تهیه و مطالعه داربستهای نانوالیاف نشاسته / کلاژن / پلی کاپرولاکتون برای مهندسی بافت استخوان با استفاده از روش الکتروریسی

یکی از ملزومات رشد بافت در محیط آزمایشگاهی وجود یک داربست جهت اتصال سلولی می باشد. نانوفیبرها به عنوان داربست رشد، در رشد بافت جدید در محیط ازمایشگاهی یکی از موارد پرکاربرد بوده اند. عمده ترین مزیت این گروه از مواد داشتن نسبت سطح به حجم بالا می باشد. داربست هایی متشکل از پلیمر های طبیعی و سنتزی بمنظور ساخت داربست های مهندسی بافت استخوان خواص مطلوب تری نسبت به هر یک از داربست های متشکل از پلیمر های طبیعی و مصنوعی (به تنهایی) از خود نشان میدهند؛ به عبارت دیگر خواص پلیمر های طبیعی و مصنوعی مکمل یکدیگر می باشند، بالا بودن خواص مکانیکی و زیست سازگاری برای یک داربست استخوانی بسیار حائز اهمیت است، از این روی میتوان با شبکه ای کردن پلیمرها موجب افزایش خواص مکانیکی شد و با استفاده از مواد زیست سازگار میزان زیست سازگاری داربست ها را افزایش داد. در مطالعه حاضر ، داربستهای پلیمری جدید بر اساس نشاسته برای بازسازی بافت استخوانی تولید و مطالعه شد. نتایج حاصل نشان داد نانوالیاف نشاسته - کلاژن - پلی کاپرولاکتون خصوصیات منحصر به فردی از لحاظ اندازه ذره ای، بار سطحی و ساختار سطحی نشان دادند که امید استفاده از آنها در القای رشد استخوان آسیب دیده را تقویت می نماید.