| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 62826 |
| عنوان فارسی طرح | فرمولاسیون و بررسی خصوصیات فیزیکوشیمیایی نانوژل ریواستیگمین ، مطالعات سلولی و نفوذپذیری آن از مخاط بینی |
| عنوان لاتین طرح | Formulation and evaluation of physicochemical characteristics of rivastigmine nanogel, cellular studies and permeability of the nasal mucosa |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | توسعه فناوریهای نوین برای دارورسانی |
| نوع مطالعه | مطالعه برای ساخت دارو یا وسائل |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری تخصصی PhD |
| مدت اجرا - ماه | 48 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | در سال های اخیر نرخ ابتلا به آلزایمر به طرز قابل توجهی افزایش یافتهاست. ریواستیگمین (که تحت نام تجاری Exelon فروخته می شود) یک عامل کولینرژیک برای درمان آلزایمر خفیف تا متوسط و ضعف ناشی از بیماری پارکینسون است. با این حال، طبیعت هیدروفیلیک ریواستیگمین نفوذ آن به داخل مغز را محدود می کند و به دنبال درمان خوراکی، نیاز به تجویز مجدد دوز وجود دارد و این امر منجر به اثرات جانبی جدی می شود. وجود سد خونی-مغزی و همچنین بروز اثرات جانبی شدید در مصرف خوراکی ریواستیگمین از جمله مهمترین محدودیت ها برای این دارو می باشد. از این رو تهیه فرمولاسیون های دارورسانی جدید به منظور بهبود فراهمی زیستی ریواستیگمین ضروری است. علاوه بر دارورسانی سیستمیک و موضعی، در سال های اخیر با ظهور نانوتکنولوژی، دریچه های نوینی به سوی دارورسانی به مغز از مسیر بینی با استفاده از نانوذرات گشوده شده است. آزمایشات درون تن بسیاری نشان داده است که حامل های با اندازه ی نانو در مقایسه با محلول های دارویی متداول می توانند انتقال مستقیم دارو از بینی به مغز را شدت بخشند. علیرغم تمام مزایای اشاره شده در بالا، کلیرانس موکوسی یک محدودیت جدی برای انتفال داروی بارگیری شده در نانوذرات و تجویز شده از مسیر بینی است. کاربرد پلیمرهای مخاط چسب در طراحی سیستم های با پایه نانو یک نقش کلیدی در بهبود زمان ماندگاری و عمل این فرمولاسیون ها روی موکوس بینی دارد و می تواند منجر به یک گرادیانت غلظت بالاتر و نیز جذب بالاتر شود. علاوه براین، وارد کردن نانوذرات در داخل یک شبکه هیدروژلی برای کنترل آزادسازی دارو و همچنین بهبود مشخصاتی شبیه قدرت مکانیکی مؤثر خواهد بود. |
| اهداف اختصاصی | بررسی امکان طراحی ژل حاوی نانوذرات بارگیری شده با ریواستیگمین به کمک پلیمرهای اودراژیت RL100 و PLGA -تعیین خصوصیات فیزیکوشیمیایی نانوذرات تهیه شده مانند بررسی نانوذرات تهیه شده از نظر شکل ظاهری (تهیه SEM)، توزیع اندازه ذرات، تعیین مقدار و کارائی داروی بار شده، بازده تولید، اندازه گیری پتانسیل زتا، تهیه طیف های DSC، PXRD و FTIR -بررسی رهش دارو و ارزیابی سرعت و ارزیابی الگوی آزادسازی نانوذرات تهیه شده -مطالعات کشت سلولی - بررسی نفوذپذیری دارو به صورت Ex-vivo -کنترل نانو ژل با ژل حاوی داروی خالص -تست پایداری |
| چکیده انگلیسی طرح | In this study, the emulsion/solvent evaporation method will be used to prepare RL100 and PLGA nanoparticles containing rivastigmine. To prepare the nanoparticles, first the PLGA polymer is dissolved in ethyl acetate and added to the aqueous phase containing polyroan and rivastigmine to prepare the primary emulsion. Then the primary emulsion is sonicated in an ice bath. In the next step, the primary emulsion is added to the secondary aqueous phase and ultrasonication is performed again. Ethyl acetate is evaporated at room temperature after 12-48 hours. Finally, the prepared nanoparticles containing rivastigmine are separated from the upper solution by centrifugation and lyophilized. The PLGA and RD100 nanoparticles loaded with rivastigmine are added into the oxamer bridge solution at a temperature of 2-8 ° C and dispersed using a stirrer. The oxamer bridge solution has the ability to transform into a gel matrix at a temperature of 28-30 degrees in the nasal cavity. Ethanol is also used as a polymer solvent to prepare oudragit nanoparticles. The prepared nanoparticles will be examined in terms of their appearance (SEM preparation), particle size distribution, amount and efficiency of the loaded drug, production efficiency, zeta potential, DSC, PXRD and FTIR spectra, and the rate and pattern of drug release. To investigate the biological effects of nanoparticles in the nasal mucosa, RPMI2650 cells will be used as a cellular model of the nasal mucosa, and microscopic and cytotoxicity studies will be performed. Next, the drug permeability through the nasal mucosa of sheep will be evaluated and studied ex-vivo. |
| کلمات کلیدی | نانوذرات، PLGA، اودراژیت 100-RL، ریواستیگمین، نانوژل، بینی، سمیت سلولی، جذب سلولی |
| ذینفعان نتایج طرح | ذینفعان نتایج این طرح بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر هستند. |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| میترا جلوه گری | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| ژاله برار | استاد راهنما دوم (آموزشی ) |
| سارا سلاطین | دانشجوی مالک پایان نامه |
| محمد برزگر جلالی | مشاور |
| خسرو ادیب کیا | مشاور |
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر نانوژل نازال ریواستیگمین برای استفاده در بیماران آلزایمری تهیه شد.متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر نانوژل نازال ریواستیگمین برای استفاده در بیماران آلزایمری تهیه شد.متن خبر در سال های اخیر نرخ ابتلا به آلزایمر به طرز قابل توجهی افزایش یافتهاست. ریواستیگمین (که تحت نام تجاری Exelon فروخته می شود) یک عامل کولینرژیک برای درمان آلزایمر خفیف تا متوسط و ضعف ناشی از بیماری پارکینسون است. با این حال، طبیعت هیدروفیلیک ریواستیگمین نفوذ آن به داخل مغز را محدود می کند و به دنبال درمان خوراکی، نیاز به تجویز مجدد دوز وجود دارد و این امر منجر به اثرات جانبی جدی می شود. وجود سد خونی-مغزی و همچنین بروز اثرات جانبی شدید در مصرف خوراکی ریواستیگمین از جمله مهمترین محدودیت ها برای این دارو می باشد. از این رو تهیه فرمولاسیون های دارورسانی جدید به منظور بهبود فراهمی زیستی ریواستیگمین ضروری است. علاوه بر دارورسانی سیستمیک و موضعی، در سال های اخیر با ظهور نانوتکنولوژی، دریچه های نوینی به سوی دارورسانی به مغز از مسیر بینی با استفاده از نانوذرات گشوده شده است. آزمایشات درون تن بسیاری نشان داده است که حامل های با اندازه ی نانو در مقایسه با محلول های دارویی متداول می توانند انتقال مستقیم دارو از بینی به مغز را شدت بخشند. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر کاربرد فرم های دارویی نازال ریواستیگمین در آلزایمرمتن خبر مزایای دارورسانی از طریق مسیر بینی شامل موارد زیر می باشد:
دسترسی آسان؛ عدم استفاده از سوزن و نداشتن نیاز ضروری به حضور پرسنل آموزش دیده برای دارورسانی، در نتیجه این روش بهبود رضایت بیمار را در مقایسه با روش های تزریقی به همراه دارد.
نفوذ پدیری خوب مخاط بینی، به خصوص برای داروهای چربی دوست و با وزن مولکولی کم.
جذب سریع و شروع عمل سریع به خاطر داشتن سطح جذب نسبتا بزرگ با عروق خونی بالا.
بنابراین تجویز مناسب دارو از مسیر بینی می تواند در درمان های اضطراری به عنوان یک جایگزین مناسب برای مسیرهای تجویز تزریقی در نظر گرفته شود. |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر نانوژل نازال ریواستیگمین برای استفاده در بیماران آلزایمری تهیه شد.متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |