مقایسه ی اثر سفید کردن با کارباماید پراکساید 15% و هیدروژن پراکساید 35 % روی استحکام خمشی Cention N در دو حالت پلیمریزاسیون سلف کیور و دوال کیور

مجریان: سودابه کیمیائی

خلاصه روش اجرا: از آنجاییکه سفید کردن دندانها یک روش قابل دسترس و محافظه کارانه می باشد بسیاری از بیماران این روش را برای بهبود زیبایی دندانهای خود بر می گزینند. نتایج تعدادی از مطالعات حاکی از ایجاد تغییرات ریزساختاری در ساختمان دندان و مواد ترمیمی به دنبال استفاده از مواد سفید کننده دندان هستند. با توجه به اینکه تاثیرعوامل سفید کننده بر خواص مکانیکی مواد ترمیمی وابسته به نوع و ترکیب شیمیایی ماده ترمیمی مورد استفاده می باشد و با توجه به تاکنون مطالعه ای تأثیر مواد سفید کننده را بر استحکام خمشیCention N در دو حالت پلیمریزاسیون سلف کیور و دوال کیور بررسی نکرده است هدف از مطالعه ی آزمایشگاهی حاضر مقایسه ی اثر سفید کردن با کارباماید پراکساید 15% و هیدروژن پراکساید 35 % روی استحکام خمشی Cention N در دو حالت پلیمریزاسیون سلف کیور و دوال کیور می باشد. در این مطالعه آزمایشگاهی از 60 عدد نمونه میله ای شکل تهیه شده از ماده ترمیمی Cention N (AG, 9494 Schaan, Liechtenstein Ivoclar Vivadent) استفاده خواهد شد. نمونه ها به صورت تصادفی به سه گروه 20 تایی کنترل (بدون سفید کردن)، سفید کردن با کارباماید پراکساید 15% و سفید کردن با هیدروژن پراکساید 35 % تقسیم خواهند شد و هر گروه متشکل از دو زیر گروه (n=10) نمونه های پلیمریزه شده به روش سلف کیور و نمونه های پلیمریزه شده به روش دوال کیور خواهد بود. در گروه فاقد پروسه سفید کردن، نمونه ها در آب مقطر C°37 به مدت 14 روز نگهداری خواهند شد. در گروه دارای پروسه سفید کردن با کارباماید پراکساید 15% ، این عمل با ژل کارباماید پراکساید 15% (Opalescence® PF Ultradent Products, South Jordan, UT, USA)، 8 ساعت در روز، به مدت 14 روز انجام خواهد شد. در گروه دارای پروسه سفید کردن با هیدروژن پراکساید 35 % نمونه ها دو جلسه با فاصله یک هفته از هم و در هر جلسه سه بار و هر بار به مدت 15 دقیقه، در مجموع 90 دقیقه تحت پروسه سفید کردن قرار خواهند گرفت. سپس استحکام خمشی نمونه ها با استفاده از دستگاه Universal testing machine, Hounsfield Test Equipment (Model HSK-S, Salfords, Redhill, Surrey, England) اندازه گیری خواهد شد. داده های بدست آمده از مطالعه با استفاده از روش های آماری توصیفی (Mean ± SD) مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. مقایسه استحکام خمشی در بین سه گروه و در دو حالت پلیمریزاسیون با استفاده از آزمون Two-Way ANOVA و توسط نرم افزار آماری SPSS.17/win انجام خواهند گرفت. در صورت وجود تفاوت معنی دار از آزمون تعقیبی مناسب استفاده خواهد شد. سطح معنی داری ، 0.05 P< در نظر گرفته خواهد شد. جهت بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون کلموگروف اسمیرنوف استفاده خواهد شد.