدون درد و ناراحتی دهان خود را باز کند . سپس با استفاده از خط کش، فاصله بین لبه دندانهای پیشین مرکزی در فک بالا و پایین بر حسب میلیمتر اندازه گیری خواهد گردید. بیماران هر سه گروه به مدت 12 جلسه مورد درمان قرار می گیرند. در گروه لیزر، درمان با لیزر از طریق دستگاه لیزر کم توان موجود در بیمارستان امام رضا انجام خواهد شد. پروب های دستگاه را بر اساس نقاط تریگر و مکانهای درد در محل مورد نظر قرار خواهد گرفت. پروب Red را بر روی مفصل و Scaner اینفرارد (INFRARED) را بر وری نقاط تریگر در عضلات جونده قرار خواهیم داد. در گروه دیاترمی، الکترودهای دستگاه در نقاط درد و مفصل قرار می دهیم. در گروه هات پک ، با خم کردن قطعه ای که داخل هات پک وجود دارد، مایع داخل کیسه به آرامی تبدیل به جامد شده و حرارت بالایی به مدت حدود ۱۵ دقیقه ایجاد می کند. در نهایت در جلسه دوازدهم مجددا شدت درد و میزان باز شدن دهان اندازه گیری خواهد شد . مقایسه بین قبل و بعد از درمان توسط تحلیل واریانسANCOVA انجام خواهد شد. آنالیز آماری با استفاده از نرم افزار SPSS20 انجام خواهد شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 66074 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه درمان ترموتراپی و درمان با لیزر کم توان در بیماران مبتلا به (TMD) Temporo mandibular joint disorder مقاوم به درمانهای معمول |
| عنوان لاتین طرح | Comparison of thermotherapy and low power laser treatment in patients with (TMD)Temporo mandibular joint disorder |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | بهبود کیفیت مراقبت های سلامت (با اخذ تائید برای موضوع ارائه شده از معاونت های درمان و بهداشت، حسب موضوع) |
| نوع مطالعه | کارآزمایی بالینی (Clinical Trial) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری عمومی |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | در این طرح برای اولین بار مقایسه سه روش لیزر کم توان- ترموتراپی و هات پک انجام می شود تا بهترین روش مکمل برای درمان دارویی انتخاب گردد. |
| اهداف اختصاصی |
|
| چکیده انگلیسی طرح | Non-surgical treatment is the first step in treating patients with temporomandibular joint disorders. One of the important goals of treatment is to correct pain-related behaviors. This increases the patient's ability. However, the pain may not be treated directly. Laser, diathermy and hot pack are some of the methods to reduce pain in the non-surgical treatment of temporomandibular joint disorders. The aim of this study was to compare the effect of laser, diathermy and hot pack treatments on pain relief and mouth opening after treatment. This study is a clinical trial, which will be performed on 33 patients with TMD and resistant to routine treatments who were referred to the pain clinic from maxillofacial clinics and dental school. After diagnosing the type of TMD, patients will be selected from individuals with normal skeletal occlusions of the origin of the temporomandibular joint disorder (with radiographic images such as CT scan). First, written consent will be obtained from the patients. They will then be randomly divided into three equal groups (11 patients). The amount of pain and the amount of mouth opening will be measured at the beginning of the study. How to measure pain is based on VAS (Visual Assessment Scale). A 10 cm ruler, calibrated in millimeters, will be used to evaluate the maximum mouth opening. At this stage, the patient is in a sitting position and is asked to open his mouth as much as possible without pain and discomfort. Then, using a ruler, the distance between the edges of the anterior central teeth in the upper and lower jaws will be measured in millimeters. Patients in all three groups will be treated for 12 sessions. In the laser group, laser treatment will be performed through a low-power laser device available at Imam Reza Hospital. The probes of the device will be placed based on the trigger points and places of pain in the desired location. We will place the Red probe on the joint and the INFRARED Scanner on the trigger points in the masticatory muscles. In the diathermy group, we place the electrodes of the device in the pain and joint points. In the hot pack group, by bending the piece inside the hot pack, the liquid inside the bag slowly solidifies and generates high heat for about 15 minutes. Finally, in the twelfth session, the intensity of the pain and the amount of mouth opening will be measured again. Comparisons between before and after treatment will be performed by ANCOVA analysis of variance. Statistical analysis will be performed using SPSS20 software. |
| کلمات کلیدی | لیزر تراپی کم توان : نور لیزر با اثرات متعدد در سطح سلولی که باعث کاهش درد می شود (10). ترموتراپی(گرما درمانی): بکار گیری از خواص گرما برای بهبود یا کاهش درد های موضعی یا در های مزمن (15). اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMD) : تعدادی از مشکلات کلینیکی را که سیستم ماهیچه های جونده و یا مفصل گیجگاهی – فکی و یا هر دو را درگیر می کند در بر می گیرد(5). |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران و درمانگر |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| رضا خورشیدی | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| فرزاد اسماعیلی گاوگانی | مشاور |
| اسرافیل بالائی گجن | مشاور |
| امین بالایی | دانشجوی مالک پایان نامه |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر درمان با هات پک و دیاترمی تاثیر مشابهی در درمان بیماران مبتلا به TMD دارند و این تاثیر کمتر از درمان با لیزر می باشد.متن خبر 33 بیمار مبتلا به TMD و مقاوم به درمانهای معمول که از درمانگاه های فک و صورت و دانشکده دندانپزشکی و به کلینیک بیمارستان امام رضا معرفی میشدند، و دارای شرایط ورود به مطالعه بودند انتخاب شدند. بعد از تشخیص نوع TMD بیماران از بین افرادی با اکلوژن های اسکلتی نرمال (اکلوژن کلاس I) که مبتلا به درد در ناحیه عضلات جونده و مفصل چه در طی فشردن یا در طی حرکات فک با منشا اختلال در مفصل گیجگاهی فکی بودند انتخاب شد. تصاویر رادیوگرافی همچون CT scan این بیماران موید اختلال مفصلی بود. بیماران بطور تصادفی به سه گروه مساویتقسیم شدند. برای شروع کار نحوه سنجش درد به بیماران آموزش داده شد و میزان درد بر اساس VAS و میزان باز شدن دهان در شروع مطالعه اندازه گیری شد. سپس بیماران هر سه گروه به مدت 12 جلسه مورد درمان قرار گرفتند. در هر سه گروه کلیه بیماران دارو درمانی دریافت کرده و به همراه دارو، درمانهای مورد نظر ( لیزر، دیاترمی و هات پک) را دریافت کردند. در جلسه دوازدهم مجددا شدت درد بیمار و میزان باز شدن اندازه گیری شد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
