بررسی تاثیر تروگزروتین برحافظه فضایی ومیزان آپلین در سرم و هیپوکمپ زاده های نرموش های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب( گزارش نهایی)
The effects of troxerutin on spatial memory and apelin levels in serum and hippocampus of the male offsprings of high fat diet fed female rats
مجریان: گیسو محدث , شیرین ببری
خلاصه روش اجرا: چهل رت صحرایی ماده، نژاد ویستار با سن سه هفته، دو رژیم پرچرب (HFD) یا رژیم نرمال (CD) را به مدت 8 هفته دریافت کردند. بعد از جفت¬گیری، حیوانات باردار هر گروه براساس دریافت مکمل تروگزروتین به دو زیر گروه CD+TRO، HFD+TRO تقسیم بندی شدند، در گروه HFD ، HFD+TRO رژیم پرچرب تا انتهای دوره شیردهی ادامه یافت. تروگزروتین با دوز mg/kg/day150در طی دوران بارداری گاواژ شد. بعد از پایان دوره شیردهی، زادههای نر تا سن 12هفتگی با رژیم غذایی نرمال تغذیه شدند. بررسی حافظه فضایی در ماز آبی موریس 90 روز پس از تولد صورت گرفت. میزان آپلین توتال درسرم مادران، قبل از جفت¬گیری، بعد از شیردهی و همچنین در سرم و هیپوکمپ زاده های نر آنها اندازه¬گیری شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 63521 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی تاثیر تروگزروتین برحافظه فضایی ومیزان آپلین در سرم و هیپوکمپ زاده های نرموش های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب( گزارش نهایی) |
| عنوان لاتین طرح | The effects of troxerutin on spatial memory and apelin levels in serum and hippocampus of the male offsprings of high fat diet fed female rats |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | مطالعات سلولی- مولکولی و ایمونولوژیک در زمینــه تولید واکسن |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | کارشناسی ارشد |
| مدت اجرا - ماه | 15 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | چاقی در زنان و مصرف بیش از اندازه مواد غذایی پر چرب در دوران بارداری یکی از نگرانی های حوزه سلامت درسرتاسر جهان است، که بنا بر مطالعات اپیدمیولوژیک دارای اثرات عمیقی بر سلامت نوزاد شامل؛ ایجاد بیماری های متابولیک و ناهنجاری های رفتاری است (1 و 2). نوزادانی که در دوران جنینی در معرض رژیم غذایی پر چرب مادر قرار دارند مستعد ابتلا به مشکلات روانی و ناهنجاری های رفتاری نظیر اضطراب، افسردگی, ADHDو اوتیسم می باشند. شواهد به دست آمده نشان می دهد که افزایش خطر ابتلا به چنین عوارض رفتاری در این نوزادان، از تغییرات ناشی از رژیم غذایی پر چرب بر رشد مسیرهای عصبی ریشه می گیرد (3). بعلاوه، مطالعات اخیر نشان می دهند، چاقی و رژیم غذایی پر چرب در انسان، منجر به کاهش حافظه -وابسته به هیپوکامپ شده ( 4 و 5) و مصرف رژیم غذایی پر چرب مادر در دوران بارداری، با کاهش حافظه و توان یادگیری فرزندان در دوران بلوغ در ارتباط است (6). مکانیسم های دقیق تبیین کننده ارتباط بین رژیم غذایی پر چرب مادر در دوران باردای و اختلالات حافظه در نوزادان به خوبی مشخص نشده است، با این حال یافته های اخیر نشان می دهند که در کنار عواملی نظیر نوع مواد مغذی مصرفی ( قند و چربی) و هورمون ها ( انسولین و لپتین)، افزایش در میزان سیتوکین های التهابی نیز، در رشد و تکوین جنین در دوران بارداری موثر است (3).التهاب مزمن می تواند در اثر افزایش تولید بافت چربی در فرایند چاقی رخ بدهد که با افزایش سطوح بسیاری از پارامترهای التهابی گردش خون نظیرCRP، IL-6، IL-1βو TNF- α، همراه است (7).افزایش سطوح چربی های سرم نظیر؛ کلسترول و اسید های چرب اشباع منجر به فعال شدن پاسخ های سیستم ایمنی ذاتی می شود (8 و 9). ارتباط بین چاقی و سطوح بالای سیتوکین های التهابی در زنان باردار نیز مشاهده شده است. شواهد نشان می دهد که سطوح بالای سیتوکین های خون مادر بر مراحل تکوین و رشد عصبی نوزاد اثر گذاشته و ممکن است مکانیسم موثری باشد که به واسطه آن رژیم پر چرب مادر در دوران بارداری بر روی تکامل مغز تاثیر می گذارد. از طرفی، رشد سیستم های انتقال دهنده عصبی نظیر سیستم سرتونینرژیک، دوپامینرژیک و ملانوکورتینرژیک، همگی تحت تاثیر سطوح سایتوکین ها در گردش خون است (7) . سطوح بالای اتصال سایتوکین ها به گیرنده ها در نواحی کورتکس و هیپوکامپ مغز مشاهده شده است (10). هیپوکامپ قسمتی از سیستمی است که از ساختارهایی - با ارتباط آناتومیک تشکیل شده است. این سیستم در ناحیه لوب تمپورال میانی مغز قرار دارد و دارای نقش بسیار مهمی در شکل گیری حافظه پستانداران است (11). توافق گسترده ای در میان محققان در ارتباط با نقش محوری هیپوکامپ در تشکیل حافظه فضایی وجود دارد (12). آسیب به این ناحیه باعث ایجاد خلل در بسیاری از عملکردهای مرتبط با یادگیری و حافظه فضایی در انسان و سایر پستانداران می شود(13). بعلاوه،ارتباط سیتوکین هایی نظیر IL-1β و IL-6 با تخریب مکانیسم های مسئول حافظه و یادگیری نیز گزارش شده است (14). همچنین افزایش سنتز سایتوکاین ها و کموکاین ها و عبور مونوسیت ها از عرض سد خونی مغزی، با مرگ نورون ها در نواحی هیپوکامپ و کورتکس فوقانی مغز، و از دست رفتن حافظه در بیماری آلزایمر در ارتباط است (15).آپلین آدیپوکاین جدیدی است که اخیرا در بافت چربی کشف شده است واولین بار ازمعده گاو استخراج شد پیش سازآن preproapelin است که تحت فرایند پروتئولیز شکسته شده وفرم های بیولوژیک فعال آپلین را ایجاد می کندآپلین ورسپتورهای آن هم در بافتهای محیطی وهم در CNS توزیع یافته اند.(20). نیمه عمر آپلین درانسان کمتر از هشت دقیقه است (41)آپلین در تنظیم متابولیسم انرژی به عنوان یک عامل ضد چاقی و ضد دیابت مطرح شده است (16). تحقیقات نشان داده است که آپلین به میزان بسیار زیادی در نواحی هیپوکامپ (17) و آمیگدال (18) مغز که با یادگیری و حافظه در ارتباط هستند بیان می شود و به نظر می رسد که آپلین در تنظیم فرآیند تشکیل حافظه مشارکت می کند(19).آپلین قادر به تنظیم مهاری مسیر مهم cAMP در این فرایندها می باشد (20). همچنین آپلین با مهار گیرنده هایNMDA در نورون های هیپوکامپ و کورتیکال یک نقش ضروری در تنظیم فرایند تشکیل حافظه و یادگیری را ایفا می کند(21 و 22).اخیرا، نقش محافظتی آپلین در بافت عصبی انسان و حیوانات آزمایشگاهی در برخی مطالعات گزارش شده است. فرم های فعال آپلین، به واسطه مسیرهای سیگنالینگ متنوع نقش محافظت سیستم عصبی را در بیماری های مختلف نظیر؛ پارکینسون،آلزایمر،هانتینگتون وALS به عهده دارند(23).آپلین باعث افزایش حساسیت بافت های مختلف؛ به خصوص بافت ماهیچه اسکلتی به انسولین، افزایش مصرف انرژی و کاهش توده چربی می شود(24). تحقیقات نشان می دهد که بیان پروتئین آپلین به طور محسوسی تحت تاثیر وضعیت تغذیه ای قرار دارد، به طوری که سطوح پلاسمایی آن در هنگام گرسنگی به شدت کاهش یافته و با تغذیه مجدد به مقادیر بالاتر افزایش می یابد و به نظر می رسد که این عملکرد به واسطه یک مکانیسم مهاری وابسته به انسولین هدایت می شود(25). بررسی میزان آپلین در 106 زن باردار سالم، نسبت به زنان غیر باردار نشان داد که افزایش چشم گیرBMI، انسولین و چربی در سرم زنان باردار با کاهش سطوح سرمی گلوکز و آپلین در ارتباط است (26). نتایج مطالعه ای بر روی موش های باردار تغذیه شده با یک رژیم غذایی غنی از چربی ( شامل؛ 45% چربی و 35% کربوهیدرات) نیز نشان می دهد که علی رغم ایجاد مقاومت به انسولین در موش های باردار در مراحل نهایی باردای، هیچ نوع افزایش معنی داری در سطح پلاسمایی آپلین مشاهده نمی شود. بررسی آپلین در جنین این موش ها حاکی از افزایش معنی دار میزان آپلین در پلاسما جنین در مقایسه با مادر بود (27). میزان بیان آپلین در بافت چربی زیر پوست موش های صحرایی در پاسخ به مصرف رژیم غنی از چربی افزایش پیدا می کند(28). همچنین، اخیر در یک مطالعه مشاهده شده است که سطوح پلاسمایی آپلین در زنانی که تحت القا یک برنامه غذایی 12 هفته ای، کاهش وزن را تجربه می کنند، نیز کاهش معنی داری پیدا می کند (29). اودانل و همکاران، با کشت بافت هیپوکمپ موش های صحرایی تحت مسمومیت وابسته به گیرنده NMDA – کوئینیک اسید در محیط برون تن(in vitro) ، مشاهده کردند که آپلین های 13 و 36 با افزایش فسفریلاسیون Raf و افزایش بیان ERK ½ قدرت بقا نورون های هیپوکمپ را در محیط کشت تقویت می کند. همچنین،آپلین های 13 و 36 دارای نقش محافظت نورونی در مسمومیت عصبی ناشی از القای ویروس-HIV در هیپوکمپ موش های صحرایی است (30). آپلین 13تولید فراورده هایROSودپلاریزاسیون میتوکندری ,ریلیزسیتوکرومCازمیتوکندوری به سیستوزول,فعالیت کاسپاز3وآپوپتوزیس ناشی ازمحرومیت سرمی رادرنورون های قشرمغز مهارمیکند (31). تروگزروتین یا ویتامین P4، یکی از مشتقات فلاوونوئید طبیعی روتین (Rutin)است که در چای، قهوه، دانه های حبوبات و انواع متفاوتی از میوه ها و سبزیجات یافت می شود. این ماده به راحتی از دستگاه گوارش جذب می شود و دارای اثرات زیستی مختلفی نظیر خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی و محافظت کننده سیستم عصبی است. تروگزروتین قادر به عبور از سد خونی- مغزی و اثر گذاری بر سیستم اعصاب مرکزی است (32و 33). نتایج مطالعات گذشته نشان می دهد که تزریق مزمن تروگزروتین، باعث محافظت نورون های موجود در هیپوکامپ موش ها در مقابل آسیب وابسته به دی- گالاکتوز سیستم کولینرژیک می شود (34). همچنین تروگزروتین باعث بهبود نقص یادگیری و حافظه فضایی ناشی از القا آمیلوئید-بتا در مدل موشی آلزایمر می شود (35). لو و همکاران اثر تروگزروتین بر اختلال ادراکی ناشی از مقامت انسولین در موش های تحت رژیم غذایی پر کلسترول را مورد بررسی قرار دادند. نتایج آن ها نشان داد که تجویز خوراکی تروگزروتین به این موش ها باعث بهبود عملکردهای رفتاری آن ها در آزمون های رفتار شناسی نظیر؛ ماز آبی موریس و Step-through می شود تروگزروتین تولید ROS,AGE راکم می کند وباعث افزایش بیان C-FOS در هیپوکمپ این موش ها می شود همچنین تروگزروتین با تقویت مسیر سیگنالینگ انسولین از چاقی جلوگیری کرده و منجر به بازگشت سطوح گلوکز، اسید های چرب و کلسترول خون به مقادیر نرمال می شود و بدین جهت در این مطالعه تروگزروتین به عنوان گزینه ای مناسب در پیشگیری و درمان اختلالات ادراکی، دیابت نوع دو و آلزایمر پیشنهاد شد (36). گزارش شده فلاونوئیدها بر روی سطوح آدیپوکاین ها در بافتهای محیطی تاثیر گذار هستند ( 37 ). مطالعات نشان داده است که تروگزروتین از طریق افزایش بیان ژن مربوط به آدیبوکاین ها استرس اکسیداتیو را مهارمی کند وبه حفظ هموستاز لیپیدها در کبد موش های تحت درمان با رژیم پرچرب کمک می کند(37) در یک مطالعه دیگری نشان داده شد که فلاونوئیدها اثرات آنتی آتروژنیک خودراازطریق مسیرADIPOKINE-AMPKاعمال می کنند(38). با توجه به نقش آپلین در تنظیم رفتار تغذیه ای ، متابولیسم گلوکزو فرایند تشکیل حافظه و از طرف دیگر نقش ضد التهابی و محافظتی تروگزروتین در قسمت های مختلف سیستم اعصاب مرکزی، برای اولین بار درمطالعه حاضر بر آن شدیم که اثر تیماربا تروگزروتین را بر حافظه فضایی و میزان آپلین در سرم وهیپوکمپ زاده های نر موش های تحت درمان با رژیم غذایی پرچرب را مورد بررسی قرار دهیم . |
| اهداف اختصاصی | بررسی تاثیر تروگزروتین برحافظه فضایی زاده های نر موش های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب -بررسی تاثیر تروگزروتین برمیزان آپلین در سرم و هیپوکمپ زاده های نر موش های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب |
| چکیده انگلیسی طرح | Introduction: Maternal high-fat diet (HFD) is linked with metabolic and cognitive deficits in offspring. Neuroprotective effects of troxerutin, a natural bioflavonoid, have been reported recently. In this study, the effects of troxerutin on spatial memory and serum and hippocampal apelin levels were investigated in the male offspring of HFD fed mothers. Materials and Methods: Three-week-old female Wistar rats (n= 40) received HFD or control diet (CD) for 8 weeks. After mating, pregnant animals were divided into two subgroups according to the troxerutin (TRO) supplementation: CD+TRO and HFD+TRO. HFD continued to the end of lactation in HFD and HFD+TRO groups. TRO was gavaged (150 mg/kg/day) during pregnancy. After weaning, the male offspring were fed a normal diet until 12 weeks of age. Spatial memory was evaluated in the Morris water maze (MWM) on 90 days after birth. Total apelin concentration was measured in the serum of maternal rats before mating and after lactation and also in the serum and hippocampus of their male offspring. |
| کلمات کلیدی | : Attention deficit hyperactivity disorder:بیماری ناشی از اختلال در رشد مسیرهای عصبی هست که با بی توجهی وافزایش فعالیتهای حرکتی همراه هست. CRP: Creactive protein:یکی از پروتئین های مسیر کمپلمان هست که درپاسخ به عواملی مثل استرس والتهاب آزاد می شود. |
| ذینفعان نتایج طرح | استفاده از تروگزروتین به عنوان مکمل در دوران حاملگی در مادران چاق جهت بهبود عملکرد حافظه فضایی زاده ها |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| گیسو محدث | استاد راهنما دوم (آموزشی ) |
| فریبا میرزائی باویل | مشاور |
| رقیه دیبا | دانشجوی مالک پایان نامه |
| شیرین ببری | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر تروگزروتین موجب بهبود حافظه فضایی و کاهش میزان آپلین توتال سرم و هیپوکمپ درزادههای نر رتهای تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب شد.متن خبر مطالعات اخیر نشان میدهند، چاقی و رژیم غذایی پر چرب در انسان، منجر به کاهش حافظه وابسته به هیپوکمپ میشود و در نتیجه مصرف رژیم غذایی پر چرب مادر در دوران بارداری، با کاهش حافظه و توان یادگیری فرزندان در دوران بلوغ در ارتباط است . براساس نتایج حاصل از تعدادی از مطالعات، رژیم پرچرب با اثر منفی بر یادگیری و حافظه، توام با آسیب هیپوکمپ و بروز التهاب دربافت هیپوکمپ همراه است .این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تروگزروتین بر حافظه فضایی و تغییرات میزان آپلین توتال در سرم و هیپوکمپ زادههای نرمادران تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب صورت گرفت.تروگزروتین میزان آپلین در سرم مادران را کاهش داد. همچنین تروگزروتین سبب کاهش میزان آپلین در سرم و هیپوکامپ زاده ها گردید.نتایج همچنین نشان داد که تیمار با تروگزروتین در دوران بارداری باعث بهبود اختلال عملکرد حافظه فضایی زاده های نرمادران تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب شد. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر تروگزروتین موجب بهبود حافظه فضایی و کاهش میزان آپلین توتال سرم و هیپوکمپ درزادههای نر رتهای تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب شد.متن خبر مطالعات اخیر نشان میدهند، چاقی و رژیم غذایی پر چرب در انسان، منجر به کاهش حافظه وابسته به هیپوکمپ میشود و در نتیجه مصرف رژیم غذایی پر چرب مادر در دوران بارداری، با کاهش حافظه و توان یادگیری فرزندان در دوران بلوغ در ارتباط است . براساس نتایج حاصل از تعدادی از مطالعات، رژیم پرچرب با اثر منفی بر یادگیری و حافظه، توام با آسیب هیپوکمپ و بروز التهاب دربافت هیپوکمپ همراه است .این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تروگزروتین بر حافظه فضایی و تغییرات میزان آپلین توتال در سرم و هیپوکمپ زادههای نرمادران تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب صورت گرفت.تروگزروتین میزان آپلین در سرم مادران را کاهش داد. همچنین تروگزروتین سبب کاهش میزان آپلین در سرم و هیپوکامپ زاده ها گردید.نتایج همچنین نشان داد که تیمار با تروگزروتین در دوران بارداری باعث بهبود اختلال عملکرد حافظه فضایی زاده های نرمادران تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب شد. |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
