چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| زمینه و اهداف: پروتئینهای استرسی بهعنوان بخشی از دستگاه ایمنی ذاتی، تحت شرایط مختلف ازجمله فعالیتهای ورزشی، تغییر مییابند. از سال 2000 میلادی محققین توجه گستردهای روی پاسخ پروتئیناسترسی_72 خارج سلولی، نمودهاند. بحثهای فراوانی درمورد سازوکار رهایشِ این پروتئین در سرم خونی انسان متعاقب فعالیت ورزشی موجود است. با اینحال، هنوز این نکته مورد سوال است که، افزایش پروتئینهای استرسی متعاقب التهاب و یا واکنش به آسیب سلولی و ترمیم آن است یا خیر؟ مواد و روشها: تحقیق حاضر به صورت نیمهتجربی، روی دو گروه ورزشکار استقامتی و افراد غیرفعال طی آزمون واماندهساز بروس، اجرا گشت. از نمونههای سرمی قبل و بعدِ آزمون، جهت سنجش شاخصهای مورد نظر استفاده شد. کلیهی بررسیهای آماری به کمک تحلیل واریانس دوطرفه(2×2) و پسآزمون تعقیبی بونفرونی، در سطح معنیداری 05/0 با استفاده از نرمافزار SPSS16 انجام پذیرفت. یافتهها: فعالیت واماندهساز باعث افزایش معنیدار شاخصهای مورد بررسی گردید. دامنهی تغییراتِ اپینفرین، نوراپینفرین و پروتئین استرسی-72 سرمی ورزشکاران، پس از انجام قرارداد، نسبت به افراد غیرفعال، به طور معنیداری بیشتر بود. تفاوت دامنهی تغییرات کراتینکیناز تام سرمی افراد ورزشکار و غیرفعال پس از انجام قرارداد معنیدار نبود. نتیجهگیری: با توجه به فعالیت بیشتر ورزشکاران، و پاسخ قویتر آنها به شاخصهای مورد بحث، نتیجه شد؛ شدتهای بالای فعالیت با استرس و التهاب بیشتر همراه میباشد. بهدلیل پاسخ قویتر نوراپینفرین و رابطهی بالا بین نوراپینفرین و پروتئین استرسی_72، پیشنهاد شد؛ تولید این پروتئین احتمالاً تحت کنترل کاتکولآمینها باشد. با تکیه به دادههای کراتینکیناز میتوان بیان کرد؛ آمادگی بالای بدنی، به توانایی بدن جهت مقابله با آسیب سلولی در شدتهای بالاتر فعالیت میانجامد |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| بهرام جمالی قراخانلو | چهارم |
| اکرم آمقانی | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 91.pdf | 1397/08/20 | 557111 | دانلود |
