تهیه و ارزیابی فیزیکوشیمیایی نانوپارتیکل های سیلیکای بارگیری شده با مروپنم و بررسی اثر ضد باکتریایی و ضد بیوفیلمی آن بر روی باکتری سودوموناس آئروژینوزای مقاوم به کارباپنم ها

مجریان: سیمین شریفی

خلاصه روش اجرا: سویه های سودوموناس آئروژینوزای نمونه های بالینی از بخش های مختلف بدن بیماران جمع آوری و شناسایی باکتری ها با استفاده از روش های میکروبیولوژی استاندارد انجام خواهد شد. حداقل غلظت مهاری (MIC) مروپنم تعیین و پس از غربالگری ایزوله های مقاوم به کرباپنم، مکانیسم های مقاومت به کرباپنم ها با روش های فنوتیپی و ژنوتیپی مشخص می شود. سویه های تولید کننده کرباپنماز توسط روش Carba NP شناسایی می شوند. این روش مبتنی بر شناسایی بیوشیمیایی هیدرولیز حلقه بتالاکتام مولکول کارباپنم و به دنبال آن تغییر رنگ معرف فنل رد (قرمز به زرد یا نارنجی) بدون نیاز به تجهیزات خاصی می‌باشد. آزمون Carba NP یک تکنیک مقرون به صرفه و دقیق است که با تکنیک‌های مولکولی مانند PCR تأیید می شود. افزایش بیان پمپ Efflux در کنار ممانعت کننده‌ پمپ‌های افلاکس شاملPAβN (40 میلی گرم بر میلی لیتر) و اثر آن بر حساسیت به مروپنم، تجزیه و تحلیل خواهد شد. ژن کدگذاری OprD توسط تکنیک PCR تشخیص داده می شود. برای تشخیص جهش در ژن OprDاز محصول PCR تعیین توالی شده و نتایج در پایگاه NCBI BLAST (http://blast.ncbi.nlm.nih.gov/Blast.cgi) تجزیه و تحلیل خواهد شد. آزمایش میکروتیتر بیوفیلم برای تشخیص، تجزیه و تحلیل کیفی سویه های سودوموناس آئروژینوزای PAO1 تولید کننده بیوفیلم استفاده می شود. آنتی بیوتیک مروپنم جزء خانواده کارباپنم می باشد. سنتز نانوذرات سیلیکای بارگیری شده با مروپنم با روش casting تهیه می شود. روش های مختلفی برای مشخص کردن مشخصات نانوذرات سیلیکای مزوپور مورد استفاده قرار خواهد گرفت که شامل dynamic light scattering (DLS) برای ارزیابی اندازه ذرات، Zeta sizer برای ارزیابی بار سطحی، میکروسکوپ الکترونی (SEM) برای ارزیابی مورفولوژی ذرات، پراش اشعه ایکس برای ارزیابی کریستالیزاسیون می باشد. اثرات ضد میکروبی و آنتی بیوفیلم نانوذرات سیلیکا بارگیری شده با مروپنم بر روی باکتریها با روشهای حداقل غلظت مهاری (MIC) و غلظت بازدارنده بیوفیلم (BIC) مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.