| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 63375 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی در فراوانی و فاکتورهای مرتبط با سلول های Treg و فعالیت بیماری در بیماران مبتلا به بهجت: کار آزمایی بالینی تصادفی |
| عنوان لاتین طرح | Effects of oral nanocurcumin on disease activity and Treg cells frequency and related factors in Behcet patients: Randomized Clinical Trial |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | نانوفیبرها، نانوذرات و اسکافولدها (در طب بازساختی، مهندسی بافت و دارورسانی) |
| نوع مطالعه | کارآزمایی بالینی (Clinical Trial) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دستیار تخصصی بالینی (رزیدنتی) |
| مدت اجرا - ماه | 18 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | بیماری بهجت یک بیماری مزمن التهابی است که با علایمی همچون آفت های دهانی راجعه، زخمهای تناسلی، زخمهای پوستی، التهاب چشم، درگیری مفاصل، عروق، سیستم عصبی مرکزی و دستگاه گوارش همراه است. بیشترین شیوع این بیماری مربوط به کشورهایی است که در مسیر جاده ی تاریخی ابریشم، از مدیترانه تا شرق دور، واقع شده اند. بالاترین میزان شیوع بیماری بهجت در کشور ترکیه است که به میزان 420-80 در هر 100 هزار نفر است. پس از ترکیه، بالاترین میزان سندرم بهجت در جهان، متعلق به کشور ایران است. طبق آخرین آمار اعلام شده، شیوع این بیماری در ایران، 80 در هر 100 هزار نفر است. هر چند این بیماری در هر سنی رخ می دهد اما شیوع آن اکثرا در دهه های دوم تا چهارم زندگی است و مردان بیشتر از زنان مبتلا می شوند. علی رغم اینکه پاتوژنز دقیق بیماری بهجت هنوز هم نامعلوم است، گزارشات متعددی حاکی از نقش خود ایمنی در این بیماری می باشد. از سوی دیگر اینگونه پیشنهاد شده که عوامل ژنتیکی (HLA B51) و محیطی هم در پاتوژنز این بیماری نقش دارند. در میان عوامل تاثیر گذار بر سیستم ایمنی میتوان به MicroRNA ها اشاره نمود که RNA های کوچک غیر کد شونده با طول 23-19 نوکلئوتید هستند و اخیرا مطالعات حاکی از آن است که در پاتوژنز بسیاری از بیماریهای اتوایمون التهابی از قبیل آرتریت روماتوئید، مولتیپل اسکلروزیس، لوپوس اریتماتوز سیستمیک، پسوریازیس، سیستمیک اسکلروزیس و بهجت نقش دارند. گروهی از miRNA ها به صورت گردشی در پلاسما یافت می شوند که تغییرات آنها می تواند در بروز التهاب و یا مهار آن نقش داشته باشد. پروفایل بیانی miRNA ها در نمونه های خون و سرم گرفته شده از بیماران مبتلا به بهجت بررسی شده و نشان داده شده است که miRNA-106b و miRNA-25 در این بیماران تنظیم افزایشی دارند. بنابراین miRNA-106bو miRNA-25 باعث کاهش سلول های بیان کننده FoxP3 و کاهش تولید TGF-β که نقش کلیدی در کنترل التهاب دارند، می شوند. در نتیجه ی کاهش Treg و متعاقبا TGF-β التهاب گسترش یافته و منجر به پیشرفت روند بیماری بهجت می شود. درمان قطعی برای بیماری بهجت وجود ندارد و درمانهای رایج در این بیماری تنها براساس کنترل و کاهش فرایندهای التهابی است. علی رغم اینکه درمانهای تنظیم و تعدیل کننده سیستم ایمنی سبب سرکوب پاسخهای ایمنی در این بیماران می شوند، زخمهای دهانی برگشت پذیر و التهاب چشمی در این بیماران روی می دهد. از سوی دیگر با توجه به عوارض مختلفی که درمانهای مورد استفاده از خود بجا می گذارند، لذا امروزه استفاده از درمانهای تکمیلی و مکملهای تغذیه ای بدلیل کاهش علایم و داشتن عوارض کمتر، مورد توجه قرار گرفته است و در بسیاری از بیماریهای اتوایمون مورد استفاده قرار می گیرند. کورکومین یک پلی فنل از دسته دی آریل هپتانوئیدها بوده و ماده فعال زردچوبه است. کورکومین دارای اثرات آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی، ضد تکثیر سلولی، ضدآنژیوژنیک و تنظیم کننده سیستم ایمنی بوده و میتواند در درمان بسیاری از بیماریهای التهابی مانند آلزایمر، پارکینسون، مالتیپل اسکلروزیس، بیماریهای قلبی ـ عروقی، آرتریت و اسپوندیلیت آنکیلوزان مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به ماهیت چربی دوستی کورکومین، جذب خوراکی این ماده در فرم های معمول خوراکی مانند پودر، کپسول و قرص، بسیار پایین است. کورکومین (مثل مواد چربی دوست دیگر) در فرم های معمول پس از مصرف خوراکی، مقادیر اندکی از آن به صورت طبیعی به میسل تبدیل و جذب میشود؛ اما وقتی به صورت کپسوله شده در نانومیسل ها در میآید، تمام کورکومین در بخش هیدروفوبیک نانومیسل های کورکومین محبوس می شود. این نانومیسل های کروی شکل باعث افزایش حلالیت کورکومین در آب به بیش از 100هزار مرتبه میشوند که به طور قابل ملاحظه ای سبب افزایش جذب کورکومین می گردند. مطالعات بسیاری حاکی از تاثیر کورکومین در کاهش علایم بیماریهای روماتیسمی بخصوص استئوآرتریت است. همچنین کورکومین قادر به کاهش تعادل Th17/Treg در بیماری لوپوس است. با اینحال اثر کورکومین بر پاتوژنز بیماری بهجت هنوز نامعلوم است و گزارشات در این زمینه بسیار نادر است. در تنها مطالعه ای که در این راستا وجود دارد مشخص گردید که درمان با mg/ml 30 کورکومین بیان mRNA مربوط به IL-1B و تولید IL-6 را در ماکروفاژهای بیماران مبتلا به بهجت بطور معنی داری در مقایسه با گروه کنترل کاهش داد. همچنین کورکومین سبب کاهش تولید TNF-α در ماکروفاژهای بیماران بهجت گردید. محققان اینگونه نتیجه گیری نمودند که کورکومین قادر به تنظیم و تعدیل مسیرهای سیگنالی التهابی در ماکروفاژهای بیماران بهجت اختصاصی تر از ماکروفاژهای افراد سالم است. با توجه به مطالب فوق الذکر و با عنایت به محدود بودن مطالعات، لذا این مطالعه با هدف بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلول های Treg و سطح سرمی IL-10 و TGF-β در بیماران مبتلا به بهجت طراحی شده است. |
| اهداف اختصاصی | تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان miRNA106، miRNA 25، در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان فراوانی سلول های Treg در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان فاکتور نسخه برداری Foxp3 در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان ژن سایتوکاین های IL-10 و TGF-β در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان ترشح سایتوکاین های IL-10 و TGF-β در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل |
| چکیده انگلیسی طرح | The present study is a randomized double blind clinical trial that will be carried out in patients with Behcet referred to Rheumatology Clinic of Tabriz University of Medical Sciences. Sample size was calculated using the formula with 95% confidence level and 80% power, 11 subjects for each group, which considering the probability of falling (25%), 14 people in each group will enter the criteria according to the criteria for entering the study. 28 patients who are referred to the Rheumatology Clinic are selected based on inclusion & exclusion criteria and will receive written consent if the person wishes to enter the study. Participants will receive a daily supplement of 80 mg nano-curcumin or placebo for 16 weeks. Clinical manifestations will be evaluated by the physician. BDCAF and IBDDAM criteria will be used to determine disease activity. Blood samples will be collected before and after the intervention, and the peripheral blood mononuclear cells will be separated. To determine the frequency of Treg cells, flow cytometry will be used and quantitative real time PCR is used to determine the expression of miRNA106, miRNA 25, Foxp3 transcription factor, and the expression of the IL-10 and TGF-β cytokine gene. Serum levels of IL-10 and TGF-β will be measured using ELISA kit. The subjects are allowed to follow their treatment protocol during the study period and will not change their medication type and dosage during the study. Data analysis was done using SPSS software using t-test for normal distributed data, and Mann Whitney U and Wilcoxon sign for not-normally distributed data and ANCOVA test. |
| کلمات کلیدی | بیماری بهجت : واسکولیت سیستمیک مزمن با علت ناشناخته با زخم های عودکننده دهان و ناحیه تناسلی و درگیری چشم ، مفاصل ، پوست ، عروق. micro RNA(miRNA): microRNAs (miRNAs)مولکول های RNAای کوچک با طول 21 تا 23 نوکلئوتید می باشند. متعلق به کلاسی از RNA های تنظیمی غیر کد کننده هستند. microRNAs با اتصال به ناحیه ی 3 UTR mRNA هدف باعث مهار نسخه برداری یا تخریب mRNA پس از رونویسی می شوند. miR-106b: از دسته miRNA های التهابی است که باعث کاهش بیان Foxp3+ و کاهش تمایز Tregو کاهش تولید TGF-βدر نتیجه افزایش التهاب می شود. miR-25: از دسته miRNA های التهابی است که باعث کاهش بیان Foxp3+ و کاهش تمایز Treg و کاهش تولید TGF-β در نتیجه افزایش التهاب می شود. Treg: زیر مجموعه ای از سلول های TCD4+که با تولید سایتوکاین های ضدالتهابی IL-10 باعث کاهش التهاب و بهبود بیماری بهجت می شوند. FOXP3 یک فاکتور نسخه برداری که در تنظیم پاسخ های سیستم ایمنی نقش مهمی ایفا می کند. IL-10 یک سایتوکاین ضدالتهابی است و مهمترین سایتوکاین در تنظیم کاهشی پاسخ التهابی است. کورکومین: کورکومین (دی فرولوئیل متان) یک پلی فنل از دسته دی آریل هپتانوئیدها است که فعالیت های مختلفی از قبیل آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند و باعث کاهش التهاب می شوند. فراورده هاي دارويي و گياهي فراورده هاي دارويي و گياهي |
| ذینفعان نتایج طرح |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| مهرزاد حاج علیلوی بناب | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| مهدی یوسفی | همکار اصلی |
| علیرضا خبازی اسکویی | مشاور |
| آیدا مالک مهدوی | مشاور |
| ثمانه عباسیان | دانشجوی مالک پایان نامه |
| صنم دولتی | همکار اصلی |
| فروغ چاکری خیاوی | همکار اصلی |
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر اثرات مطلوب مکمل نانوکورکومین در بهبود پارامترهای ایمونولوژیکی و فعالیت بیماری در بیماران مبتلا به بیماری بهجت مشاهده شد.متن خبر کورکومین قادر به تنظیم و تعدیل مسیرهای سیگنالی التهابی در ماکروفاژهای بیماران بهجت در مقایسه با ماکروفاژهای افراد سالم است. مطالعه حاضر بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور بود که در بیماران(36 نفر) مبتلا به بهجت مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام گرفت. گروه های مورد مطالعه روزانه یک عدد مکمل نانوکورکومین 80 میلی گرم و یا دارونما به مدت هشت هفته دریافت نمودند. قبل و بعد از اتمام مداخله نمونه خون بصورت ناشتا گرفته شد و فعالیت بیماری ارزیابی گردید. فراوانی سلول های T تنظیمی، بیان ژن و سطح سرمی عوامل ضدالتهابی مانند IL-10 و TGF-β و بیان ژن فاکتور نسخه برداری FoxP3 و میکروRNA های 25 و 106-b در گروه نانوکورکومین در مقایسه با سطح پایه و گروه دارونما به میزان قابل توجهی افزایش یافت. کاهش قابل توجهی در فعالیت بیماری در گروه نانوکورکومین در مقایسه با دارونما مشاهده شد. این مطالعه دیدگاه امیدوار کننده برای اثرات مطلوب مکمل نانوکورکومین در بهبود پارامترهای ایمنی و فعالیت بیماری در مبتلایان به بیماری بهجت ارائه داد. پیشنهاد می گردد تحقیقات بیشتری برای پیشنهاد نانوکورکومین به عنوان یک درمان مکمل ایمن در بیماران مبتلا به بیماری بهجت انجام شود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |