ساخت داربست های رسانای جریان الکتریسیه نانو الیافی برپایه ی پلیمر های طبیعی برای کاربرد در مهندسی بافت

از زمانی که مفهوم مهندسی بافت (TE) برای ترمیم یا بازسازی بافت ها/اندام های از کار افتاده معرفی شده است، این موضوع میان رشته ای جدید به طور قابل توجهی پیشرفت کرده است. در این زمینه ، سلول ها ، مولکول های سیگنال و داربست ها عناصر اساسی هستند که برای یک مهندسی بافت موفقیت آمیز مورد نیاز هستند. در این میان داربست به عنوان یک ماتریکس خارج سلولی مصنوعی (ECM) نقش برجسته ای در اتصال سلول ها ، تمایز ، جهت گیری ، تکثیر و تشکیل بافت جدید دارد. علاوه بر این ، محرک هایی مانند میدان الکتریکی (EF) بر جنبه های مختلف عملکردهای سلولی از جمله قطبیت ، ترمیم زخم ، تقسیم و تمایز تأثیر می گذارد . این مطالعه نشان می دهد که استفاده همزمان از پلیمر های طبیعی و پلیمرهای رسانای الکتریکی می تواند به عنوان یک استراتژی جدید برای تولید مواد زیستی کامپوزیتی به عنوان داربست های مناسب با خواص فیزیکی و شیمیایی برتر جهت مهندسی بافت استفاده شود