تعیین سطح بیومارکرهای اتوفاژی در وقوع بیماری استروک: مطالعه مروری نظام مند

طبق نتایج بدست آمده از این مطالعه ی مروری-متاآنالیز، کنترل فرایند داخل سلولی تحت عنوان خودخواری (اتوفاژی) میتواند در درمان سکته های مغزی با اثرگذاری بر اندازه ناحیه ی آسیب دیده در بافت مغز اعمال اثر کند. نتایج این آنالیز که مطالعات در حیوانات آزمایشگاهی را هدف قرار داده بود، نشان داد که مهار و کنترل خودخواری در داخل سلول میتواند با ترمیم و محدود کردن ناحیه ی دچار سکته در مغز، اثرات درمانی اعمال کند.

درمان بموقع سکته مغزی در بیماران نقش بسزایی دارد. امروزه با پیشرفت علم و فناوری نوین، راهکارهای درمانی و غیر دارویی تحت عنوان سلول درمانی و با صرف هزینه کمتر مورد توجه میباشد.در این راستا،یک مطالعه ی آماری متاآنالیز بر روی مطالعات پیش بالینی در رابطه با نقش فرآیند اصلی داخل سلولی تحت عنوان خودخواری (اتوفاژی) و تغییرات آن بر سایز و حجم آسیب بوجود آمده در بافت مغزی طراحی شد.تغییرات بوجود آمده در فرآیند اتوفاژی با استفاده از داروها و ترکیبات شیمیایی موثر در حیوانات آزمایشگاهی که بصورت تجربی دچار سکته مغزی (استروک) شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج بدست آمده، بعدازجمع آوری تمامی مقالاتی که در این زمینه انجام شده بود، نشان داد اثرات مثبت یا منفی اتوافاژی در ترمیم یا تشدید منطقه ی آسیب دیده که هم بصورت درصد یا مترمکعب گزارش شده، بطورمستقیم به بازه زمانی و محدودیت فعال شدن اتوفاژی بستگی دارد.در این مطالعه متاآنالیز،اکثر مطالعات رابطه منفی را بین القای اتوفاژی و توسعه حجم آسیب به دلیل فعالیت بیش از حد اتوفاژی در سکته مغزی ایسکمیک نشان دادند. از این رو، مطالعات پیش بالینی بیشتر نیز با در نظر گرفتن یک اثر وابسته به زمان به عنوان هدف درمانی امیدوار کننده در این بیماران توصیه میشود.

درمان بموقع سکته مغزی در بیماران نقش بسزایی دارد. امروزه با پیشرفت علم و فناوری نوین، راهکارهای درمانی و غیر دارویی تحت عنوان سلول درمانی و با صرف هزینه کمتر مورد توجه میباشد. در این راستا، یک مطالعه ی آماری متاآنالیز بر روی مطالعات پیش بالینی در رابطه با نقش فرآیند اصلی داخل سلولی تحت عنوان خودخواری (اتوفاژی) و تغییرات آن بر سایز و حجم آسیب بوجود آمده در بافت مغزی طراحی شد.تغییرات بوجود آمده در فرآیند اتوفاژی با استفاده از داروها و ترکیبات شیمیایی موثر در حیوانات آزمایشگاهی که بصورت تجربی دچار سکته مغزی (استروک) شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج بدست آمده، بعدازجمع آوری تمامی مقالاتی که در این زمینه انجام شده بود، نشان داد اثرات مثبت یا منفی اتوافاژی در ترمیم یا تشدید منطقه ی آسیب دیده که هم بصورت درصد یا مترمکعب گزارش شده، بطورمستقیم به بازه زمانی و محدودیت فعال شدن اتوفاژی بستگی دارد. در این مطالعه متاآنالیز،اکثر مطالعات رابطه منفی را بین القای اتوفاژی و توسعه حجم آسیب به دلیل فعالیت بیش از حد اتوفاژی در سکته مغزی ایسکمیک نشان دادند. از این رو، مطالعات پیش بالینی بیشتر نیز با در نظر گرفتن یک اثر وابسته به زمان به عنوان هدف درمانی امیدوار کننده در این بیماران توصیه میشود.