تاثیر ساکرال نوروماجولیشن بر نتایج عملکردی مثانه کم کار: یک مطالعه گزارش موارد گذشته نگر
Sacral neuromodulation in patients with underactive bladder: a retrospective case series
مجریان: سکینه حاج ابراهیمی
خلاصه روش اجرا: این مطالعه "گزارش موردی گذشته نگر " بوده که بعد از تصویب پروپوزال توسط معاونت محترم تحقیقات و فناوری و اخذ کد اخلاق از کمیته محترم اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام خواهد شد و جمعیت مطالعه شامل پرونده های تمام بیماران در بیمارستان امام رضای تبریز و در دپارتمان اورولوژی است که بعلت عدم موفقیت در گزینه های درمانی خط اول و دوم که شامل درمان های محافظه کار انه (اصلاح سبک زندگی ، درمان دارویی) و تایید کم فعالی مثانه و احتباس ادرار غیر انسدادی مزمن بر اساس مطالعه اورودینامیکی در بین سالهای 1397-1399 تحت ساکرال نوروماجولاسیون قرار گرفته بوده اند. مشخصات دموگرافیک و یافته های اورودینامیکی بیماران از پرونده های بیماران استخراج شده و در نهایت مورد آنالیز قرار خواهند گرفت.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 63763 |
| عنوان فارسی طرح | تاثیر ساکرال نوروماجولیشن بر نتایج عملکردی مثانه کم کار: یک مطالعه گزارش موارد گذشته نگر |
| عنوان لاتین طرح | Sacral neuromodulation in patients with underactive bladder: a retrospective case series |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | غربالگری و پایش روند بیماریهای غیرواگیر با تاکید بر بیماریهای کلیوی |
| نوع مطالعه | بررسی بیماران ( Case Series) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دستیار تخصصی بالینی (رزیدنتی) |
| مدت اجرا - ماه | 6 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | گزینه های درمانی UAB به صورت مدیریت محافظه کارانه ، پزشکی و جراحی طبقه بندی می شوند. اصلاحات رفتاری از جمله ادرار کردن زمانبندی شده، double voiding ، فیزیوتراپی کف لگن ، بیوفیدبک و کاتتریزاسیون متناوب تمیز (1) (CIC).است. درمان های دارویی (پاراسمپاتومیمتیک ، آنتاگونیست آلفا ، پروستاگلاندین E2) اثر مفید محدودی را نشان داده است (5). تزریق سم بوتولینوم به اسفنکتر خارجی، برداشتن ترانس اورترال پروستات، سیستوپلاستی کاهشی، میوپلاستی Latissimus dorsi دترسور (3 ، 6) سایر گزینه های درمانی هستند. با این حال ، آنها با بهبودی ناقص همراه بوده و یا در بهبود عملکرد ادراری با شکست مواجه می شوند (5). نوروماجولاسیون ساکروم (SNM) نویدبخش بزرگی به عنوان یک درمان کارآمد واقعی در DU است. SNM یک گزینه درمان جراحی ایمن و کم تهاجمی در بیماران مبتلا به LUTS مقاوم به درمان است، که میزان موفقیت آن تا 80٪ است (7). SNM در سال 1997 توسط FDA تأیید شد و در OAB ، سندرم درد مزمن لگن ، بی اختیاری مدفوع و یبوست (8 ، 9) و همچنین احتباس مزمن ادراری غیر انسدادی (که به شرایطی با عدم توانایی تخلیه مثانه بدون انسداد فیزیکی خروجی مثانه (10) می تواند ادرار دفعی را افزایش و PVR را به طور موثر کاهش دهد (5). اگرچه مکانیسم عملکرد SNM نامشخص است ، اما فرضیه فعلی این است که SNM ارتباطات عصبی بهینه را که در رفلکس ادراری دخیل هستند، با فعال سازی سیگنال های آوران مثانه و مهار سیگنال های آوران ادرار در سطح نخاع خاجی، تنظیم می¬کند، در نتیجه منجر به تنظیم ساختار forebrain می شود که ساختارهایی هستند که در آگاهی از احساس مثانه نقش دارند و. به این ترتیب عملکرد مثانه ، روده و عملکرد جنسی را عادی می کنند (11). به دلیل کمبود مطالعات جامع برای ارزیابی اثر SNM در احتباس ادراری غیر انسدادی ، این مطالعه با هدف گزارش نتایج میان مدت ساکرال نوروماجولاسیون در مثانه کم فعال و احتباس مزمن ادرار غیر انسدادی در بیمارانی که تحت این مدالیته در بین سالهای 1397-1399 قرار گرفته اند انجام خواهد شد. |
| اهداف اختصاصی | تعیین تاثیر ساکرال نوروماجولیشن بر علایم ادراری بیماران -تعیین تاثیر ساکرال نوروماجولیشن بر حجم ادراردفعی بیماران -تعیین تاثیر ساکرال نوروماجولیشن بر باقیمانده ادراری بیماران -تعیین تاثیر ساکرال نوروماجولیشن بر global response assessment (GRA) بیماران |
| چکیده انگلیسی طرح | Detrusor underactivity (DU) or underactive bladder (UAB) is a common urological condition that has been receiving specific interest recently. Due to lack of accurate definition, diagnostic criteria and overlapped symptoms with bladder outlet obstruction (BOO) or overactive bladder (OAB), DU has been misdiagnosed for years (1). International Continence Society explained DU “Diagnosis based on urodynamic investigations generally (but not always) with relevant symptoms, signs manifest by low detrusor pressure or short detrusor contraction in combination with a low urine flow rate resulting in prolonged bladder emptying and/or a failure to achieve complete bladder emptying within a normal time span, with or without a high postvoid residual (“hypocontractile detrusor” − detrusor contraction of reduced strength)” (2). Forty-eight percent of men older than 70 years and 45% of older women undergoing urodynamic studies to evaluate lower urinary tract symptoms (LUTS), suffer from DU, which increases with aging (3). Other causes of UAB include Diabetes mellitus (diabetic cystopathy), neurologic disorders (acute cerebrovascular accidents, multiple sclerosis, Parkinson disease, injury to the spinal cord, cauda equina, and pelvic plexus), pelvic surgery, pelvic and sacral fractures, herniated disc, lesions of the pudendal nerve, infectious neurologic problems, AIDS, neurosyphilis (tabes dorsalis), herpes zoster, herpes simplex, and Guillain-Barré syndrome. Predominant manifestations of DU include voiding symptoms, such as hesitancy, low stream urine, and experience storage symptoms in some patients (4, 5). Complications of UAB are recurrent UTI, overflow incontinence, bladder stone formation, renal impairment, bothersome LUTS, decreased quality of life, POP or inguinal hernia due to chronic straining. UAB treatment options are classified as conservative, medical and surgical management. Behavioral modifications as time voiding, double voiding, pelvic floor physiotherapy, biofeedback and clean intermittent catheterization (CIC) (1). Medical treatment (parasympathomimetics, alpha antagonists, prostaglandin E2) has shown a limited beneficial effect (5). Botulinum toxin injection into external sphincter, transurethral resection of the prostate, reduction cystoplasty, latissimus dorsi detrusor myoplasty, transurethral incision of bladder neck in women (3, 6) are the other therapeutic options. However, they are accompanied with incomplete recovery, or fail in improving voiding function (5). Sacral neuromodulation (SNM) shows a great promise as real efficient treatment in DU. SNM represents a safe, minimally invasive surgery treatment option in patients with refractory LUTS, with success rate up to 80 % (7). SNM was approved by FDA in 1997 and has been performing in OAB, chronic pelvic pain syndrome, fecal incontinence and functional constipation (8, 9) as well as chronic non-obstructive urinary retention (which refers to conditions with inability to emptying the bladder without bladder outlet physical obstruction) (10). SNM can increase voided volume and reduce post-void residual (PVR), effectively (5). Although, SNM mechanism of action is unclear, the current hypothesis is that SNM modulates optimal nerve communications which are involved in voiding reflex, by activating bladder afferent signals and inhibiting urethral afferent signals at the level of sacral spinal cord, consequently leads to regulation of forebrain structures that are involved in the consciousness of the bladder sensation, thus, normalizing bladder, bowel and sexual function (11). Due to the lack of comprehensive studies to evaluate the efficacy of SNM in non-obstructive urinary retention, this study aimed to report medium-term outcome of SNM in DU and chronic non obstructive urinary retention. |
| کلمات کلیدی | مثانه آندراکتیو: انجمن بین المللی ICS تشخیص آندراکتیویته دترسور (DU) را عموما مبتنی بر بررسی¬های اورودینامیکی (اما نه همیشه) با علائم مربوطه، علائمی که با فشار دترسور کم یا انقباض کوتاه دترسور در ترکیب با سرعت جریان ادراری کم و در نتیجه تخلیه طولانی مدت مثانه و یا عدم موفقیت در تخلیه کامل مثانه را در یک بازه زمانی طبیعی ، با یا بدون باقیمانده ادراری (یا " دترسور hypocontracttile - انقباض دترسور با کاهش قدرت " تعریف کرده است |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران دچار مثانه کم فعال و بیماران دچار انسداد مزمن ادراری |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| سکینه حاج ابراهیمی | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| چنگیز ناصری یالقوزآغاجی | دانشجوی مالک پایان نامه |
| هانیه صالحی پورمهر | مشاور |
| سنا طیبی | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر ساکرال نوروماجولیشن در درمان مثانه کم فعال می تواند موثر باشد.متن خبر مثانه کم کار یک بیماری شایع اورولوژی است که با عوارضی همچون عفونت ادراری عودکننده، بی اختیاری سرریزی، تشکیل سنگ مثانه، اختلال کلیوی، علایم دستگاه ادراری تحتانی آزار دهنده و کاهش کیفیت زندگی همراه است. گزینه های درمانی مثانه کم کار به صورت مدیریت محافظه کارانه، پزشکی و جراحی طبقه بندی می شوند.با این حال، این روشها با بهبودی ناقص همراه بوده و یا در بهبود عملکرد ادراری با شکست مواجه می شوند. ساکرال نوروماجولیشن نویدبخش بزرگی به عنوان یک درمان کارآمد واقعی در کم کاری عضله دترسور است. این مطالعه با هدف گزارش نتایج استفاده از ساکرال نوروماجولیشن در درمان مثانه کم کار انجام شد. اطلاعات مربوط به 46 بیمار دچار مثانه کم کار نشان داد که در مرحله اول کاشت، 70 درصد از بیماران بهبود علایم را دارند. همچنین حجم باقیمانده ادراری و حجم ادرار تخلیه شده و همچنین میزان پاسخ کلی بیمار بعد از مرحله دوم کاشت ساکرال نوروماجولیشن از نظر آماری بهبود قابل توجهی نشان داد. حجم ادرار دفع شده ، حجم ادرار باقیمانده و حداکثر ظرفیت سیستومتریک مثانه ممکن است به عنوان پیش بینی کننده موفقیت کاشت ساکرال نوروماجولیشن در بیماران دچار مثانه کم فعال برای مشاوره و انتخاب بیمار در نظر گرفته شوند. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
