| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| غلامعلی دهقانی | اول |
| رضا غفاری | دوم |
| عباسعلی دهقانی | سوم |
| مهدی نظری | چهارم |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه مقاله | سابقه و هدف: امروزه نظامهای آموزشی سنتی برای ایجاد توانمندیهای مورد انتظار از پزشکان کافی نیستند. دانشکدههای پزشکی پاسخگو در مقابل اجتماع باید موقعیتهای آموزشی گوناگونی را برای دانشجویان خود فراهم آورند که در آن، نهتنها مشکلات و بیماریهای بالینی فرد فرد اعضا جامعه مورد شناخت و آموزش قرار گیرند، بلکه درخصوص مشکلات و آسیبهای اجتماعی نیز بحث و بررسی لازم انجام پذیرد. طراحی و کاربرد راهبرد آموزشی مناسب یکی از مراحل اساسی و مهم در طراحی هر برنامه درسی است. در حال حاضر این امر پذیرفته شده است که برای تدریس و یادگیری موفق، برنامه درسی باید با دقت و احتیاط طراحی شود. راهبردهای آموزشی تصمیمات جهتدار بنیادی در یاددهی هستند، وسیلهای برای دستیابی به اهداف آموزشی و قلب برنامه درسی بوده و محتوا و روشها را در بر میگیرند. تغییراتی که در سالهای اخیر در نظریههای یادگیری رخ داده است، هم زمان با تغییر نیازهای جامعهای که دانش آموختگان پزشکی باید به آن پاسخگو باشند، همگی گویای این نکته میباشد که اتخاذ راهبردهای آموزشی متناسب برای ارتقای کیفیت برنامه درسی آموزش پزشکی عمومی اجتنابناپذیر است. یکی از کاربردهای پیشرفتهای جدید علوم شناختی در طراحی برنامههای آموزشی، تدوین راهبردهایی در جهت ارتقای کیفیت برنامه آموزش پزشکی عمومی است. هدف از این مطالعه، معرفی مهمترین راهبردهای آموزشی برای طراحی برنامه درسی در راستای ارتقای پاسخگویی اجتماعی در برنامه درسی دوره پزشکی عمومی است. مواد و روشها: پژوهش حاضر در سال 1396 با بهرهگیری از روش تحلیل محتوای کیفی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. 14 نفر از اساتید آموزش پزشکی و پزشکی اجتماعی و 5 نفر از پزشکان عمومی به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و تجارب و دیدگاههای آنان تا رسیدن به مرحله اشباع اطلاعاتی مورداستفاده قرار گرفت. برای جمعآوری دادهها از مصاحبه نیمه ساختارمند و برای تحلیل آنها از رویکرد تحلیل محتوای قراردادی استفاده شد. یافتهها: براساس نتایج حاصل از این پژوهش و در راستای پاسخگویی اجتماعی برنامه درسی پزشکی عمومی، 9 راهبرد بهعنوان شیوههای مؤثر یاددهی- یادگیری شناخته شدند که عبارتند از: آموزش جامعه نگر؛ آموزش سرپایی؛ یادگیری در درون جامعه؛ یادگیری از طریق حل مشکل؛ آموزش مبتنی بر وظیفه؛ مواجه سازی زودرس بالینی؛ آموزش سیستماتیک؛ آموزش مبتنی بر نظام مراقبتهای بهداشتی جامعه؛ آموزش مبتنی بر پروژه. نتیجهگیری: تصمیمگیری در مورد اینکه کدام راهبرد آموزشی بهترین انتخاب برای اعمال در برنامه درسی است، بر عهده هر دانشکده پزشکی است. دانشکدههای پزشکی با استفاده از این راهبردها قادر خواهند بود به نیازهای سلامت جامعه پاسخگویی بهتری داشته باشند. |
| کلمات کلیدی | راهبرد آموزشی، برنامه درسی، آموزش پزشکی، پزشکی عمومی، پاسخگویی اجتماعی |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| pag 31.pdf | 1398/12/03 | 4303385 | دانلود |
| 4.png | 1397/06/27 | 1509806 | دانلود |