ساخت داربست تقویت شده به روش الکتروریسی با استفاده از نانوکریستالین سلولز-g-پلی (N-vinylcaprolactam)/ کیتوزان برای کاربرد در جهت مهندسی بافت

Construction of reinforced-scaffold by electrospining of chitosan/nanocrystalline cellulose-graft-poly(N-vinylcaprolactam) for tissue engineering


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود
دانلود
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

مجریان: مرجان قربانی

خلاصه روش اجرا: 1) تهیه نانو الیاف حاصل از الکتروریسی نانوکریستالین سلولز/کلاژن/ پلی اورتان 2) شناسایی و بررسی خصوصیات مکانیکی، رئولوژی و بررسی میزان زیست تخریب پذیری 3) بررسی میزان زیست سازگاری

اطلاعات کلی طرح
hide/show

مرحله جاری طرح خاتمه قرارداد و اجرا
کد طرح 64069
عنوان فارسی طرح ساخت داربست تقویت شده به روش الکتروریسی با استفاده از نانوکریستالین سلولز-g-پلی (N-vinylcaprolactam)/ کیتوزان برای کاربرد در جهت مهندسی بافت
عنوان لاتین طرح Construction of reinforced-scaffold by electrospining of chitosan/nanocrystalline cellulose-graft-poly(N-vinylcaprolactam) for tissue engineering
نوع طرح طرح تحقیقاتی
اولویت طرح سلولهای بنیادی، مهندسی بافت و پزشکی بازساختی و زیست مواد
نوع مطالعه
تحقیق در نظام سلامت بلی
آیا طرح پایان‌نامه دانشجویی است؟ خير
مقطع پایان نامه
مدت اجرا - ماه 6
نوآوری و ضرورت انجام تحقیق با توجه به میزان بالای جراحات پوستی، نیاز به جایگزین‎های پوستی متناسب با نوع زخم ضروری است. این عوامل زمینه‌ی تحقیقات گسترده در معرفی فرآورده‎های پوستی جدید برای درمان این آسیب‎های پوستی را فراهم کرده است. در همین راستا، در این تحقیق تلاش شده است نانوالیافی از یک ترکیب جدید برای درمان ضایعات پوستی معرفی شود. هدف ما، تغییر نسبت ترکیب مواد سازنده‌ی نانوالیاف برای دستیابی به خواص لازم جهت ترمیم ضایعات پوستی سطحی و عمیق بوده است. انتظار میرود نانوالیاف تهیه شده که از جنس نانوکریستالین سلولز/کلاژن و پلی اورتان است، ساختاری شبیه به پوست بدن داشته باشد و از زیست‌تخریب‌پذیری مناسبی برخوردار باشد. استفاده از مواد نسبتأ ارزان قیمت که به لحاظ تجاری نیز در دسترس هستند و روش الکتروریسی به‌عنوان مرسوم‎ترین و مقرون به صرفه‎ترین روش تولید نانوالیاف، از دیگر دستاوردهای این تحقیق خواهد بود. نکته‌ی جالب این است که تنها با تغییر نسبت ترکیب نانوکریستالین سلولز به عتوان تقویت کننده استحکام الیاف، این نانوالیاف‌ می‌تواند به عنوان پانسمان زخم‌های سطحی و یا داربست در بازسازی زخم‌های عمیق به کار رود. جراحات پوستی به دو گروه عمده‌ی جراحات سطحی و عمیق تقسیم می شوند؛ در جراحات سطحی، تنها لایه‌ی اپیدرم پوست دچار آسیب می‎شود در حالیکه در جراحات پوستی عمیق، علاوه بر اپیدرم، لایه‌ی درم نیز دچار آسیب می‎گردد. انتخاب ساختار مناسب جهت درمان هر یک از این جراحات، بسیار مهم است. در فرایند ترمیم هر دو نوع زخم، قابلیت جذب اگزودا (ترشحات چرکی)، نفوذپذیری نسبت به اکسیژن و کنترل رطوبت از جمله ویژگی‎های ضروری جایگزین پوستی مورد استفاده می‎باشد. علی‌رغم این ضروریات مشابه، خاصیت چسبندگی جایگزین پوستی بسته به کاربرد مورد نظر متفاوت است. در درمان جراحات سطحی، پانسمان مورد استفاده باید به سادگی و بدون آسیب به بافت در حال ترمیم، قابل تعویض باشد و بنابراین نباید به سطح زخم بچسبد. در مقابل، جایگزین‎های پوستی که بعنوان داربست جهت مهندسی بافت صدمات عمیق پوستی بکار می‎روند، باید بستر مناسبی جهت اتصال، چسبندگی و تکثیر سلول‎های موجود در لایه‌ی درم پوست را فراهم سازند و با ترمیم بافت، خود تخریب گردند. نانوالیاف تهیه شده با شبیه‎سازی ابعادی و ساختاری ماتریکس خارج سلولی طبیعی، تعامل مطلوب با سلول‎ها را امکان‌پذیر می‎سازند. همچنین تخلخل موجود در ساختار نانولیفی، انتقال مواد مغذی به سلول‎ها و دفع ضایعات سلولی را نیز فراهم می‏ کند که این موارد، عوامل کلیدی در موفقیت فناوری مهندسی بافت در بازسازی بافت‎های آسیب دیده به‎شمار می‎روند.
اهداف اختصاصی

تهیه نانوکریستالین سلولز از میکروکریستالین سلولز و رشد مونومرهای کاپرولاکتام به منظور بالا بردن میزان زیست تخریب پذیری

-

الکتروریسی نانوذرات پلیمری اصلاح شده به همراه کایتوزان جهت تهیه اسکفلودهای نانوفایبری

-

کشت سلولهای فیبروبلاست بر روی نانوالیاف تهیه شده جهت بررسی میزان زیست سازگاری

چکیده انگلیسی طرح Construction of reinforced-scaffold by electrospining of chitosan/nanocrystalline cellulose-graft-poly(N-vinylcaprolactam) for tissue engineering
کلمات کلیدی اصطلاح مهندسی بافت به تولید بافت عملکردی به جای بافتهای آسیب دیده در اثر آنومالیهای مادرزادی، سرطان و ضربه اطلاق میگردد که می تواند بطور کامل در in vitro انجام شود و یا قسمتی از آن در آزمایشگاه و مابقی در invivo کامل میگردد. Scaffold: داربست Mesenchymal Stem Cells (MSCs): سلول های بنیادی مزانشیمی
ذینفعان نتایج طرح

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح
مرجان قربانیمجری اول (اصلی-هیات علمی)
لیلا روشنگرهمکار اصلی

اطلاعات تفضیلی
hide/show

حوزه خبر خبر
رسانه ها و مردم
عنوان خبر
متن خبر
متخصصان و پژوهشگران
عنوان خبر
زخم پوش بر پایه سلولز میتواندبرای ترمیم زخمهای پوستی مفید باشد
متن خبر
با توجه به میزان بالای جراحات پوستی، نیاز به جایگزین‎های پوستی متناسب با نوع زخم ضروری است. این عوامل زمینه‌ی تحقیقات گسترده در معرفی فرآورده‎های پوستی جدید برای درمان این آسیب‎های پوستی را فراهم کرده است. بنابراین تلاش برای تولید یک زخم پوش که دارای ویژگیهایی نزدیک به پوست طبیعی است میتواند برای درمان ضایعات پوستی مفید باشد. در مطالعه حاضر وجود ماده سلولزی به عنوان استحکام دهنده در تهیه این زخم پوش ها نقش دارد. استفاده بهینه و بجا از زخم پوش هایی بر پایه سلولز که سودمند بودن آنها به اثبات رسیده باشد می تواند از گستردگی عفونت های ناشی از جراحات پوستی موثر باشد.
سیاستگذاران درمانی
عنوان خبر
متن خبر
سیاستگذاران پژوهشی
عنوان خبر
متن خبر
لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1