تثبیت لیگامان ساکرواسپینوس از طریق مسیر قدامی جهت درمان پرولاپس ارگانهای لگن: یک مطالعه گزارش موردی تکنیک جراحی جدید
Anterior Approach to Sacrospinous Ligament Fixation for Pelvic Organ Prolapse: َ A case series study of new surgical technique
مجریان: سکینه حاج ابراهیمی
خلاصه روش اجرا: مطالعه حاضر یک مطالعه گذشته نگر می باشد که در آن پیامدهای بیماران دچار پرولاپس لگن که تحت تثبیت لیگامان ساکرواسپینوس از طریق دیواره قدامی واژن در مرکز آموزشی درمانی امام رضای تبریز مورد جراحی قرار گرفته اند بعد از اخذ کد اخلاق از معاونت محترم پژوهشی گزارش خواهد گردید. پیامدهای مربوط به خانمهای واقع در سنین 25 تا 85 سال که دچار پرولاپس آپیکال گرید 2 یا بالاتر بر اساسPOP Q بوده و همچنین افرادی که از علایم POP رنج می بردند و تحت تثبیت آپیکال با استفاده از دسترسی از طریق قدام و از طریق دیسکسیون دیواره قدامی واژن قرار گرفته بودند مورد بررسی قرار گرفت. میزان موفقیت عمل جراحی بر اساس هر یک از معیارهای زیر در پیگیری 6 ماهه تا یک ساله مورد بررسی قرار گرفت: میزان رضایت بیمار اصلاح آناتومیکی و طول واژن میزان عود پرولاپس بهبود علایم ادراری بر اساس پرسشنامه PFDI .
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 66046 |
| عنوان فارسی طرح | تثبیت لیگامان ساکرواسپینوس از طریق مسیر قدامی جهت درمان پرولاپس ارگانهای لگن: یک مطالعه گزارش موردی تکنیک جراحی جدید |
| عنوان لاتین طرح | Anterior Approach to Sacrospinous Ligament Fixation for Pelvic Organ Prolapse: َ A case series study of new surgical technique |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | کیفیت زندگی مبتلایان در بیماریهای شایع استان (بیماریهای قلبی-عروقی، سرطانی، تنفسی، عصبی روانی، ادراری تناسلی، گوارشی، ترافیکی، تغذیه ای متابولیک و حول تولد) |
| نوع مطالعه | بررسی بیماران ( Case Series) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 8 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | پرولاپس لگن (POP) یک مشکل شایع در بین زنان است و به دلیل پیری جمعیت شیوع آن در حال افزایش است. تقریباً 11-19٪ از خانمها در طول عمر خود تحت عمل پرولاپس ارگانهای لگنی (POP) یا بی¬اختیاری ادرار قرار می¬گیرند و تقریباً 30٪ در طول زندگی به عمل جراحی مجدد احتیاج دارند. پرولاپس آپیکال (AP) پس از هیسترکتومی در زنان، پرولاپس رحم یا کاف واژن است. شدت پرولاپس را می¬توان طبق طبقه بندی POP-Q گریدبندی کرد. روشهای مختلفی برای تثبیت آپیکال وجود دارد که برخی از آنها به صورت واژینال انجام می¬شود و شامل فیکس کردن بخیه¬ها به رباط رحم (USLF) یا رباط ساکرواسپبنوس (SSLF) است. یک مش نیز می¬تواند برای تثبیت رباط استفاده شود. رویکرد شکم نیز یک گزینه شامل تثبیت sacro-colpo-pexy و با استفاده از Y مش است. تثبیت آپیکال SSL اولین بار در سال 1968 توسط K.RICHTER معرفی شد. دستگاههای پزشکی مانند Capio که به انجام SSLF کمک می کنند نیز با سهولت توسعه یافته اند. در مقاله مروری که شامل 2390 زن تحت عمل جراحی SSLF بود، میزان بهبود سابژکتیو از 70 تا 98٪ بود، در حالی که میزان بهبودی ابژکتیو علائم 67-97٪ بود. در بین خانمهایی که پرولاپس دیواره قدامی واژن و AP دارند، SSLF می تواند به دو روش انجام شود: دسترسی قدامی، یعنی دیسکسیون از طریق دیواره قدامی و خلفی که کمی مشکلتر و زمان بر است یا تثبیت از طریق دیواره خلفی واژن که نیازمند دایسکشن از طریق دیواره خلفی حتی در زنانی که پرولاپس کمپارتمان خلفی ندارند میباشد. در مطالعه حاضر زنانی که با پرولاپس کمپارتمان قدامی و آپیکال با یا بدون پرولاپس کمپارتمان خلفی مراجعه کرده بودند از اپروچ قدامی برای دسترسی به لیگامان ساکرواسپاینوس برای تثبیت سرویکس در زنان با پرولاپس مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی امام رضای تبریز استفاده شده است . |
| اهداف اختصاصی | - تعیین میزان اصلاح اناتومیکی و طول واژن در پروسیجر تثبیت لیگامان ساکرواسپینوس از طریق مسیر قدامی جهت درمان پرولاپس ارگانهای لگن -تعیین میزان عود پرولاپس در بازه زمانی یک سال بعد از جراحی -تعیین میزان بهبودی علایم ادراری در بیماران دچار پرولاپس کف لگن در روش تثبیت لیگامان ساکرواسپینوس با استفاده از رویکرد قدامی |
| چکیده انگلیسی طرح | Pelvic organ prolapse (POP) is a common problem among women and its incidence is rising due to population aging. Approximately 11-19% of women will undergo surgery for pelvic organ prolapse (POP) or urinary incontinence during their lifetime and approximately 30% will need repeat surgery during their lifetime .Apical prolapse (AP) is a prolapse of the uterus, or vaginal cuff, in women post hysterectomy. The severity of the prolapsed organ can be graded according to the POP-Q classification .There are several approaches to apical fixation, some of which are done vaginally and include fixation by sutures to the uterosacral ligament (USLF) or the sacrospinous ligament (SSLF). A mesh can be used for ligament fixation as well. The abdominal approach is also an option, the sacro-colpo-pexy fixation using a Y mesh. Apical fixation to the SSL was first introduced in 1968 by K.RICHTER. medical devices such as the Capio that assist in performing SSLF were also developed with ease. In a review article that included 2,390 women undergoing SSLF subjective cure rate ranged from 70 to 98%, while objective cure rate was 67-97% .Such fixation in combination with posterior or anterior wall repair, especially after hysterectomy, showed a 94% objective cure rate at 7-year postoperative follow-up. A randomized study (The "OPTIMAL randomised trial") comparing SSLF with USLF found no preference for either method. Success rates were measured according to three criteria - 1) no significant vaginal dome or one of the vaginal walls 2) no vaginal bulge symptoms 3) no need for repeated surgery within two years of the original surgery. According to this study, the success rates of SSLF after two years were 63.1%. Among women with anterior vaginal wall prolapse and AP, SSLF can be performed in two ways: anterior access, ie dissection through the anterior wall of the vagina or fixation through the posterior wall of the vagina. A retrospective comparison of the two methods was performed, demonstrating some efficacy in anterior approach in terms of vaginal length and postoperative apical fixation with less reference to healing rates or impact on the anterior compartment, compared with a posterior approach. |
| کلمات کلیدی | پرولاپس اعضای لگن: پرولاپس اوروژنیتال به عنوان نزول علامتدار یک یا چند مورد از: دیواره قدامی واژن، دیواره خلفی واژن و آپکس واژن (گردن رحم / رحم) و یا کاف (پس از هیسترکتومی) تعریف می شود. پرولاپس اوروژنیتال با استفاده از سیستم POPQ اندازه گیری می شود. تعریف عملی: در مطالعه حاضر پرولاپس دیواره قدامی واژن توسط متخصص اورولوژی و بر اساس سیستم POPQ تایید خواهد شد. |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران دچار پرولاپس کف لگن |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| سکینه حاج ابراهیمی | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| الهام جهان تابی | همکار اصلی |
| حمیرا علمداری | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر تثبیت لیگامان ساکرواسپینوس از طریق مسیر قدامی می تواند همانند روش مرسوم انجام به روش خلفی جهت درمان پرولاپس ارگانهای لگن موثر باشد.متن خبر بیش از 40 درصد از زنان زایمان کرده بالای 50 سال پرولاپس اندام لگنی (POP) دارند که بر کیفیت زندگی آنها تأثیر منفی می گذارد. تقریباً 11 تا 19 درصد از زنان مبتلا به دلیل POP علامت دار در طول زندگی خود تحت عمل جراحی قرار می گیرند. اگرچه ساکروکولپوپکسی شکم روش استاندارد طلایی جراحی برای ترمیم افتادگی آپیکال است، تثبیت رباط ساکروسپینوس (SSLF) یکی از متداولترین روشهایی است که برای پشتیبانی آپیکال انجام میشود.SELF دو رویکرد متفاوت قدامی و خلفی دارد و روش استاندارد SSLF خلفی است. در مطالعه حاضر دو تکنیک قدامی بر روی 68 زن (با میانگین سنی 65 سال) و خلفی بر روی 67 زن (با میانگین سنی 65 سال) واجد شرایط مورد مقایسه قرار گرفتند که نتایج نشان داد پس از درمان، تفاوت معنی داری بین این دو رویکرد واژینال از نظر میزان رضایت زنان وجود ندارد. یک مورد عود بعد از عمل در گروه خلفی مشاهده شد که در نهایت منجر به درمان مجدد جراحی شد. هیچ عارضه مهم حین یا بعد از عمل در گروه ها وجود نداشت. طول وازن بعد از عمل در گروه SSLF قدامی بالاتر بود و پس از عمل نمرات پرسشنامه شاخص اختلال کف لگن (PFDI-20) و زیردامنه های آن به طور قابل توجهی در مقایسه با وضعیت قبل از عمل در هر دو گروه کاهش یافت (P <0.001). |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
