| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 63765 |
| عنوان فارسی طرح | روشهای درمانی دارویی رایج در مدیریت مثانه بیش فعال |
| عنوان لاتین طرح | Available pharmacotherapy in the management of overactive bladder: a systematic review |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | تجویز منطقی داروها به ویژه آنتی بیوتیکها |
| نوع مطالعه | مطالعات مرور سیستماتیک |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 6 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | با توجه به این موضوع، نیاز به مطالعه مروری سیتماتیک که نتایج این مطالعات و مداخلات درمانی انجام گرفته در این زمینه را جمع¬بندی کرده و دید روشنی از این اطلاعات را جهت برنامه¬ریزی¬ها، تصمیم¬گیری¬ها و مداخلات اثربخش را ارائه دهد، احساس می¬شود، بهبود کیفیت زندگی در مبتلایان به مثانه بیش فعال انتخاب بهترین روش دارویی رایج بر اساس کیفیت پرسشنامه |
| اهداف اختصاصی | مرور نظام­ مند و فراتحلیل داروهای آنتی­کولینرژیک در درمان مثانه بیش فعال -مرور نظام­ مند و فراتحلیل داروهای آگونیست گیرنده بتاآدرنرژیک در درمان مثانه بیش فعال -مرور نظام­ مند و فراتحلیل داروهای آنتاگونیست گیرنده آلفاآدرنرژیک در درمان مثانه بیش فعال -مرور نظام­ مند و فراتحلیل بوتولینیوم توکسین در درمان مثانه بیش فعال -مرور نظام مند و فراتحلیل عوارض جانبی داروهای آنتی کولینرژیک در درمان مثانه بیش فعال |
| چکیده انگلیسی طرح | Overactive bladder is a prevalent symptom complex that affected the patient’s quality of life. Any disruption between the neuronal micturition pathway can lead to bladder overactivity. Neurogenic overactive bladder, myogenic, aging, bladder outlet obstruction, gender, and psychological factors are some of the underlying mechanism of bladder overactivity. The complaint of any symptoms of OAB which affect overall QOL needs therapeutic interventions. The goals of OAB management are to improve symptoms and urinary continence, protect the kidney, decrease the risk for complications of impaired bladder emptying, restore LUT function, and improve patient’s quality of life. OAB management usually begins with less invasive therapies. The first recommended line is behavioral, dietary, and lifestyle modification, pelvic floor muscle training, and bladder retraining are accompanied by remission only in 20–30% of patients. When conservative therapy methods fail to manage the symptoms, the addition of medications is recommended as a second-line treatment. The first agents for the treatment of OAB are antimuscarinic drugs. In this review, we will evaluate the current understanding of OAB with special focus on pharmacological treatments and potential pharmacotherapy options, particularly oral pharmacotherapies. |
| کلمات کلیدی | مثانه بیش فعال: بر اساس تعریف international continence society مثانه بیش فعال بصورت احساس فوریت (با یا بدون بی¬اختیاری فوریتی ادرار)، تکرر ادراری و شب ادراری مشخص می گردد . آنتی کولینرژیکها: داروهایی که با رسپتورهای کولینرژیکی باند شده و عملکرد موسکارینی یا کولینرژیکی را مهار می کنند. |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران مبتلا به انواع اختلالات دستگاه ادراری تحتانی جهت پیشگیری از آسیب دستگاه ادراری فوقانی بهبود کیفیت زندگی مبتلایان |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| هانیه صالحی پورمهر | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| سکینه حاج ابراهیمی | مجری دانشجویی(کمیته تحقیقات دانشجویی) |
| هادی مصطفایی | همکار اصلی |
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر داروهای آگونیستی گیرنده بتا-3 از جمله میرابگرون می توانند در درمان مثانه بیش فعال موثر باشند.متن خبر مثانه بیش فعال که بصورت فوریت در دفع ادراری، همراه با تکرر ادراری با یا بدون بی اختیاری ادراری تعریف می شود، با عوارض جدی سلامتی همراه بوده و سبب افت کیفیت زندگی و تحمیل بار اقتصادی بر دوش خانواده و سیستم بهداشتی جامعه می شود. در مطالعه مروری حاضر انواع روشهای خوراکی موثر در درمان مثانه بیش فعال مورد بررسی قرار گرفت. درمان با داروهای آنتی موسکارینی در بهبود علایم این بیماران مؤثرتر از دارونماها بودند. با اینحال انواع مختلف داروهای موجود در این رده، تفاوتی از نظر بهبود علایم در بیماران نشان ندادند و عوارض جانبی ناشی از مصرف آنها از جمله خشکی دهان و یبوست در اغلب موارد منجر به قطع درمان شده بود. درمان با آگونیستهای گیرنده بتا-3 از جمله میرابگرون با نتایج امیدوار کننده ای از جمله میزان بالای تداوم مصرف به علت عوارض جانبی کمتر در مقایسه با داورهای آنتی موسکارینی همراه بودند که می توانند در شرایط خاص به عنوان اولین خط درمانی جهت درمان بیماران دچار مثانه بیش فعال، مورد استفاده قرار گیرند. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |